กลับหน้าแรก / Main Menu

 

อพยพ 22 / Exodus 22

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40]

การมีสิทธิ์ในทรัพย์สิน
22:1 “ถ้าผู้ใดลักวัวตัวผู้หรือแกะไปฆ่าหรือขายมันเสีย จงให้ผู้นั้นคืนวัวห้าตัวแทนวัวหนึ่งตัวและแกะสี่ตัวแทนแกะหนึ่งตัว

Rights of Property
22:1 If a man shall steal an ox, or a sheep, and kill it, or sell it; he shall restore five oxen for an ox, and four sheep for a sheep.

22:2 ถ้าผู้ใดเห็นขโมยกำลังบุกรุกเข้าไปและผู้นั้นตีขโมยนั้นจนถึงแก่ความตาย ไม่ต้องทำให้ผู้นั้นหลั่งโลหิตเพราะการตีขโมยนั้น

22:2 If a thief be found breaking up, and be smitten that he die, there shall no blood be shed for him.

22:3 ถ้าดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว จะต้องทำให้ผู้นั้นหลั่งโลหิตเพราะการตีขโมยนั้น เพราะว่าขโมยนั้นจะต้องเสียค่าชดใช้อย่างครบถ้วน ถ้าเขาไม่มีอะไรจะชดใช้ให้ ดังนั้นเขาจะต้องถูกขายแทนค่าทรัพย์สินที่เขาลักไปนั้น

22:3 If the sun be risen upon him, there shall be blood shed for him; for he should make full restitution; if he have nothing, then he shall be sold for his theft.

22:4 ถ้าได้พบเห็นของที่ขโมยไปนั้นได้อยู่ในมือของเขายังมีชีวิตอยู่ ไม่ว่าจะเป็นวัวตัวผู้ก็ดี หรือลาก็ดี หรือแกะก็ดี ขโมยนั้นจะต้องคืนให้เป็นสองเท่า

22:4 If the theft be certainly found in his hand alive, whether it be ox, or ass, or sheep; he shall restore double.

22:5 ถ้าผู้ใดปล่อยให้สัตว์กินของในทุ่งนา หรือของในสวนองุ่นเสียไป และปล่อยสัตว์ของตนและมันไปกินของในทุ่งนาของผู้อื่น ผู้นั้นจะต้องจ่ายค่าชดใช้ โดยให้ของที่ดีที่สุดในทุ่งนาของตน และของที่ดีที่สุดในสวนองุ่นของตน

22:5 If a man shall cause a field or vineyard to be eaten, and shall put in his beast, and shall feed in another man's field; of the best of his own field, and of the best of his own vineyard, shall he make restitution.

22:6 ถ้าจุดไฟที่กองหนาม เป็นเหตุให้ไฟลามไปติดกองข้าว หรือติดต้นข้าวซึ่งยังไม่ได้เกี่ยว หรือติดทุ่งนาจนไหม้เสีย ผู้ที่จุดไฟนั้นจะต้องจ่ายค่าชดใช้เป็นแน่

22:6 If fire break out, and catch in thorns, so that the stacks of corn, or the standing corn, or the field, be consumed therewith; he that kindled the fire shall surely make restitution.

22:7 ถ้าผู้ใดฝากเงินหรือสิ่งของไว้กับเพื่อนบ้านของตน และของนั้นถูกขโมยไปจากบ้านของผู้นั้น ถ้าจับขโมยได้ ขโมยนั้นต้องจ่ายเป็นสองเท่า

22:7 If a man shall deliver unto his neighbour money or stuff to keep, and it be stolen out of the man's house; if the thief be found, let him pay double.

22:8 ถ้าจับขโมยไม่ได้ จงนำเจ้าของบ้านมายังพวกผู้พิพากษา เพื่อจะดูว่ามือของเขาได้ขโมยสิ่งของของเพื่อนบ้านของตนหรือไม่

22:8 If the thief be not found, then the master of the house shall be brought unto the judges, to see whether he have put his hand unto his neighbour's goods.

22:9 ในคดีฟ้องร้องทุกอย่าง จะเป็นเรื่องวัวตัวผู้ ลา แกะ หรือเสื้อผ้า หรือเรื่องสิ่งของใด ๆ ที่หายไป ซึ่งมีคนมาอ้างว่าสิ่งนี้สิ่งนั้นเป็นของตน จงนำคดีของคู่ความทั้งสองฝ่ายนั้นไปอยู่ต่อหน้าพวกผู้พิพากษา และพวกผู้พิพากษานั้นจะตัดสินว่าผู้ใดผิด ผู้นั้นจะต้องจ่ายเป็นสองเท่าให้แก่เพื่อนบ้านของตน

22:9 For all manner of trespass, whether it be for ox, for ass, for sheep, for raiment, or for any manner of lost thing, which another challengeth to be his, the cause of both parties shall come before the judges; and whom the judges shall condemn, he shall pay double unto his neighbour.

22:10 ถ้าผู้ใดฝากลาหรือวัวตัวผู้ หรือแกะ หรือสัตว์ใด ๆ ไว้ให้เพื่อนบ้านของตนรักษาไว้ และสัตว์นั้นตายเสียหรือได้รับบาดเจ็บ หรือถูกไล่ต้อนไป โดยไม่มีใครเห็น

22:10 If a man deliver unto his neighbour an ass, or an ox, or a sheep, or any beast, to keep; and it die, or be hurt, or driven away, no man seeing it:

22:11 ดังนั้น จะต้องให้เขาทั้งสองฝ่ายปฏิญาณตัวต่อพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์ว่า มือของเขาไม่ได้ขโมยของของเพื่อนบ้านของตน และผู้เป็นเจ้าของจะยอมรับคำปฏิญาณนั้น และผู้รับฝากนั้นจะไม่ต้องจ่ายค่าชดใช้

22:11 Then shall an oath of the LORD be between them both, that he hath not put his hand unto his neighbour's goods; and the owner of it shall accept thereof, and he shall not make it good.

22:12 และถ้าสัตว์นั้นถูกขโมยไปจากผู้รับฝาก ผู้รับฝากนั้นจะต้องจ่ายค่าชดใช้ให้แก่เจ้าของสัตว์นั้น

22:12 And if it be stolen from him, he shall make restitution unto the owner thereof.

22:13 ถ้าสัตว์นั้นถูกสัตว์ร้ายกัดฉีกเป็นชิ้น ๆ จงให้เขานำซากสัตว์นั้นมายืนยันเป็นหลักฐาน และผู้รับฝากไม่ต้องจ่ายค่าชดใช้แทนสัตว์ที่ถูกกัดฉีกนั้น

22:13 If it be torn in pieces, then let him bring it for witness, and he shall not make good that which was torn.

22:14 และถ้าผู้ใดยืมสิ่งใด ๆ ไปจากเพื่อนบ้านของตน และมันได้รับบาดเจ็บ หรือตายเสียในเวลาที่เจ้าของมันไม่อยู่ ผู้ยืมจะต้องจ่ายค่าชดใช้เป็นแน่

22:14 And if a man borrow ought of his neighbour, and it be hurt, or die, the owner thereof being not with it, he shall surely make it good.

22:15 แต่ถ้าเจ้าของมันอยู่ด้วย ผู้ยืมไม่ต้องจ่ายค่าชดใช้ ถ้ามันเป็นของเช่า ให้จ่ายแต่ค่าเช่าเท่านั้น

22:15 But if the owner thereof be with it, he shall not make it good: if it be an hired thing, it came for his hire.

การล่วงประเวณี การไหว้รูปเคารพ ความกรุณา การถวายผลแรกแด่พระเจ้า
22:16 และถ้าผู้ใดล่อลวงหญิงพรหมจารีที่ยังไม่มีคู่หมั้นและนอนร่วมกับหญิงนั้น ผู้นั้นจะต้องจ่ายเงินสินสอดรับหญิงนั้นเป็นภรรยาของตน

Adultery, Idolatry, Kindness; God First
22:16 And if a man entice a maid that is not betrothed, and lie with her, he shall surely endow her to be his wife.

22:17 ถ้าบิดาของหญิงนั้นปฏิเสธอย่างเด็ดขาดที่จะยกหญิงนั้นให้แก่เขา เขาจะต้องจ่ายเงินสินสอดตามธรรมเนียมสู่ขอหญิงพรหมจารีนั้น

22:17 If her father utterly refuse to give her unto him, he shall pay money according to the dowry of virgins.

22:18 เจ้าอย่าให้แม่มดมีชีวิตรอดอยู่เลย

22:18 Thou shalt not suffer a witch to live.

22:19 ผู้ใดก็ตามสมสู่กับสัตว์เดียรัจฉาน ผู้นั้นจะต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน

22:19 Whosoever lieth with a beast shall surely be put to death.

22:20 ผู้ใดถวายบูชาแก่พระต่าง ๆ เว้นแต่พระเยโฮวาห์องค์เดียว ผู้นั้นจะต้องถูกทำลายเสียสิ้น

22:20 He that sacrificeth unto any god, save unto the LORD only, he shall be utterly destroyed.

22:21 เจ้าอย่าบีบบังคับคนต่างชาติหรือข่มเหงเขาเลย เพราะเจ้าทั้งหลายเคยเป็นคนต่างชาติอยู่ในแผ่นดินแห่งอียิปต์

22:21 Thou shalt neither vex a stranger, nor oppress him: for ye were strangers in the land of Egypt.

22:22 เจ้าทั้งหลายจงอย่าข่มเหงหญิงม่ายคนใด หรือลูกกำพร้าพ่อเลย

22:22 Ye shall not afflict any widow, or fatherless child.

22:23 ถ้าเจ้าข่มเหงพวกเขาโดยวิธีใดก็ตาม และพวกเขาร้องทุกข์ถึงเรา เราจะฟังคำร้องทุกข์ของพวกเขาเป็นแน่

22:23 If thou afflict them in any wise, and they cry at all unto me, I will surely hear their cry;

22:24 และความโกรธของเราจะพลุ่งขึ้น และเราจะประหารพวกเจ้าด้วยดาบ และภรรยาของพวกเจ้าจะต้องเป็นหญิงม่าย และบุตรทั้งหลายของพวกเจ้าจะต้องเป็นลูกกำพร้าพ่อ

22:24 And my wrath shall wax hot, and I will kill you with the sword; and your wives shall be widows, and your children fatherless.

22:25 ถ้าเจ้าให้ประชากรของเราคนใดที่เป็นคนยากจนซึ่งอยู่กับเจ้ายืมเงินไป เจ้าอย่าถือว่าตนเป็นเจ้าหนี้ของเขา ทั้งเจ้าอย่าคิดดอกเบี้ยจากเขา

22:25 If thou lend money to any of my people that is poor by thee, thou shalt not be to him as an usurer, neither shalt thou lay upon him usury.

22:26 ถ้าเจ้าได้รับเสื้อคลุมของเพื่อนบ้านของเจ้าไว้เป็นของประกัน เจ้าจงคืนของนั้นให้แก่เขาก่อนตะวันตกดิน

22:26 If thou at all take thy neighbour's raiment to pledge, thou shalt deliver it unto him by that the sun goeth down:

22:27 เพราะเขามีเสื้อคลุมเพียงตัวเดียวเท่านั้นเป็นเครื่องปกคลุมร่างกายของเขา เวลานอนเขาจะเอาอะไรห่มเล่า และจะเป็นไปอย่างนี้เมื่อเขาทูลร้องทุกข์ต่อเรา เราจะสดับฟังเพราะเราเป็นผู้มีความเมตตากรุณา

22:27 For that is his covering only, it is his raiment for his skin: wherein shall he sleep? and it shall come to pass, when he crieth unto me, that I will hear; for I am gracious.

22:28 เจ้าอย่าด่าว่าผู้เป็นพระทั้งหลาย หรือสาปแช่งผู้ปกครองประชากรของเจ้า

22:28 Thou shalt not revile the gods, nor curse the ruler of thy people.

22:29 เจ้าอย่าชักช้าที่จะนำผลแรกแห่งพืชผลและน้ำผลไม้ของเจ้ามาถวาย เจ้าจงถวายบุตรชายหัวปีของเจ้าให้แก่เรา

22:29 Thou shalt not delay to offer the first of thy ripe fruits, and of thy liquors: the firstborn of thy sons shalt thou give unto me.

22:30 เช่นเดียวกัน เจ้าจงทำดังนั้นแก่วัวตัวผู้ และฝูงแกะของเจ้า ให้ลูกอยู่กับแม่ของมันเจ็ดวัน ในวันที่แปดจงพาลูกนั้นมาถวายแก่เรา

22:30 Likewise shalt thou do with thine oxen, and with thy sheep: seven days it shall be with his dam; on the eighth day thou shalt give it me.

22:31 และเจ้าทั้งหลายเป็นประชากรบริสุทธิ์แก่เรา เจ้าทั้งหลายอย่ากินเนื้อสัตว์ใด ๆ ที่ถูกสัตว์ป่าแห่งท้องทุ่งกัดฉีกตาย เจ้าทั้งหลายจงทิ้งเนื้อสัตว์นั้นให้สุนัขกินเสีย”

22:31 And ye shall be holy men unto me: neither shall ye eat any flesh that is torn of beasts in the field; ye shall cast it to the dogs.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope