กลับหน้าแรก / Main Menu

 

เนหะมีย์ 5 / Nehemiah 5

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13]

คนยิวมั่งมีบางคนเอาพี่น้องที่เป็นหนี้พวกเขามาเป็นทาส
5:1 และมีเสียงร้องใหญ่โตของประชากรและของภรรยาของพวกเขากล่าวโทษพี่น้องพวกยิว

Rich Jews Foreclose Mortgages and Take Jewish Bondslaves
5:1 And there was a great cry of the people and of their wives against their brethren the Jews.

5:2 เพราะมีบางคนที่กล่าวว่า “เราทั้งหลาย ทั้งบุตรชายและบุตรสาวของพวกเรา มีคนเป็นจำนวนมาก ฉะนั้นขอให้เราทั้งหลายรับข้าวสำหรับพวกเขา เพื่อพวกเราจะได้รับประทานและมีชีวิตอยู่ได้”

5:2 For there were that said, We, our sons, and our daughters, are many: therefore we take up corn for them, that we may eat, and live.

5:3 มีบางคนกล่าวด้วยว่า “เราทั้งหลายได้จำนำไร่นาของพวกเรา สวนองุ่นของพวกเรา และบ้านของพวกเรา เพื่อพวกเราจะซื้อข้าว เพราะเหตุการกันดารอาหาร”

5:3 Some also there were that said, We have mortgaged our lands, vineyards, and houses, that we might buy corn, because of the dearth.

5:4 มีคนอื่น ๆ กล่าวด้วยว่า “เราทั้งหลายได้ยืมเงินมาเป็นค่าภาษีถวายกษัตริย์ และได้จำนำนาและสวนองุ่นของพวกเรา

5:4 There were also that said, We have borrowed money for the king's tribute, and that upon our lands and vineyards.

5:5 ถึงอย่างนั้น เนื้อของเราทั้งหลายก็เป็นเหมือนเนื้อพี่น้องของพวกเรา ลูก ๆ ของพวกเราก็เหมือนลูก ๆ ของพวกเขา และดูเถิด เราทั้งหลายก็มอบบุตรชายและบุตรสาวของพวกเราให้เป็นทาส และบุตรสาวบางคนของพวกเราก็เป็นทาสอยู่แล้ว ทั้งเราทั้งหลายไม่มีกำลังที่จะไถ่พวกเขาเลย เพราะคนอื่น ๆ ยึดนาและสวนองุ่นของพวกเรา”

5:5 Yet now our flesh is as the flesh of our brethren, our children as their children: and, lo, we bring into bondage our sons and our daughters to be servants, and some of our daughters are brought unto bondage already: neither is it in our power to redeem them; for other men have our lands and vineyards.

5:6 และข้าพเจ้าโกรธมากเมื่อข้าพเจ้าได้ยินเสียงร้องของพวกเขา และถ้อยคำเหล่านี้

5:6 And I was very angry when I heard their cry and these words.

5:7 แล้วข้าพเจ้าก็ตรึกตรองอยู่ และข้าพเจ้าตำหนิพวกขุนนางและพวกหัวหน้า และพูดกับพวกเขาว่า “ท่านทั้งหลายต่างคนต่างได้ให้ยืมเงินโดยคิดดอกเบี้ยจากพี่น้องของตน” และข้าพเจ้าก็เรียกชุมนุมใหญ่มาสู้กับพวกเขา

5:7 Then I consulted with myself, and I rebuked the nobles, and the rulers, and said unto them, Ye exact usury, every one of his brother. And I set a great assembly against them.

5:8 และข้าพเจ้ากล่าวแก่พวกเขาว่า “ตามแต่เราทั้งหลายสามารถทำได้ พวกเราได้ไถ่พวกยิวพี่น้องของพวกเราผู้ซึ่งได้ถูกขายให้แก่คนต่างประเทศคืนมาแล้ว และท่านทั้งหลายจะขายพี่น้องของพวกท่านหรือ หรือจะให้พวกเขาถูกขายให้แก่เราทั้งหลายหรือ” แล้วคนเหล่านั้นก็นิ่งอยู่ และพูดไม่ออก

5:8 And I said unto them, We after our ability have redeemed our brethren the Jews, which were sold unto the heathen; and will ye even sell your brethren? or shall they be sold unto us? Then held they their peace, and found nothing to answer.

5:9 ข้าพเจ้าพูดด้วยว่า “สิ่งที่ท่านทั้งหลายทำอยู่นั้นไม่ดี ไม่ควรที่พวกท่านจะดำเนินในความเกรงกลัวพระเจ้าของเราทั้งหลายหรือ เพราะเหตุการเยาะเย้ยของประชาชาติเหล่านั้น ซึ่งเป็นศัตรูของพวกเรา

5:9 Also I said, It is not good that ye do: ought ye not to walk in the fear of our God because of the reproach of the heathen our enemies?

5:10 เช่นเดียวกัน ข้าพเจ้า พี่น้องของข้าพเจ้าและพวกคนใช้ของข้าพเจ้าจะให้พวกเขายืมเงินและยืมข้าวก็ได้ ข้าพเจ้าขอร้องท่านทั้งหลาย ให้เราทั้งหลายเลิกการให้ยืมโดยคิดดอกเบี้ยนี้เสียเถิด

5:10 I likewise, and my brethren, and my servants, might exact of them money and corn: I pray you, let us leave off this usury.

5:11 ข้าพเจ้าขอร้องท่านทั้งหลาย ขอจงคืนไร่นา สวนองุ่น สวนมะกอก และบ้านของพวกเขาให้แก่พวกเขาเสียในวันนี้เลย พร้อมทั้งส่วนร้อยของเงิน ข้าว น้ำองุ่น และน้ำมันด้วย ซึ่งท่านทั้งหลายได้รีดเอาจากพวกเขานั้น”

5:11 Restore, I pray you, to them, even this day, their lands, their vineyards, their oliveyards, and their houses, also the hundredth part of the money, and of the corn, the wine, and the oil, that ye exact of them.

5:12 แล้วเขาทั้งหลายพูดว่า “เราทั้งหลายจะคืนให้พวกเขา และจะไม่เรียกร้องสิ่งใด ๆ จากเขาทั้งหลาย ดังนั้นพวกเราจะกระทำตามที่ท่านพูด” แล้วข้าพเจ้าก็เรียกพวกปุโรหิตมา และให้พวกปุโรหิตเอาคำสาบานจากเขาทั้งหลายว่า พวกเขาจะกระทำตามที่พวกเขาสัญญาไว้แล้วนั้น

5:12 Then said they, We will restore them, and will require nothing of them; so will we do as thou sayest. Then I called the priests, and took an oath of them, that they should do according to this promise.

5:13 ข้าพเจ้าก็สลัดตักของข้าพเจ้าด้วย และพูดว่า “ขอพระเจ้าทรงสลัดทุกคนเสียจากบ้านของเขา และจากการงานของเขา ที่ไม่ได้กระทำตามคำสัญญานี้ คือเขาจะถูกสลัดออกและถูกทำให้ว่างเปล่าอย่างนี้แหละ” และชุมนุมชนทั้งปวงกล่าวว่า “เอเมน” และได้สรรเสริญพระเยโฮวาห์ และประชากรได้กระทำตามคำสัญญานี้

5:13 Also I shook my lap, and said, So God shake out every man from his house, and from his labour, that performeth not this promise, even thus be he shaken out, and emptied. And all the congregation said, Amen, and praised the LORD. And the people did according to this promise.

เนหะมีย์รับประทานอาหารของตนเองสิบสองปี
5:14 “ยิ่งกว่านั้น ตั้งแต่เวลาที่ข้าพเจ้าได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการของพวกเขาในแผ่นดินยูดาห์ ตั้งแต่ปีที่ยี่สิบจนถึงปีที่สามสิบสองแห่งรัชกาลของกษัตริย์อารทาเซอร์ซีส คือเป็นเวลาสิบสองปีด้วยกัน ข้าพเจ้าและพี่น้องของข้าพเจ้าไม่ได้รับประทานอาหารของตำแหน่งผู้ว่าราชการ

Nehemiah Unselfishly Provides His Own Table Twelve Years
5:14 Moreover from the time that I was appointed to be their governor in the land of Judah, from the twentieth year even unto the two and thirtieth year of Artaxerxes the king, that is, twelve years, I and my brethren have not eaten the bread of the governor.

5:15 แต่ผู้ว่าราชการคนอื่น ๆ ที่อยู่ก่อนข้าพเจ้าได้เบียดเบียนประชากร และได้เอาอาหารและน้ำองุ่นไปจากพวกเขา นอกจากเงินวันละสี่สิบเชเขล ใช่แล้ว แม้พวกคนรับใช้ของท่านเหล่านั้นได้ใช้อำนาจเหนือประชากร แต่ข้าพเจ้าไม่ได้กระทำเช่นนั้น เพราะความเกรงกลัวพระเจ้า

5:15 But the former governors that had been before me were chargeable unto the people, and had taken of them bread and wine, beside forty shekels of silver; yea, even their servants bare rule over the people: but so did not I, because of the fear of God.

5:16 ใช่แล้ว ข้าพเจ้ายังเดินหน้าต่อไปในงานแห่งกำแพงนี้ด้วย ทั้งพวกเราไม่ได้ซื้อที่ดินเลย และคนใช้ของข้าพเจ้าทั้งสิ้นได้ชุมนุมกันที่นั่นเพื่อทำงาน

5:16 Yea, also I continued in the work of this wall, neither bought we any land: and all my servants were gathered thither unto the work.

5:17 ยิ่งกว่านั้น มีพวกยิวและพวกหัวหน้าหนึ่งร้อยห้าสิบคนร่วมสำรับกับข้าพเจ้า นอกเหนือจากบรรดาผู้ที่มาอยู่กับเราทั้งหลายจากท่ามกลางประชาชาติผู้ซึ่งอยู่รอบพวกเรา

5:17 Moreover there were at my table an hundred and fifty of the Jews and rulers, beside those that came unto us from among the heathen that are about us.

5:18 บัดนี้ สิ่งที่เตรียมไว้สำหรับข้าพเจ้าในวันหนึ่ง ๆ มีวัวตัวผู้ตัวหนึ่ง และแกะที่คัดเลือกแล้วหกตัว เป็ดไก่หลายตัวได้เตรียมไว้สำหรับข้าพเจ้าด้วย และในทุก ๆ สิบวันน้ำองุ่นมากมายหลายถุงหนัง ถึงแม้ว่าจะมากอย่างนี้ ข้าพเจ้าก็ไม่ได้เรียกร้องเอาส่วนอาหารของตำแหน่งผู้ว่าราชการ เพราะว่าการปรนนิบัตินั้นเป็นภาระหนักแก่ประชากรนี้อยู่แล้ว

5:18 Now that which was prepared for me daily was one ox and six choice sheep; also fowls were prepared for me, and once in ten days store of all sorts of wine: yet for all this required not I the bread of the governor, because the bondage was heavy upon this people.

5:19 ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ ตามสิ่งที่ข้าพระองค์ได้กระทำเพื่อประชากรเหล่านี้เถิด”

5:19 Think upon me, my God, for good, according to all that I have done for this people.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope