กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

โยบ 17

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42]

โยบอ้อนวอนต่อพระเจ้า
17:1 “ลมหายใจของข้าแตกดับ วันเวลาของข้าก็สูญสิ้น บรรดาหลุมฝังศพก็พร้อมสำหรับข้าแล้ว
17:2 พวกคนมักเยาะเย้ยอยู่พร้อมกับข้ามิใช่หรือ และตาของข้าก็จ้องอยู่ที่การยั่วเย้าของพวกเขามิใช่หรือ
17:3 ‘บัดนี้ขอโปรดทรงวางประกันไว้สำหรับข้าพระองค์กับพระองค์ ใครเป็นผู้ที่จะให้ประกันสำหรับข้าพระองค์ได้
17:4 เพราะพระองค์ทรงปิดใจของเขาทั้งหลายไว้จากความเข้าใจ ฉะนั้นพระองค์จะไม่ทรงยกชูพวกเขา’
17:5 ผู้ที่กล่าวคำประจบประแจงแก่เพื่อน ๆ ของเขา แม้แต่นัยน์ตาของลูกหลานของเขาจะมัวมืดไป
17:6 พระองค์ได้ทรงกระทำให้ข้าเป็นคำครหาของประชาชน และแต่ก่อนนั้นข้าเป็นเหมือนรำมะนา
17:7 นัยน์ตาของข้าก็มืดมัวไปด้วยความโศกสลดเช่นกัน และอวัยวะทั้งสิ้นของข้าก็เหมือนกับเงา
17:8 คนเที่ยงธรรมจะตกตะลึงด้วยเรื่องนี้ และคนไร้ผิดก็จะเร้าตัวเองขึ้นปรักปรำคนหน้าซื่อใจคด
17:9 คนชอบธรรมจะยึดมั่นอยู่กับทางของเขาด้วย และผู้ที่มีมือสะอาดก็จะแข็งแรงขึ้นเรื่อย ๆ
17:10 แต่สำหรับพวกท่านทุกคน พวกท่านจงหันกลับและมาตอนนี้ เพราะข้าไม่สามารถพบคนที่มีปัญญาสักคนในท่ามกลางพวกท่าน
17:11 วันเวลาของข้าก็ผ่านพ้นไป แผนงานต่าง ๆ ของข้าก็แตกหัก แม้แต่บรรดาความคิดในใจของข้า
17:12 เขาเหล่านั้นทำกลางคืนให้เป็นกลางวัน ความสว่างนั้นก็สั้นเพราะเหตุความมืด
17:13 ถ้าข้ารอคอย แดนคนตายจะเป็นบ้านของข้า ข้าได้กางที่นอนของข้าออกในความมืด
17:14 ข้าได้พูดกับความเปื่อยเน่าว่า ‘เจ้าเป็นพ่อของข้า’ พูดกับตัวหนอนว่า ‘เจ้าเป็นแม่ของข้าและเป็นพี่สาวของข้า’
17:15 และบัดนี้ ความหวังของข้าอยู่ที่ไหนเล่า สำหรับความหวังของข้านั้นใครจะเห็นมันได้
17:16 พวกเขาจะลงไปที่ดาลประตูแห่งแดนคนตาย เมื่อการหยุดพักด้วยกันของพวกเราอยู่ในผงคลีดิน”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope