กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

โยบ 13

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42]

โยบปกป้องความซื่อสัตย์ของตน
13:1 “ดูเถิด ตาของข้าได้เห็นเรื่องนี้ทั้งหมดแล้ว หูของข้าได้ยินและเข้าใจเรื่องนี้แล้ว
13:2 ท่านทั้งหลายทราบอะไร ข้าก็ทราบเรื่องเดียวกันนั้นด้วย ข้าไม่ด้อยกว่าพวกท่าน
13:3 แน่นอน ข้าอยากจะทูลต่อองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ และข้าปรารถนาจะให้เหตุผลกับพระเจ้า
13:4 แต่ท่านทั้งหลายเป็นผู้ปลอมคำมุสาต่าง ๆ ท่านทุกคนเป็นแพทย์ที่ไร้ค่า
13:5 โอ ท่านทั้งหลายน่าจะนิ่งเสียให้หมด และความนิ่งนั้นจะเป็นสติปัญญาของพวกท่าน
13:6 บัดนี้ขอฟังการหาเหตุผลของข้า และขอตั้งใจฟังคำวิงวอนแห่งริมฝีปากของข้า
13:7 ท่านทั้งหลายจะพูดชั่วเพื่อพระเจ้าหรือ และพูดอย่างหลอกลวงเพื่อพระองค์หรือ
13:8 ท่านทั้งหลายจะแสดงความลำเอียงเข้าข้างพระองค์หรือ พวกท่านจะว่าความฝ่ายพระเจ้าหรือ
13:9 เป็นสิ่งที่ดีหรือที่พระองค์จะทรงค้นหาเรื่องพวกท่าน หรือเหมือนอย่างผู้หนึ่งผู้ใดเยาะเย้ยอีกคนหนึ่ง พวกท่านจะเยาะเย้ยพระองค์อย่างนั้นหรือ
13:10 พระองค์จะทรงตำหนิท่านทั้งหลายเป็นแน่ ถ้าพวกท่านแสดงความลำเอียงเข้าข้างบางคนอย่างลับ ๆ
13:11 ความรุ่งโรจน์ของพระองค์จะไม่กระทำให้ท่านทั้งหลายคร้ามกลัวหรือ และความครั่นคร้ามต่อพระองค์จะไม่ตกอยู่เหนือพวกท่านหรือ
13:12 บรรดาความระลึกถึงของท่านทั้งหลายเป็นเหมือนอย่างขี้เถ้า ร่างกายของพวกท่านเป็นแต่กายดินเหนียว
13:13 ขอท่านทั้งหลายนิ่งเสียเถิด และปล่อยข้าไว้ลำพัง เพื่อข้าจะสามารถพูดได้ และอะไรจะเกิดแก่ข้า ก็ขอให้เกิดเถิด
13:14 เหตุไฉนข้าจะจับเนื้อของข้าไว้ด้วยฟันของข้า และฝากชีวิตของข้าไว้ในมือของข้า
13:15 ถึงแม้ว่าพระองค์ทรงประหารข้าเสีย ข้าก็จะยังวางใจในพระองค์ แต่ข้าจะยังยืนยันทางทั้งหลายของข้าต่อพระพักตร์ของพระองค์
13:16 พระองค์จะทรงเป็นความรอดของข้าด้วย เพราะคนหน้าซื่อใจคดจะเข้ามาต่อพระพักตร์ของพระองค์ไม่ได้
13:17 ขอฟังถ้อยคำของข้าอย่างระมัดระวัง และฟังคำกล่าวของข้าด้วยหูของพวกท่าน
13:18 ดูเถิดบัดนี้ ข้าเตรียมคดีของข้าไว้แล้ว ข้ารู้ว่าข้าจะเป็นฝ่ายถูก
13:19 ใครเป็นผู้ที่จะสู้คดีกับข้า เพราะบัดนี้ ถ้าข้านิ่งเสีย ข้าก็จะสิ้นลม
13:20 ‘ขออย่าทรงกระทำสองสิ่งแก่ข้าพระองค์เท่านั้น แล้วข้าพระองค์จะไม่ซ่อนตัวข้าพระองค์จากพระพักตร์ของพระองค์
13:21 ขอทรงหดพระหัตถ์ของพระองค์ให้ไกลจากข้าพระองค์ และขออย่าให้ความครั่นคร้ามต่อพระองค์ทำให้ข้าพระองค์คร้ามกลัว
13:22 แล้วขอพระองค์ทรงเรียกเถิด และข้าพระองค์จะทูลตอบ หรือขอให้ข้าพระองค์ทูล และขอพระองค์ทรงตอบข้าพระองค์
13:23 บรรดาความชั่วช้าและความผิดบาปของข้าพระองค์มีจำนวนเท่าไร ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์ทราบถึงการละเมิดและความผิดบาปของข้าพระองค์
13:24 เหตุไฉนพระองค์ทรงเมินพระพักตร์ของพระองค์เสีย และทรงถือว่าข้าพระองค์เป็นศัตรูของพระองค์
13:25 พระองค์จะทรงกระทำให้ใบไม้ใบหนึ่งที่ถูกลมพัดไปมาหักเสียหรือ และพระองค์จะทรงไล่ติดตามฟางแห้งนี้หรือ
13:26 เพราะพระองค์ทรงจารึกสิ่งขมขื่นต่อสู้ข้าพระองค์ และทรงกระทำให้ข้าพระองค์รับโทษบรรดาความชั่วช้าแห่งวัยหนุ่มของข้าพระองค์
13:27 พระองค์ทรงเอาเท้าของข้าพระองค์ใส่ขื่อไว้ด้วย และทรงเฝ้าดูทางทั้งสิ้นของข้าพระองค์ พระองค์ทรงจารึกเครื่องหมายไว้บนส้นเท้าของข้าพระองค์
13:28 และมนุษย์ ดุจของเน่าอันหนึ่ง ก็ทรุดโทรมไป เหมือนอย่างเครื่องแต่งกายที่ตัวมอดกินแล้ว’”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope