กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

อพยพ 12

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40]

ลูกแกะแห่งปัสกา
12:1 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนในแผ่นดินแห่งอียิปต์ว่า
12:2 “เดือนนี้จะเป็นเดือนเริ่มต้นสำหรับเจ้าทั้งหลาย เดือนนี้จะเป็นเดือนแรกแห่งปีสำหรับพวกเจ้า
12:3 เจ้าทั้งสองจงพูดกับชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดว่า ในวันที่สิบของเดือนนี้ ให้ผู้ชายทุกคนเอาลูกแกะครอบครัวละหนึ่งตัว ตามครัวเรือนแห่งบรรพบุรุษของตน
12:4 และถ้าครอบครัวใดมีคนน้อยกินลูกแกะหนึ่งตัวไม่หมด ก็ให้เขารวมกับเพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้เคียงกัน เอาลูกแกะหนึ่งตัวตามจำนวนคนตามที่เขาจะกินได้กี่มากน้อย ให้นับจำนวนคนที่จะกินลูกแกะนั้น
12:5 ลูกแกะของพวกเจ้าจงให้ปราศจากตำหนิ เป็นตัวผู้อายุไม่เกินหนึ่งปี พวกเจ้าจงเอามาจากฝูงแกะ หรือมาจากฝูงแพะ
12:6 และพวกเจ้าจงเก็บมันไว้ให้ดีจนถึงวันที่สิบสี่ของเดือนนี้ และในเย็นวันนั้นให้ที่ประชุมทั้งหมดของชุมนุมชนอิสราเอลฆ่าลูกแกะเหล่านั้น
12:7 และพวกเขาจะเอาเลือดนั้นทาที่วงกบประตูทั้งสองข้าง และที่ไม้ข้างบน ณ เรือนที่พวกเขาจะกินลูกแกะนั้น
12:8 และพวกเขาจะกินเนื้อในคืนวันนั้น คือเนื้อที่ย่างด้วยไฟ กับขนมปังไร้เชื้อ และพวกเขาจะกินพร้อมกับผักรสขม
12:9 อย่ากินเนื้อที่ยังดิบหรือเนื้อที่ต้มในน้ำเลย แต่จงย่างด้วยไฟ ทั้งหัวพร้อมกับขาของมัน และพร้อมกับเครื่องในของมัน
12:10 และเจ้าทั้งหลายอย่าให้มีเศษของมันเหลืออยู่จนถึงเวลาเช้า และเศษของมันซึ่งยังเหลืออยู่ถึงเวลาเช้า พวกเจ้าจงเผาเสียด้วยไฟ
12:11 และเจ้าทั้งหลายจงกินมันดังนี้ คือให้คาดเอว สวมรองเท้า และถือไม้เท้าของพวกเจ้าไว้ และเจ้าทั้งหลายจงรีบกินโดยเร็ว การเลี้ยงนี้เป็นปัสกาของพระเยโฮวาห์

เลือดที่ขอบประตู
12:12 เพราะในคืนวันนั้น เราจะผ่านไปในแผ่นดินแห่งอียิปต์ และเราจะประหารบุตรหัวปีทั้งหมดในแผ่นดินแห่งอียิปต์ ทั้งของมนุษย์และของสัตว์ และเราจะพิพากษาลงโทษพระทั้งปวงของอียิปต์ เราคือพระเยโฮวาห์
12:13 และเลือดที่บ้านที่เจ้าทั้งหลายอยู่นั้น จะเป็นหมายสำคัญสำหรับพวกเจ้า และเมื่อเราเห็นเลือดนั้นเราจะผ่านเว้นเจ้าทั้งหลายไป และภัยพิบัตินั้นจะไม่แตะต้องพวกเจ้าเพื่อทำลายพวกเจ้า ขณะที่เราประหารแผ่นดินแห่งอียิปต์

การเลี้ยงฉลองเจ็ดวันด้วยขนมปังไร้เชื้อ
12:14 และวันนั้นจะเป็นวันที่ระลึกสำหรับพวกเจ้า และเจ้าทั้งหลายจงถือไว้เป็นการเลี้ยงฉลองถวายแด่พระเยโฮวาห์ตลอดชั่วอายุของพวกเจ้า เจ้าทั้งหลายจงรักษาการเลี้ยงฉลองนี้ให้เป็นกฎเนืองนิตย์
12:15 เจ้าทั้งหลายจงกินขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวัน วันแรกจงชำระบ้านของพวกเจ้าให้ปราศจากเชื้อ ด้วยว่าผู้ใดกินขนมปังที่มีเชื้อตั้งแต่วันแรกจนถึงวันที่เจ็ด ผู้นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากอิสราเอล
12:16 และในวันแรกนั้นให้มีการประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ และในวันที่เจ็ดนั้นให้มีการประชุมอันศักดิ์สิทธิ์สำหรับเจ้าทั้งหลาย ในวันเหล่านั้นอย่าให้ผู้ใดทำงานใด ๆ เลย เว้นไว้แต่การจัดเตรียมอาหารสำหรับทุกคนให้รับประทาน พวกเจ้าทำสิ่งนี้ได้เท่านั้น
12:17 และเจ้าทั้งหลายจงถือเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อ เพราะในวันนั้นเองเราได้นำพลโยธาของเจ้าทั้งหลายออกไปจากแผ่นดินแห่งอียิปต์ เหตุฉะนี้ พวกเจ้าจงฉลองวันนั้น ถือให้เป็นกฎเนืองนิตย์ตลอดชั่วอายุของเจ้าทั้งหลาย
12:18 ในตอนเย็นวันที่สิบสี่เดือนแรก เจ้าทั้งหลายจงกินขนมปังไร้เชื้อจนถึงเวลาเย็นวันที่ยี่สิบเอ็ดของเดือนนั้น
12:19 ในเจ็ดวันนั้นอย่าให้พบเชื้อในบ้านของพวกเจ้าเลย เพราะว่าผู้ใดที่เป็นคนต่างชาติก็ดีหรือเป็นคนเกิดในแผ่นดินก็ดี กินสิ่งใด ๆ ที่มีเชื้อ ผู้นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากชุมนุมชนอิสราเอล
12:20 เจ้าทั้งหลายอย่ากินสิ่งใดที่มีเชื้อ ในที่อาศัยทั้งหลายของพวกเจ้า พวกเจ้าจงกินแต่ขนมปังไร้เชื้อ”
12:21 แล้วโมเสสจึงเรียกบรรดาพวกผู้อาวุโสของคนอิสราเอลมาพร้อมกัน และพูดกับพวกท่านว่า “ท่านทั้งหลายจงไปเอาลูกแกะตามครอบครัวต่าง ๆ ของพวกท่านมา และฆ่าเป็นปัสกานั้น
12:22 และท่านทั้งหลายจงเอากิ่งหุสบกำหนึ่งและจุ่มลงในเลือดที่อยู่ในอ่าง และป้ายเลือดนั้นไว้ที่ไม้ข้างบน และวงกบประตูทั้งสองข้างด้วยเลือดที่อยู่ในอ่าง และอย่าให้ผู้ใดในพวกท่านออกไปพ้นประตูบ้านของตนจนถึงรุ่งเช้า
12:23 เพราะพระเยโฮวาห์จะเสด็จผ่านไปเพื่อจะได้ประหารคนอียิปต์ และเมื่อพระองค์ทรงเห็นเลือดที่ไม้ประตูข้างบนและที่วงกบประตูทั้งสองข้าง พระเยโฮวาห์จะทรงผ่านเว้นประตูนั้น และจะไม่ทรงยอมให้ผู้สังหารเข้าไปในบ้านของพวกท่าน เพื่อจะประหารพวกท่าน
12:24 และท่านทั้งหลายจงถือพิธีนี้ให้เป็นกฎถาวรของท่านและบรรดาลูกหลานของท่าน
12:25 และจะเป็นไปอย่างนี้ เมื่อท่านทั้งหลายไปถึงแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์จะทรงประทานแก่พวกท่าน ตามที่พระองค์ได้ทรงสัญญาไว้แล้วนั้น ท่านทั้งหลายจงยึดถือพิธีนี้ไว้ปฏิบัติ
12:26 และจะเป็นไปอย่างนี้ เมื่อลูกหลานของท่านทั้งหลายจะพูดกับพวกท่านว่า ‘พิธีนี้มีความหมายว่าอะไรสำหรับพวกท่าน’
12:27 ท่านทั้งหลายจงพูดว่า ‘เป็นการถวายปัสกาแด่พระเยโฮวาห์ ผู้ทรงผ่านเว้นบ้านทั้งหลายของชนชาติอิสราเอลในอียิปต์ เมื่อพระองค์ทรงประหารคนอียิปต์ และไว้ชีวิตครอบครัวของเราทั้งหลาย’” และประชากรทั้งปวงก็ก้มศีรษะลงและนมัสการ
12:28 และชนชาติอิสราเอลก็ออกไปและทำตามคำบัญชาทุกประการ พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสและอาโรนอย่างไร เขาทั้งหลายก็กระทำตามทุกประการ

บุตรหัวปีแห่งอียิปต์เสียชีวิต
12:29 และต่อมาในเวลาเที่ยงคืน พระเยโฮวาห์ทรงประหารบุตรหัวปีทุกคนในแผ่นดินแห่งอียิปต์ ตั้งแต่ราชบุตรหัวปีของฟาโรห์ผู้ประทับบนพระที่นั่งของพระองค์ จนถึงบุตรหัวปีของเชลยที่อยู่ในคุกใต้ดิน ทั้งลูกหัวปีของสัตว์เลี้ยงทุกตัว
12:30 และฟาโรห์ คือพระองค์กับบรรดาข้าราชการของพระองค์ และคนอียิปต์ทั้งปวงได้ลุกขึ้นในเวลากลางคืน และมีเสียงพิลาปร้องไห้ดังทั่วทั้งอียิปต์ เนื่องด้วยไม่มีบ้านใดเลยที่ไม่มีคนตาย
12:31 และพระองค์ได้ตรัสเรียกโมเสสกับอาโรนให้มาเฝ้าในคืนวันนั้น และตรัสว่า “เจ้าทั้งหลายจงลุกขึ้นและออกไปจากท่ามกลางพลเมืองของเราเถิด ทั้งตัวเจ้ากับบรรดาชนชาติอิสราเอล และไปปรนนิบัติพระเยโฮวาห์ตามที่เจ้าทั้งสองได้พูดไว้นั้น
12:32 จงเอาฝูงแพะแกะและฝูงวัวของเจ้าทั้งหลายไปด้วยตามที่เจ้าทั้งสองได้พูดไว้แล้ว จงไป และอวยพรให้เราด้วย”
12:33 และคนอียิปต์ก็เร่งเร้าประชากรนั้น เพื่อให้พวกเขาออกไปจากแผ่นดินนั้นโดยเร็ว เพราะเขาทั้งหลายพูดว่า “พวกเราตายกันหมดแล้ว”
12:34 และประชากรนั้นเอาก้อนแป้งที่ยังไม่ได้ใส่เชื้อกับอ่างขยำแป้ง ห่อผ้าใส่บ่าแบกไป
12:35 และชนชาติอิสราเอลกระทำตามคำสั่งของโมเสส และพวกเขาขอเครื่องเงินที่ประดับด้วยเพชรพลอย เครื่องทองคำที่ประดับด้วยเพชรพลอยและเครื่องนุ่งห่มจากคนอียิปต์
12:36 และพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้ประชากรนั้นเป็นที่โปรดปรานในสายตาของคนอียิปต์ พวกเขาจึงให้สิ่งของทั้งปวงตามที่เขาต้องการ และเขาทั้งหลายได้ริบเอาสิ่งของต่าง ๆ ของคนอียิปต์เสีย

การเดินทางออกจากอียิปต์
12:37 และชนชาติอิสราเอลได้ออกเดินทางจากแผ่นดินแห่งราเมเสสไปถึงสุคคท นับแต่ผู้ชายได้ประมาณหกแสนคนที่เดินไป พวกเด็ก ๆ ต่างหาก
12:38 และมีชนชาติอื่น ๆ จำนวนมากขึ้นไปกับพวกเขาด้วย ทั้งฝูงแพะแกะ และฝูงวัว และฝูงสัตว์จำนวนมากมาย
12:39 และพวกเขาอบก้อนแป้งไร้เชื้อซึ่งพวกเขาได้นำมาจากอียิปต์นั้น ด้วยว่าก้อนแป้งนั้นไร้เชื้อ เพราะพวกเขาถูกเร่งรัดให้ออกจากอียิปต์ และรีรอไม่ได้ ทั้งพวกเขาไม่ทันเตรียมเสบียงสำหรับตน
12:40 บัดนี้การอาศัยอยู่ของชนชาติอิสราเอล ผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในอียิปต์นั้น เป็นเวลาสี่ร้อยสามสิบปี
12:41 และต่อมาครั้นสิ้นสี่ร้อยสามสิบปีแล้ว ในวันนั้นเอง พลโยธาทั้งหมดของพระเยโฮวาห์ก็ออกจากแผ่นดินแห่งอียิปต์
12:42 คืนวันนั้นเป็นคืนที่ถือเป็นที่ระลึกอย่างยิ่งถึงพระเยโฮวาห์ ด้วยทรงนำพวกเขาออกจากแผ่นดินแห่งอียิปต์ คืนวันนั้นจึงเป็นคืนของพระเยโฮวาห์ที่ชนชาติอิสราเอลทั้งปวงถือเป็นที่ระลึกตลอดชั่วอายุของเขาทั้งหลาย

คำสั่งเรื่องพิธีปัสกา
12:43 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า “ระเบียบพิธีปัสกาเป็นดังนี้ คืออย่าให้คนต่างชาติกินเลย
12:44 แต่ทาสซึ่งนายเอาเงินซื้อมา เมื่อเจ้าให้ทาสนั้นเข้าสุหนัตแล้ว ก็ให้เขากินได้
12:45 จงอย่าให้แขกหรือลูกจ้างกินเลย
12:46 ให้กินปัสกาอยู่ในบ้านหลังเดียว เจ้าอย่าเอาเนื้อนั้นไปนอกบ้าน และอย่าหักกระดูกของมันเลย
12:47 ให้ชุมนุมชนอิสราเอลทั้งปวงถือและปฏิบัติตามพิธีนี้
12:48 และเมื่อมีคนต่างชาติจะมาอาศัยอยู่กับเจ้า และใคร่จะถือรักษาพิธีปัสกาถวายแด่พระเยโฮวาห์ ก็ให้ชายพวกนั้นเข้าสุหนัตเสียก่อนทุกคน แล้วจงให้เขามาใกล้และถือรักษาพิธีนั้นได้ และเขาจะเป็นเหมือนคนเกิดในแผ่นดินนั้น ด้วยว่าผู้ใดที่ยังไม่ได้เข้าสุหนัต อย่าให้ผู้นั้นเข้าร่วมกินในพิธีปัสกานั้นเลย
12:49 พระราชบัญญัติสำหรับคนเกิดในเมืองและคนต่างชาติซึ่งอาศัยอยู่ท่ามกลางเจ้าทั้งหลายจะต้องเป็นอันเดียวกัน”
12:50 ดังนั้น บรรดาชนชาติอิสราเอลก็ปฏิบัติตามทุกประการ พระเยโฮวาห์รับสั่งแก่โมเสสและอาโรนอย่างไร พวกเขาก็กระทำอย่างนั้น
12:51 และต่อมาในวันนั้นแหละ พระเยโฮวาห์ทรงนำชนชาติอิสราเอลออกจากแผ่นดินแห่งอียิปต์ แยกตามหมวดหมู่ของตน

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope