กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

ปฐมกาล 27

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50]

อุบายของเรเบคาห์และยาโคบเพื่อจะได้รับพร
27:1 และต่อมาเมื่ออิสอัคชราแล้ว และตาของท่านมัวจนท่านมองไม่เห็น ท่านก็เรียกเอซาวบุตรชายคนโตของท่านมาและกล่าวแก่เขาว่า “ลูกของพ่อเอ๋ย” และเขาพูดกับท่านว่า “ดูเถิด ข้าพเจ้าอยู่ที่นี่”
27:2 และท่านพูดว่า “ดูเถิด บัดนี้พ่อแก่แล้ว จะถึงวันตายของพ่อเมื่อไร พ่อก็ไม่รู้
27:3 ฉะนั้นบัดนี้ พ่อขอให้เจ้าจงเอาอาวุธของเจ้า คือแล่งธนูและคันธนู ออกไปที่ท้องทุ่งและหาเนื้อมาให้พ่อ
27:4 และเตรียมอาหารอร่อยให้พ่อ อย่างที่พ่อชอบนั้น และนำมาให้พ่อ เพื่อพ่อจะได้กิน เพื่อจิตวิญญาณของพ่อจะได้อวยพรแก่เจ้าก่อนพ่อตาย”
27:5 และเมื่ออิสอัคพูดกับเอซาวบุตรชายนั้น เรเบคาห์ก็ได้ยิน และเอซาวก็ออกไปยังท้องทุ่งเพื่อล่าเนื้อ และเพื่อเอาเนื้อนั้นมา
27:6 และเรเบคาห์ได้พูดกับยาโคบบุตรชายของนาง กล่าวว่า “ดูเถิด แม่ได้ยินบิดาของเจ้าพูดกับเอซาวพี่ชายของเจ้า กล่าวว่า
27:7 ‘จงนำเนื้อมาให้พ่อและเตรียมอาหารอร่อยให้พ่อ เพื่อพ่อจะได้กิน และอวยพรเจ้าต่อพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์ก่อนพ่อตาย’
27:8 เพราะฉะนั้น บัดนี้ลูกชายของแม่เอ๋ย จงเชื่อฟังเสียงของแม่ตามที่แม่สั่งเจ้า
27:9 บัดนี้ไปที่ฝูงแพะแกะ และนำลูกแพะดี ๆ สองตัวมาให้แม่ และแม่จะเอามาปรุงอาหารอร่อยให้บิดาเจ้าอย่างที่ท่านชอบ
27:10 และเจ้าจะต้องนำไปให้บิดาเจ้า เพื่อให้ท่านรับประทาน และเพื่อให้ท่านอวยพรเจ้าก่อนท่านสิ้นชีวิต”
27:11 และยาโคบพูดกับเรเบคาห์มารดาของตนว่า “ดูเถิด เอซาวพี่ชายของข้าพเจ้าเป็นคนมีขนดก และข้าพเจ้าเป็นคนเกลี้ยงเกลา
27:12 บิดาของข้าพเจ้าคงจะคลำตัวข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะดูเหมือนว่าเป็นผู้หลอกลวงท่าน และข้าพเจ้าจะนำการสาปแช่งมาเหนือข้าพเจ้า และหาใช่นำพรมาไม่”
27:13 และมารดาของเขาพูดกับเขาว่า “ลูกชายของแม่เอ๋ย ขอให้การสาปแช่งของเจ้าตกอยู่กับแม่เถิด จงเชื่อฟังเสียงของแม่เท่านั้น และไปเอาลูกแพะพวกนั้นมาให้แม่เถิด”
27:14 และเขาได้ไปจับเอามาให้มารดาของตน และมารดาของเขาได้เตรียมอาหารอร่อยอย่างที่บิดาของเขาชอบนั้น
27:15 และเรเบคาห์นำเสื้ออย่างดีที่สุดของเอซาว บุตรชายคนโตของนาง ซึ่งอยู่กับนางในเรือน และมาสวมให้ยาโคบบุตรชายคนเล็กของนาง
27:16 และนางเอาหนังลูกแพะหุ้มมือทั้งสองของเขาและคอที่เกลี้ยงเกลาของเขา
27:17 และนางก็มอบอาหารอร่อยและขนมปัง ซึ่งนางได้เตรียมนั้นไว้ในมือของยาโคบบุตรชายของนาง
27:18 และเขาได้เข้าไปหาบิดาของตนและพูดว่า “คุณพ่อขอรับ” และท่านพูดว่า “พ่ออยู่นี่ ลูกของพ่อเอ๋ย เจ้าคือใคร”
27:19 และยาโคบพูดกับบิดาของตนว่า “ลูกเป็นเอซาวบุตรหัวปีของพ่อ ลูกทำตามที่พ่อสั่งลูกแล้ว ลูกขอเชิญพ่อลุกขึ้นนั่งและรับประทานเนื้อที่ลูกหามาเถิด เพื่อจิตวิญญาณของพ่อจะได้อวยพรแก่ลูก”
27:20 และอิสอัคพูดกับบุตรชายของตนว่า “ลูกของพ่อเอ๋ย เจ้าทำอย่างไรจึงพบมันเร็วนัก” และเขาพูดว่า “เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพ่อนำมันมาให้แก่ลูก”
27:21 และอิสอัคได้พูดกับยาโคบว่า “ลูกของพ่อเอ๋ย พ่อขอให้เจ้ามาใกล้ ๆ พ่อจะได้คลำดูเจ้า เพื่อจะได้รู้ว่าเจ้าเป็นเอซาวลูกชายของพ่อแน่หรือไม่”
27:22 และยาโคบได้เข้าไปใกล้อิสอัคบิดาของตน และอิสอัคคลำตัวเขา และพูดว่า “เสียงก็เป็นเสียงของยาโคบ แต่มือเป็นมือของเอซาว”
27:23 และท่านก็ไม่ได้สังเกต เพราะมือของเขามีขนดกเหมือนมือเอซาวพี่ชายของเขา ท่านจึงอวยพรแก่เขา
27:24 และท่านพูดว่า “เจ้าเป็นเอซาวลูกชายของพ่อจริงหรือ” และเขาพูดว่า “ลูกเป็น”
27:25 และท่านพูดว่า “นำเนื้อมาให้พ่อ และพ่อจะได้กินเนื้อที่ลูกชายของพ่อหามา เพื่อจิตวิญญาณของพ่อจะอวยพรเจ้า” และยาโคบได้นำเนื้อมาใกล้ท่าน และท่านก็รับประทาน และเขานำน้ำองุ่นมาให้ท่านและท่านก็ดื่ม

อิสอัคอวยพรยาโคบ
27:26 และอิสอัคบิดาของเขาได้พูดกับเขาว่า “ลูกของพ่อเอ๋ย บัดนี้จงเข้ามาใกล้และจุบพ่อ”
27:27 และเขาได้เข้ามาใกล้และจุบท่าน และท่านก็ดมกลิ่นที่เสื้อของเขา และอวยพรเขา พูดว่า “ดูซิ กลิ่นลูกชายของพ่อเหมือนกลิ่นท้องทุ่ง ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงอวยพร
27:28 ดังนั้น ขอพระเจ้าทรงประทานน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ และประทานความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดิน ทั้งข้าวและน้ำองุ่นมากมายแก่เจ้า
27:29 ขอให้ชนชาติทั้งหลายรับใช้เจ้า และให้บรรดาประชาชาติกราบไหว้เจ้า ขอให้เป็นเจ้านายเหนือพี่น้องของเจ้า และให้บุตรชายทั้งหลายมารดาของเจ้ากราบไหว้เจ้า ผู้ใดสาปแช่งเจ้าก็ขอให้ผู้นั้นถูกสาปแช่ง และผู้ใดอวยพรเจ้าก็ขอให้ผู้นั้นได้รับพร”
27:30 และต่อมา ทันทีที่อิสอัคอวยพรยาโคบเสร็จแล้ว และยาโคบพึ่งออกไปจากหน้าอิสอัคบิดาของเขา เอซาวพี่ชายของเขาก็กลับจากการล่าเนื้อของเขา
27:31 และเขาเตรียมอาหารอร่อย และนำมาให้บิดาของเขาด้วย และพูดกับบิดาของเขาว่า “ขอพ่อของลูกลุกขึ้น และรับประทานเนื้อที่ลูกชายของพ่อหามา เพื่อจิตวิญญาณของพ่อจะได้อวยพรลูก”
27:32 และอิสอัคบิดาของเขาพูดกับเขาว่า “เจ้าคือใคร” และเขาพูดว่า “ลูกคือเอซาวลูกชายของพ่อ เป็นบุตรหัวปีของพ่อ”
27:33 และอิสอัคก็ตัวสั่นมาก และพูดว่า “ใครเล่า คือผู้นั้นอยู่ที่ไหน ที่ไปล่าเนื้อและนำมาให้พ่อ และพ่อกินหมดแล้วก่อนเจ้ามาถึง และพ่ออวยพรเขาแล้ว และเป็นที่แน่นอนว่าผู้นั้นจะได้รับพร”

เอซาวเป็นทุกข์และมีความโกรธ
27:34 และเมื่อเอซาวได้ยินคำกล่าวของบิดาของเขา เขาก็ร้องออกมาเสียงดังและด้วยความขมขื่น และพูดกับบิดาของเขาว่า “โอ คุณพ่อขอรับ ขออวยพรลูก ขออวยพรลูกด้วยเถิด”
27:35 และท่านพูดว่า “น้องชายของเจ้าเข้ามาใช้เล่ห์เหลี่ยม และเอาพรของเจ้าไปเสียแล้ว”
27:36 และเขาพูดว่า “เขามีชื่อว่ายาโคบก็ถูกต้องแล้วมิใช่หรือ เพราะว่าเขาแกล้งให้ลูกเสียเปรียบสองครั้งแล้ว เขาเอาสิทธิบุตรหัวปีของลูกไป และดูเถิด คราวนี้เขาเอาพรของลูกไปอีกด้วย” และเขาพูดว่า “พ่อไม่ได้สงวนพรไว้ให้ลูกบ้างหรือ”
27:37 และอิสอัคตอบและพูดกับเอซาวว่า “ดูเถิด พ่อตั้งให้เขาเป็นนายเหนือเจ้า และมอบบรรดาพี่น้องของเขาให้เป็นคนใช้ของเขา ทั้งข้าวและน้ำองุ่นพ่อก็จัดให้เขา ลูกของพ่อเอ๋ย บัดนี้พ่อจะทำอะไรให้เจ้าได้อีกเล่า”
27:38 และเอซาวพูดกับบิดาของเขาว่า “คุณพ่อขอรับ พ่อมีพรแต่เพียงพรเดียวเท่านั้นหรือ โอ คุณพ่อขอรับ ขออวยพรลูก ขออวยพรลูกด้วยเถิด” และเอซาวก็ตะเบ็งเสียงของเขาและร้องไห้
27:39 และอิสอัคบิดาของเขาได้ตอบและพูดกับเขาว่า “ดูเถิด เจ้าจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินอันอุดมบริบูรณ์ และมีน้ำค้างลงมาจากฟ้าสวรรค์
27:40 และเจ้าจะมีชีวิตอยู่ด้วยดาบและเจ้าจะรับใช้น้องชายของเจ้า แต่จะเป็นไปอย่างนี้เมื่อเจ้ามีกำลังขึ้นเจ้าจะหักแอกของน้องชายเสียจากคอของตน”

ยาโคบหนีไปจากเอซาว
27:41 และเอซาวก็เกลียดชังยาโคบเพราะเหตุพรที่บิดาของเขาได้ให้แก่เขานั้น และเอซาวคิดในใจของเขาว่า “วันไว้ทุกข์พ่อของข้าใกล้เข้ามาแล้ว หลังจากนั้นข้าจะฆ่ายาโคบน้องชายของข้าเสีย”
27:42 และมีคนมาบอกคำเหล่านี้ของเอซาวบุตรชายคนโตของเรเบคาห์ให้นางฟัง และนางให้คนไปเรียกยาโคบบุตรชายคนเล็กของนางมา และพูดกับเขาว่า “ดูเถิด เอซาวพี่ชายของเจ้าปลอบใจของตนเองเกี่ยวกับเจ้าด้วยแผนการจะฆ่าเจ้า
27:43 เพราะฉะนั้น บัดนี้ลูกชายของแม่เอ๋ย จงเชื่อฟังเสียงของแม่เถิด และเจ้าจงลุกขึ้นหนีไปหาลาบันพี่ชายของแม่ที่เมืองฮาราน
27:44 และอยู่กับเขาชั่วคราวจนกว่าความเกรี้ยวกราดของพี่ชายของเจ้าจะคลายลง
27:45 จนกว่าความโกรธของพี่ชายเจ้าจะคลายลงจากเจ้า และเขาลืมสิ่งที่เจ้าได้ทำแก่เขา แล้วแม่จะส่งคนไปและพาเจ้ากลับมาจากที่นั่น แม่ต้องสูญเสียลูกทั้งสองคนในวันเดียวกันทำไมเล่า”
27:46 และเรเบคาห์พูดกับอิสอัคว่า “ข้าพเจ้าเบื่อชีวิตของข้าพเจ้าเหลือเกิน เพราะบุตรสาวของคนเฮท ถ้ายาโคบแต่งงานกับบุตรสาวของคนเฮท อย่างเช่นหญิงเหล่านี้ซึ่งเป็นบุตรสาวของแผ่นดินนี้ ชีวิตข้าพเจ้าจะเป็นประโยชน์อะไรแก่ข้าพเจ้าเล่า”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope