กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

โยบ 14

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42]

โยบตอบสหายของตนต่อไป
14:1 “‘มนุษย์ที่เกิดมาโดยผู้หญิงก็อยู่แต่น้อยวัน และเต็มไปด้วยความยุ่งยาก
14:2 เขาออกมาเหมือนดอกไม้ และถูกตัดลงเสีย เขาหนีไปอย่างเงา และไม่อยู่ต่อไปอีก
14:3 และพระองค์ทรงลืมพระเนตรของพระองค์มองคนอย่างนี้หรือ และทรงนำข้าพระองค์เข้ามาในการพิพากษาต่อพระพักตร์ของพระองค์หรือ
14:4 ใครสามารถเอาสิ่งที่สะอาดออกมาจากสิ่งที่ไม่สะอาดได้ ไม่มีเลยสักคน
14:5 เพราะว่าวันเวลาของเขาถูกกำหนดไว้เสียแล้ว จำนวนเดือนของเขาก็อยู่กับพระองค์ พระองค์ทรงกำหนดขอบเขตของเขาแล้วที่เขาผ่านไปไม่ได้
14:6 ขอทรงหันพระพักตร์ไปจากเขา เพื่อเขาจะพักผ่อนได้ จนกว่าเขาจะทำให้วันของเขาสำเร็จ เหมือนอย่างลูกจ้างคนหนึ่ง
14:7 เพราะมีความหวังสำหรับต้นไม้ต้นหนึ่ง ถ้ามันถูกตัดลง ว่ามันก็จะแตกหน่ออีก และหน่ออ่อนของมันจะไม่หยุดยั้ง
14:8 ถึงแม้ว่ารากของมันจะแก่อยู่ในดิน และตอของมันจะตายอยู่ในผงคลีดิน
14:9 ถึงกระนั้น เมื่อได้กลิ่นน้ำ มันจะงอกและแตกบรรดากิ่งออกเหมือนอย่างต้นไม้อ่อน
14:10 แต่มนุษย์ตาย และเสื่อมสูญไป ใช่แล้ว มนุษย์สิ้นลมหายใจและเขาอยู่ที่ไหนเล่า
14:11 น้ำขาดจากทะเลไป และแม่น้ำก็เหือดและแห้งไปฉันใด
14:12 ฉันนั้นแหละ มนุษย์ก็นอนลงและไม่ลุกขึ้นอีก จนกว่าฟ้าสวรรค์ไม่มีอีกต่อไป เขาทั้งหลายจะไม่ตื่นขึ้น ทั้งไม่ถูกปลุกจากการนอนหลับของเขา
14:13 โอ พระองค์น่าจะทรงซ่อนข้าพระองค์ไว้ในแดนคนตาย พระองค์น่าจะทรงปกปิดข้าพระองค์ไว้อย่างลับ ๆ จนกว่าพระพิโรธของพระองค์ผ่านพ้นไป พระองค์น่าจะทรงกำหนดเวลาให้ข้าพระองค์ และทรงระลึกถึงข้าพระองค์
14:14 ถ้ามนุษย์คนหนึ่งตายแล้ว เขาจะมีชีวิตอีกหรือ ข้าพระองค์จะคอยอยู่ตลอดวันประจำการของข้าพระองค์ จนกว่าการเปลี่ยนแปลงของข้าพระองค์มาถึง
14:15 พระองค์จะทรงเรียก และข้าพระองค์จะทูลตอบพระองค์ พระองค์จะทรงอาลัยอาวรณ์ถึงพระราชกิจแห่งพระหัตถ์ของพระองค์
14:16 เพราะบัดนี้ พระองค์ทรงนับจำนวนก้าวของข้าพระองค์ พระองค์มิได้ทรงเฝ้าดูความผิดบาปของข้าพระองค์หรือ
14:17 การละเมิดของข้าพระองค์นั้นถูกปิดผนึกไว้ในถุงใบหนึ่ง และพระองค์ทรงเย็บปิดความชั่วช้าของข้าพระองค์ไว้
14:18 และแน่นอน ภูเขาที่ทลายลงก็ผุพังไป และก้อนหินก็ถูกย้ายไปจากที่ของมัน
14:19 น้ำทั้งหลายเซาะบรรดาก้อนหิน พระองค์ทรงชะล้างสิ่งต่าง ๆ ที่งอกขึ้นมาจากผงคลีดินแห่งแผ่นดินโลกไปเสีย และพระองค์ทรงทำลายความหวังของมนุษย์
14:20 พระองค์ทรงชนะเขาเสมอ และเขาก็ล่วงลับไป พระองค์ทรงเปลี่ยนสีหน้าของเขาและทรงส่งเขาไปเสีย
14:21 บรรดาบุตรชายของเขาได้รับเกียรติและเขาก็ไม่ทราบ และเขาทั้งหลายตกต่ำลง แต่เขาหาหยั่งรู้เกี่ยวกับพวกเขาไม่
14:22 แต่เนื้อหนังของเขาซึ่งอยู่บนตัวเขาจะมีความเจ็บปวด และจิตใจของเขาซึ่งอยู่ภายในตัวเขาจะคร่ำครวญ’”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope