กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

2 พงศ์กษัตริย์ 7

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25]

เอลีชาพยากรณ์ว่าจะมีอาหารพอ
7:1 จากนั้นเอลีชาพูดว่า “เจ้าทั้งหลายจงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า พรุ่งนี้ประมาณเวลานี้ แป้งละเอียดถังหนึ่งจะขายกันเป็นเงินหนึ่งเชเขล และข้าวบาร์เลย์สองถังเป็นเงินหนึ่งเชเขล ที่ประตูเมืองแห่งกรุงสะมาเรีย”
7:2 แล้วเจ้านายคนหนึ่งที่กษัตริย์ทรงพิงอยู่ที่มือของเขาตอบคนของพระเจ้าและพูดว่า “ดูเถิด ถ้าแม้พระเยโฮวาห์จะทรงสร้างหน้าต่างในฟ้าสวรรค์ สิ่งนี้จะเป็นขึ้นได้หรือ” และท่านพูดว่า “ดูเถิด ท่านจะเห็นสิ่งนี้กับตาของท่านเอง แต่จะไม่ได้กิน”
7:3 และมีคนโรคเรื้อนสี่คนอยู่ที่ทางเข้าประตูเมือง และเขาทั้งหลายต่างพูดต่อกันว่า “พวกเราจะนั่งอยู่ที่นี่จนพวกเราตายทำไมเล่า
7:4 ถ้าพวกเราพูดว่า ‘พวกเราจะเข้าไปในนคร’ แล้วการกันดารอาหารก็อยู่ในนคร และพวกเราก็จะตายเสียที่นั่น และถ้าพวกเรานั่งอยู่ที่นี่พวกเราก็จะตายเหมือนกัน ฉะนั้นบัดนี้จงมาเถิด ให้พวกเรามอบตัวไว้กับกองทัพของคนซีเรีย ถ้าเขาทั้งหลายไว้ชีวิตพวกเรา พวกเราก็จะมีชีวิตอยู่ ถ้าเขาทั้งหลายฆ่าพวกเรา พวกเราก็จะตายเท่านั้นเอง”

พระเจ้าทรงทำให้คนซีเรียตกใจแล้วหนีไป
7:5 และเขาทั้งหลายลุกขึ้นในเวลาโพล้เพล้เพื่อจะเข้าไปในค่ายของคนซีเรีย และเมื่อพวกเขามาถึงริมค่ายของคนซีเรียแล้ว ดูเถิด ไม่มีใครอยู่ที่นั่นสักคน
7:6 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงกระทำให้กองทัพของคนซีเรียได้ยินเสียงรถม้าศึก เสียงม้า คือเป็นเสียงของกองทัพใหญ่ และเขาทั้งหลายจึงพูดกันและกันว่า “ดูเถิด กษัตริย์แห่งอิสราเอลได้จ้างบรรดากษัตริย์แห่งคนฮิตไทต์ และบรรดากษัตริย์แห่งอียิปต์มาเข้าโจมตีพวกเราแล้ว”
7:7 ดังนั้น เขาทั้งหลายจึงลุกขึ้นและหนีไปในเวลาโพล้เพล้ และทิ้งเต็นท์ บรรดาม้าและลาของพวกเขา คือทิ้งค่ายไว้อย่างนั้นเอง และหนีไปเอาชีวิตของตนรอด
7:8 และเมื่อคนโรคเรื้อนเหล่านี้มาถึงที่ริมค่าย พวกเขาก็เข้าไปในเต็นท์หนึ่งและกินและดื่ม และขนเอาเงิน ทองคำและเสื้อผ้าจากที่นั่นและเอาไปซ่อนไว้ แล้วก็กลับมาอีกและเข้าไปในอีกเต็นท์หนึ่งและขนเอาข้าวของออกไปจากที่นั่นด้วย และเอาไปซ่อนไว้
7:9 แล้วเขาทั้งหลายพูดกันและกันว่า “พวกเราทำไม่ถูกเสียแล้ว วันนี้เป็นวันแห่งข่าวดี และพวกเราก็นิ่งเสีย ถ้าพวกเราคอยจนแสงอรุณขึ้น โทษบางอย่างจะตกอยู่กับพวกเรา เพราะฉะนั้นบัดนี้มาเถิด ให้เราทั้งหลายไปและบอกสำนักพระราชวัง”
7:10 ดังนั้น พวกเขาจึงมาและเรียกนายประตูนคร และพวกเขาบอกเรื่องราวแก่เขาทั้งหลายว่า “พวกเราได้มายังค่ายของคนซีเรีย และดูเถิด ไม่มีใครอยู่ที่นั่นสักคน ทั้งไม่ได้ยินเสียงของผู้ใด แต่มีบรรดาม้าและลาผูกอยู่ และเต็นท์เหล่านั้นตั้งอยู่อย่างนั้นเอง”
7:11 และเขาเรียกเหล่านายประตู และพวกเขาก็บอกเรื่องนี้แก่สำนักพระราชวังที่อยู่ภายใน
7:12 และกษัตริย์ทรงตื่นบรรทมในเวลากลางคืน และตรัสกับพวกผู้รับใช้ของพระองค์ว่า “บัดนี้ เราจะแสดงให้เจ้าทั้งหลายเห็นว่าคนซีเรียได้กระทำอะไรต่อพวกเรา เขาทั้งหลายรู้อยู่ว่าพวกเราหิว เพราะฉะนั้นเขาทั้งหลายจึงออกไปนอกค่ายซ่อนตัวอยู่ที่กลางทุ่งนา พูดว่า ‘เมื่อเขาทั้งหลายออกมาจากนคร พวกเราจะจับเขาทั้งหลายทั้งเป็น และจะเข้าไปในนคร’”
7:13 และผู้รับใช้ของพระองค์คนหนึ่งตอบและทูลว่า “ข้าพระองค์ขอร้องพระองค์ ขอให้บางคนเอาม้าสักห้าตัวที่เหลืออยู่ในนคร (ดูเถิด ม้าเหล่านั้นเป็นเหมือนอย่างประชากรทั้งสิ้นของอิสราเอลที่เหลืออยู่ในนคร ข้าพระองค์ทูลว่า ดูเถิด ม้าเหล่านั้นเป็นเหมือนอย่างประชากรทั้งสิ้นของอิสราเอลที่พินาศแล้ว) และขอให้พวกเราส่งคนไปและดู”
7:14 ดังนั้น เขาทั้งหลายจึงเอาม้ากับรถม้าศึกสองคัน และกษัตริย์ทรงส่งให้ไปติดตามกองทัพของคนซีเรีย ตรัสว่า “จงไปดู”
7:15 และเขาทั้งหลายได้ติดตามพวกเขาไปจนถึงแม่น้ำจอร์แดน และดูเถิด ตลอดทางเต็มไปด้วยเสื้อผ้าและภาชนะต่าง ๆ ซึ่งคนซีเรียได้ทิ้งเสียขณะเมื่อพวกเขารีบหนีไป และพวกผู้สื่อสารก็กลับมาและทูลกษัตริย์

คำพยากรณ์เรื่องอาหารสำเร็จ
7:16 และประชากรก็ยกออกไป และปล้นเต็นท์ทั้งหลายของคนซีเรีย ดังนั้นแป้งละเอียดถังหนึ่งจึงขายกันเป็นเงินหนึ่งเชเขล และข้าวบาร์เลย์สองถังเป็นเงินหนึ่งเชเขล ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์
7:17 และกษัตริย์ทรงแต่งตั้งเจ้านายคนหนึ่งที่พระองค์ทรงพิงอยู่ที่มือของเขาให้เป็นนายประตู และประชากรก็เหยียบไปบนเขาตรงประตู และเขาก็สิ้นชีวิตตามที่คนของพระเจ้าได้กล่าวไว้ ผู้ซึ่งกล่าวไว้เมื่อกษัตริย์เสด็จลงมาหาท่าน
7:18 และเป็นไปตามที่คนของพระเจ้าได้ทูลกษัตริย์ว่า “ข้าวบาร์เลย์สองถังจะขายกันเป็นเงินหนึ่งเชเขล และแป้งละเอียดหนึ่งถังเป็นเงินหนึ่งเชเขล ประมาณเวลานี้ในวันพรุ่งนี้ที่ประตูเมืองแห่งกรุงสะมาเรีย”
7:19 และเจ้านายคนนั้นได้ตอบคนของพระเจ้าและพูดว่า “บัดนี้ ดูเถิด ถ้าแม้พระเยโฮวาห์จะทรงสร้างหน้าต่างในฟ้าสวรรค์ สิ่งนี้จะเป็นขึ้นได้หรือ” และท่านได้พูดว่า “ดูเถิด ท่านจะเห็นสิ่งนี้กับตาของท่านเอง แต่จะไม่ได้กิน”
7:20 และต่อมาก็บังเกิดเป็นดังนั้นแก่เขา ด้วยว่าประชากรได้เหยียบไปบนเขาที่ประตูเมืองและเขาก็สิ้นชีวิต

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope