กลับหน้าแรก / Main Menu

 

1 พงศ์กษัตริย์ 20 / 1 Kings 20

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22]

ครั้งแรกที่อาหับสู้รบกับประเทศซีเรีย
20:1 และเบนฮาดัดกษัตริย์แห่งซีเรียได้รวบรวมกองทัพทั้งปวงของท่านมาพร้อมกัน และมีกษัตริย์สามสิบสององค์ขึ้นกับท่าน ทั้งบรรดาม้าและรถม้าศึก และท่านได้ขึ้นไปล้อมเมืองสะมาเรียไว้และสู้รบกับเมืองนั้น

Ahab's First Syrian Campaign
20:1 And Benhadad the king of Syria gathered all his host together: and there were thirty and two kings with him, and horses, and chariots: and he went up and besieged Samaria, and warred against it.

20:2 และท่านได้ส่งพวกผู้สื่อสารเข้าไปในเมืองมายังอาหับกษัตริย์แห่งอิสราเอล และทูลต่อพระองค์ว่า “เบนฮาดัดกล่าวดังนี้ว่า

20:2 And he sent messengers to Ahab king of Israel into the city, and said unto him, Thus saith Benhadad,

20:3 ‘เงินและทองคำของท่านเป็นของข้าพเจ้า บรรดาภรรยาและลูก ๆ แม้แต่ภรรยาและลูกที่ดีที่สุดของท่านก็เป็นของข้าพเจ้าด้วย’”

20:3 Thy silver and thy gold is mine; thy wives also and thy children, even the goodliest, are mine.

20:4 และกษัตริย์แห่งอิสราเอลทรงตอบและตรัสว่า “โอ ข้าแต่กษัตริย์ เจ้านายของข้าพเจ้า ดังที่ท่านว่ามานั่นแหละ ข้าพเจ้าเป็นของท่าน รวมทั้งสิ่งทั้งปวงที่ข้าพเจ้ามีอยู่นั้น”

20:4 And the king of Israel answered and said, My lord, O king, according to thy saying, I am thine, and all that I have.

20:5 และพวกผู้สื่อสารได้กลับมาอีกและกล่าวว่า “เบนฮาดัดกล่าวดังนี้ว่า ‘ถึงแม้ว่าข้าพเจ้าส่งข่าวมายังท่านแล้วว่า “ท่านจงมอบเงินและทองคำของท่าน ทั้งบรรดาภรรยาและลูก ๆ ของท่านมาให้ข้าพเจ้า”

20:5 And the messengers came again, and said, Thus speaketh Benhadad, saying, Although I have sent unto thee, saying, Thou shalt deliver me thy silver, and thy gold, and thy wives, and thy children;

20:6 กระนั้นข้าพเจ้าจะส่งพวกผู้รับใช้ของข้าพเจ้าไปหาท่านพรุ่งนี้ประมาณเวลานี้ และเขาทั้งหลายจะค้นวังของท่าน ทั้งบ้านเรือนของพวกผู้รับใช้ของท่าน และต่อมา สิ่งใดก็ตามซึ่งเป็นที่ชอบในสายตาของท่าน เขาทั้งหลายจะหยิบในมือของพวกเขาและเอาสิ่งนั้นไป’”

20:6 Yet I will send my servants unto thee to morrow about this time, and they shall search thine house, and the houses of thy servants; and it shall be, that whatsoever is pleasant in thine eyes, they shall put it in their hand, and take it away.

20:7 แล้วกษัตริย์แห่งอิสราเอลได้เรียกประชุมพวกผู้อาวุโสทั้งปวงของแผ่นดินและตรัสว่า “เราขอร้องท่านทั้งหลาย ขอตรองดูเถิด และดูว่าชายผู้นี้หาช่องก่อความลำบาก เพราะเขาให้คนมารับบรรดาภรรยาและลูก ๆ ของเรา ทั้งเงินและทองคำของเรา และเราไม่ได้ปฏิเสธเขาเลย”

20:7 Then the king of Israel called all the elders of the land, and said, Mark, I pray you, and see how this man seeketh mischief: for he sent unto me for my wives, and for my children, and for my silver, and for my gold; and I denied him not.

20:8 และบรรดาผู้อาวุโสและประชากรทั้งสิ้นกราบทูลพระองค์ว่า “ขออย่าทรงสดับตรับฟังเขาหรือทรงยินยอม”

20:8 And all the elders and all the people said unto him, Hearken not unto him, nor consent.

20:9 ดังนั้น พระองค์ได้ตรัสแก่พวกผู้สื่อสารของเบนฮาดัดว่า “จงไปทูลกษัตริย์ เจ้านายของข้าพเจ้าว่า ‘บรรดาสิ่งที่ท่านเอาจากผู้รับใช้ของท่านในครั้งแรกนั้น ข้าพเจ้าจะกระทำตาม แต่สิ่งนี้ข้าพเจ้าปฏิบัติตามไม่ได้’” และพวกผู้สื่อสารก็จากไปและมารายงานให้ท่านอีก

20:9 Wherefore he said unto the messengers of Benhadad, Tell my lord the king, All that thou didst send for to thy servant at the first I will do: but this thing I may not do. And the messengers departed, and brought him word again.

20:10 และเบนฮาดัดส่งข่าวมายังพระองค์และทูลว่า “ถ้าผงคลีดินแห่งสะมาเรียจะพอแก่บรรดาคนที่ติดตามข้าพเจ้ามาสักคนละหยิบกำมือหนึ่ง ก็ขอให้พระทั้งหลายกระทำอย่างนั้นต่อข้าพเจ้าและให้หนักยิ่งกว่าด้วย”

20:10 And Benhadad sent unto him, and said, The gods do so unto me, and more also, if the dust of Samaria shall suffice for handfuls for all the people that follow me.

20:11 และกษัตริย์แห่งอิสราเอลทรงตอบและตรัสว่า “ขอบอกท่านว่า ‘อย่าให้ผู้ที่พึ่งสวมเกราะ อวดอ้างตัวเองอย่างผู้ที่ถอดเกราะแล้ว’”

20:11 And the king of Israel answered and said, Tell him, Let not him that girdeth on his harness boast himself as he that putteth it off.

20:12 และต่อมา เมื่อเบนฮาดัดได้ยินข่าวนี้ขณะที่ท่านดื่มอยู่ คือตัวท่านพร้อมกับบรรดากษัตริย์ที่อยู่ในเหล่ากระโจม ท่านพูดกับพวกผู้รับใช้ของท่านว่า “เจ้าทั้งหลายจงเข้าประจำที่” และเขาทั้งหลายได้เข้าประจำที่เพื่อต่อสู้กับเมืองนั้น

20:12 And it came to pass, when Benhadad heard this message, as he was drinking, he and the kings in the pavilions, that he said unto his servants, Set yourselves in array. And they set themselves in array against the city.

พระเจ้าทรงสัญญาว่าอิสราเอลจะชนะ
20:13 และดูเถิด ผู้พยากรณ์คนหนึ่งเข้ามาเฝ้าอาหับกษัตริย์แห่งอิสราเอลทูลว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า เจ้าเห็นเหล่ากองทัพใหญ่นี้หรือ ดูเถิด เราจะมอบกองทัพนั้นไว้ในมือของเจ้าในวันนี้ และเจ้าจะได้รู้ว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

God Promises Victory
20:13 And, behold, there came a prophet unto Ahab king of Israel, saying, Thus saith the LORD, Hast thou seen all this great multitude? behold, I will deliver it into thine hand this day; and thou shalt know that I am the LORD.

20:14 และอาหับตรัสว่า “ทรงใช้ใครทำ” และเขาทูลว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า คือโดยพวกคนหนุ่มของเจ้านายประจำจังหวัดทั้งหลาย” แล้วพระองค์ตรัสว่า “ใครจะนำการสู้รบ” และเขาทูลตอบว่า “พระองค์”

20:14 And Ahab said, By whom? And he said, Thus saith the LORD, Even by the young men of the princes of the provinces. Then he said, Who shall order the battle? And he answered, Thou.

อาหับชนะชาวซีเรีย
20:15 จากนั้น พระองค์ทรงนับพวกคนหนุ่มของเจ้านายประจำจังหวัดเหล่านั้น และมีจำนวนสองร้อยสามสิบสองคน และภายหลังพวกเขา พระองค์ทรงนับพลทั้งหมดคือบรรดาชนชาติอิสราเอลเป็นจำนวนเจ็ดพันคน

Ahab Defeats the Syrians
20:15 Then he numbered the young men of the princes of the provinces, and they were two hundred and thirty two: and after them he numbered all the people, even all the children of Israel, being seven thousand.

20:16 และเขาทั้งหลายยกออกไปในเวลาเที่ยงวัน แต่เบนฮาดัดกำลังดื่มเมาอยู่ในเหล่ากระโจม ทั้งท่านและกษัตริย์ทั้งหลาย คือกษัตริย์สามสิบสององค์ที่ช่วยท่าน

20:16 And they went out at noon. But Benhadad was drinking himself drunk in the pavilions, he and the kings, the thirty and two kings that helped him.

20:17 และพวกคนหนุ่มของเจ้านายประจำจังหวัดทั้งหลายได้ยกออกไปก่อน และเบนฮาดัดได้ส่งออกไป และเขาทั้งหลายรายงานท่านว่า “มีบรรดาคนยกออกมาจากเมืองสะมาเรีย”

20:17 And the young men of the princes of the provinces went out first; and Benhadad sent out, and they told him, saying, There are men come out of Samaria.

20:18 และท่านพูดว่า “ไม่ว่าเขาทั้งหลายออกมาด้วยสันติก็จงจับพวกเขามาเป็น ๆ หรือไม่ว่าเขาทั้งหลายออกมาทำศึกสงครามก็จงจับพวกเขามาเป็น ๆ”

20:18 And he said, Whether they be come out for peace, take them alive; or whether they be come out for war, take them alive.

20:19 ดังนั้น พวกคนหนุ่มของเจ้านายประจำจังหวัดทั้งหลายจึงออกไปจากเมือง พร้อมกับกองทัพซึ่งติดตามคนเหล่านั้นไป

20:19 So these young men of the princes of the provinces came out of the city, and the army which followed them.

20:20 และเขาทั้งหลายได้ฆ่าคู่รบของตนทุกคน และคนซีเรียหนีไปและคนอิสราเอลไล่ติดตามพวกเขาไป แต่เบนฮาดัดกษัตริย์แห่งซีเรียทรงม้าหนีไปกับเหล่าทหารม้า

20:20 And they slew every one his man: and the Syrians fled; and Israel pursued them: and Benhadad the king of Syria escaped on an horse with the horsemen.

20:21 และกษัตริย์แห่งอิสราเอลได้ออกไปและโจมตีบรรดาม้าและรถม้าศึก และประหารคนซีเรียเสียอย่างใหญ่โต

20:21 And the king of Israel went out, and smote the horses and chariots, and slew the Syrians with a great slaughter.

อาหับได้รับคำตักเตือนให้เตรียมสำหรับการสู้รบอีกครั้ง
20:22 และผู้พยากรณ์ผู้นั้นได้เข้ามาเฝ้ากษัตริย์แห่งอิสราเอลและทูลพระองค์ว่า “มาเถิด ขอเสริมกำลังของพระองค์ และตรึกตรองดูว่าพระองค์จะทรงกระทำประการใด เพราะสิ้นปีนี้กษัตริย์แห่งซีเรียจะยกกองทัพมาสู้กับพระองค์อีก”

Ahab is Warned to Prepare Again
20:22 And the prophet came to the king of Israel, and said unto him, Go, strengthen thyself, and mark, and see what thou doest: for at the return of the year the king of Syria will come up against thee.

ครั้งที่สองที่อาหับสู้รบกับประเทศซีเรีย
20:23 และพวกผู้รับใช้ของกษัตริย์แห่งซีเรียทูลท่านว่า “พระทั้งหลายของพวกเขาเป็นพระแห่งภูเขาต่าง ๆ ฉะนั้นเขาทั้งหลายจึงแข็งแกร่งกว่าพวกเรา แต่ขอให้เราทั้งหลายสู้รบกับพวกเขาในที่ราบ และพวกเราจะต้องแข็งแกร่งกว่าเขาทั้งหลายเป็นแน่

Second Campaign with Syria
20:23 And the servants of the king of Syria said unto him, Their gods are gods of the hills; therefore they were stronger than we; but let us fight against them in the plain, and surely we shall be stronger than they.

20:24 และขอกระทำสิ่งนี้ ขอปลดกษัตริย์เสียทุกองค์จากตำแหน่งของตน และตั้งนายทหารขึ้นแทนกษัตริย์เหล่านั้น

20:24 And do this thing, Take the kings away, every man out of his place, and put captains in their rooms:

20:25 และขอพระองค์เกณฑ์กองทัพจำนวนเท่ากับกองทัพที่พระองค์ได้เสียไป ม้าแทนม้า รถม้าศึกแทนรถม้าศึก และเราทั้งหลายจะสู้รบกับพวกเขาในที่ราบ และพวกเราจะแข็งแกร่งกว่าเขาทั้งหลายเป็นแน่” และท่านได้ฟังเสียงของเขาทั้งหลายและกระทำตาม

20:25 And number thee an army, like the army that thou hast lost, horse for horse, and chariot for chariot: and we will fight against them in the plain, and surely we shall be stronger than they. And he hearkened unto their voice, and did so.

20:26 และต่อมาพอสิ้นปีแล้ว เบนฮาดัดได้เกณฑ์คนซีเรีย และยกขึ้นไปถึงเมืองอาเฟกเพื่อสู้รบกับคนอิสราเอล

20:26 And it came to pass at the return of the year, that Benhadad numbered the Syrians, and went up to Aphek, to fight against Israel.

20:27 และชนชาติอิสราเอลก็ถูกเกณฑ์ และอยู่พร้อมกันทั้งหมด และยกออกไปต่อสู้กับพวกเขา และชนชาติอิสราเอลตั้งเต็นท์ตรงหน้าเขาทั้งหลายเหมือนอย่างแพะสองฝูงเล็ก ๆ แต่คนซีเรียเต็มท้องทุ่งไปหมด

20:27 And the children of Israel were numbered, and were all present, and went against them: and the children of Israel pitched before them like two little flocks of kids; but the Syrians filled the country.

20:28 และคนของพระเจ้าคนหนึ่งได้เข้ามาและทูลกษัตริย์แห่งอิสราเอล และกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า เพราะคนซีเรียได้กล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์เป็นพระเจ้าแห่งภูเขาต่าง ๆ แต่พระองค์ไม่ได้เป็นพระเจ้าแห่งบรรดาหุบเขา’ เพราะฉะนั้นเราจะมอบประชาชนหมู่ใหญ่นี้ทั้งสิ้นไว้ในมือของเจ้า และเจ้าทั้งหลายจะได้ทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

20:28 And there came a man of God, and spake unto the king of Israel, and said, Thus saith the LORD, Because the Syrians have said, The LORD is God of the hills, but he is not God of the valleys, therefore will I deliver all this great multitude into thine hand, and ye shall know that I am the LORD.

20:29 และเขาทั้งสองฝ่ายได้ตั้งเต็นท์ตรงข้ามกันอยู่เจ็ดวัน และต่อมา ในวันที่เจ็ดได้ปะทะกัน และชนชาติอิสราเอลได้ฆ่าคนซีเรียซึ่งเป็นทหารราบเสียหนึ่งแสนคนในวันเดียว

20:29 And they pitched one over against the other seven days. And so it was, that in the seventh day the battle was joined: and the children of Israel slew of the Syrians an hundred thousand footmen in one day.

20:30 แต่คนเหลือนอกนั้นได้หนีเข้าไปยังเมืองอาเฟก และที่นั่นกำแพงเมืองล้มทับคนที่เหลือนอกนั้นเสียสองหมื่นเจ็ดพันคน และเบนฮาดัดได้หนีไปและเข้าไปในเมือง เข้าไปในห้องชั้นใน

20:30 But the rest fled to Aphek, into the city; and there a wall fell upon twenty and seven thousand of the men that were left. And Benhadad fled, and came into the city, into an inner chamber.

20:31 และพวกผู้รับใช้ของท่านมาทูลท่านว่า “บัดนี้ ดูเถิด พวกเราได้ยินว่าเหล่ากษัตริย์แห่งวงศ์วานของอิสราเอลเป็นเหล่ากษัตริย์ที่ทรงเมตตา เราขอร้องพระองค์ ขอให้เราทั้งหลายเอาผ้ากระสอบคาดเอวของพวกเราไว้ และเอาเชือกพันศีรษะของพวกเรา และออกไปหากษัตริย์แห่งอิสราเอล บางทีท่านจะไว้ชีวิตของพระองค์”

20:31 And his servants said unto him, Behold now, we have heard that the kings of the house of Israel are merciful kings: let us, I pray thee, put sackcloth on our loins, and ropes upon our heads, and go out to the king of Israel: peradventure he will save thy life.

20:32 ดังนั้น เขาทั้งหลายจึงเอาผ้ากระสอบคาดเอวของพวกเขาไว้ และเอาเชือกพันศีรษะของพวกเขา และไปเฝ้ากษัตริย์แห่งอิสราเอลและทูลว่า “เบนฮาดัดผู้รับใช้ของพระองค์ทูลว่า ‘ข้าพเจ้าขอร้องท่าน ขอให้ข้าพเจ้ารอดชีวิตอยู่’” และพระองค์ตรัสว่า “ท่านยังมีชีวิตอยู่หรือ ท่านเป็นน้องชายของข้าพเจ้า”

20:32 So they girded sackcloth on their loins, and put ropes on their heads, and came to the king of Israel, and said, Thy servant Benhadad saith, I pray thee, let me live. And he said, Is he yet alive? he is my brother.

20:33 บัดนี้ คนเหล่านั้นได้คอยสังเกตคำตรัสของพระองค์ และได้จับความหมายอย่างรวดเร็ว และเขาทั้งหลายพูดว่า “พระเจ้าข้า เบนฮาดัดน้องชายของพระองค์” แล้วพระองค์ตรัสว่า “เจ้าทั้งหลายจงไปเถิดและนำท่านมา” แล้วเบนฮาดัดได้ออกมาหาพระองค์ และพระองค์ได้ให้ท่านขึ้นไปบนรถม้าศึก

20:33 Now the men did diligently observe whether any thing would come from him, and did hastily catch it: and they said, Thy brother Benhadad. Then he said, Go ye, bring him. Then Benhadad came forth to him; and he caused him to come up into the chariot.

20:34 และเบนฮาดัดทูลพระองค์ว่า “เมืองต่าง ๆ ซึ่งบิดาของข้าพเจ้ายึดเอาไปจากราชบิดาของพระองค์นั้น ข้าพเจ้าจะคืนให้พระองค์ และพระองค์จะสร้างถนนหนทางสำหรับพระองค์ในเมืองดามัสกัส เหมือนอย่างที่บิดาของข้าพเจ้าทำไว้ในเมืองสะมาเรีย” แล้วอาหับตรัสว่า “ข้าพเจ้าจะยอมให้ท่านไปตามพันธสัญญานี้” ดังนั้นพระองค์จึงทำพันธสัญญากับท่าน และปล่อยท่านไป

20:34 And Benhadad said unto him, The cities, which my father took from thy father, I will restore; and thou shalt make streets for thee in Damascus, as my father made in Samaria. Then said Ahab, I will send thee away with this covenant. So he made a covenant with him, and sent him away.

อาหับไว้ชีวิตของเบนฮาดัด
20:35 และมีชายคนหนึ่งในเหล่าศิษย์ของพวกผู้พยากรณ์พูดกับเพื่อนของตนตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ว่า “ข้าพเจ้าขอร้องท่าน ขอตีข้าพเจ้าเถิด” และชายคนนั้นก็ปฏิเสธไม่ยอมตีท่าน

Ahab Spares Ben-hadad
20:35 And a certain man of the sons of the prophets said unto his neighbour in the word of the LORD, Smite me, I pray thee. And the man refused to smite him.

20:36 แล้วท่านได้พูดกับเขาว่า “เพราะว่าท่านไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ ดูเถิด ทันทีที่ท่านออกไปจากข้าพเจ้า สิงโตตัวหนึ่งจะสังหารท่าน” และทันทีที่เขาจากท่านไป สิงโตตัวหนึ่งก็มาพบเขาและสังหารเขาเสีย

20:36 Then said he unto him, Because thou hast not obeyed the voice of the LORD, behold, as soon as thou art departed from me, a lion shall slay thee. And as soon as he was departed from him, a lion found him, and slew him.

20:37 แล้วท่านไปพบชายอีกคนหนึ่ง และพูดว่า “ข้าพเจ้าขอร้องท่าน ขอตีข้าพเจ้าเถิด” และชายคนนั้นได้ตีท่าน ซึ่งโดยการตีนั้นทำให้ท่านฟกช้ำ

20:37 Then he found another man, and said, Smite me, I pray thee. And the man smote him, so that in smiting he wounded him.

20:38 ดังนั้น ผู้พยากรณ์ผู้นั้นจึงจากไป และคอยพบกษัตริย์ตามทาง และปลอมตัวเสียโดยใส่ขี้เถ้าบนหน้าของท่าน

20:38 So the prophet departed, and waited for the king by the way, and disguised himself with ashes upon his face.

20:39 และขณะเมื่อกษัตริย์ทรงผ่านไป ท่านก็ร้องทูลต่อกษัตริย์ และท่านทูลว่า “ผู้รับใช้ของพระองค์เข้าไปในกลางศึก และดูเถิด ทหารคนหนึ่งหันมา และนำชายคนหนึ่งมาให้ข้าพระองค์ และพูดว่า ‘จงเฝ้าชายคนนี้ไว้ ถ้าเขาหลุดไปได้โดยเหตุใด ๆ แล้วชีวิตของท่านจะต้องแทนชีวิตของเขา หรือมิฉะนั้นท่านจะต้องเสียเงินตะลันต์หนึ่ง’

20:39 And as the king passed by, he cried unto the king: and he said, Thy servant went out into the midst of the battle; and, behold, a man turned aside, and brought a man unto me, and said, Keep this man: if by any means he be missing, then shall thy life be for his life, or else thou shalt pay a talent of silver.

20:40 และขณะเมื่อผู้รับใช้ของพระองค์ติดธุระอยู่ที่นี่ที่นั่น ชายคนนั้นก็หายไปเสียแล้ว” และกษัตริย์แห่งอิสราเอลตรัสกับท่านว่า “โทษของเจ้าต้องเป็นอย่างนั้นแหละ เพราะเจ้าเองได้ตัดสินแล้ว”

20:40 And as thy servant was busy here and there, he was gone. And the king of Israel said unto him, So shall thy judgment be; thyself hast decided it.

20:41 และท่านก็รีบเอาขี้เถ้าออกจากหน้าของตน และกษัตริย์แห่งอิสราเอลก็จำท่านได้ว่า ท่านเป็นหนึ่งในผู้พยากรณ์เหล่านั้น

20:41 And he hasted, and took the ashes away from his face; and the king of Israel discerned him that he was of the prophets.

20:42 และท่านได้ทูลพระองค์ว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า เพราะเหตุเจ้าได้ปล่อยชายคนที่อยู่ในมือของเจ้า ผู้ซึ่งเราได้กำหนดให้ทำลายเสียสิ้นนั้น ดังนั้นชีวิตของเจ้าจะต้องแทนชีวิตของเขา และประชากรของเจ้าแทนประชากรของเขา”

20:42 And he said unto him, Thus saith the LORD, Because thou hast let go out of thy hand a man whom I appointed to utter destruction, therefore thy life shall go for his life, and thy people for his people.

20:43 และกษัตริย์แห่งอิสราเอลได้เสด็จเข้าไปในพระราชวังด้วยอารมณ์ขุ่นมัวและไม่พอพระทัยยิ่งนัก และเสด็จมายังเมืองสะมาเรีย

20:43 And the king of Israel went to his house heavy and displeased, and came to Samaria.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope