กลับหน้าแรก / Main Menu

 

เอสเธอร์ 9 / Esther 9

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10]

พวกยิวป้องกันตนเองได้
9:1 บัดนี้ ในเดือนที่สิบสองซึ่งเป็นเดือนอาดาร์ ในวันที่สิบสามของเดือนนั้น เมื่อพระบัญชาของกษัตริย์และกฤษฎีกาของพระองค์ใกล้จะดำเนินการ ในวันที่บรรดาศัตรูของพวกยิวหวังจะมีอำนาจเหนือพวกเขา (แม้ว่าเรื่องนั้นกลายเป็นตรงกันข้าม คือพวกยิวได้ปกครองเหนือบรรดาคนที่เกลียดชังพวกเขา)

Jews Defend Themselves Successfully
9:1 Now in the twelfth month, that is, the month Adar, on the thirteenth day of the same, when the king's commandment and his decree drew near to be put in execution, in the day that the enemies of the Jews hoped to have power over them, (though it was turned to the contrary, that the Jews had rule over them that hated them;)

9:2 พวกยิวก็ชุมนุมกันในบรรดานครของพวกเขาตลอดทั่วทุกมณฑลของกษัตริย์อาหสุเอรัส เพื่อจะจับบรรดาคนที่หาช่องทำร้ายพวกเขา และไม่มีผู้ใดต่อต้านพวกเขาได้ เพราะความกลัวต่อพวกเขาครอบงำเหนือชนชาติทั้งปวง

9:2 The Jews gathered themselves together in their cities throughout all the provinces of the king Ahasuerus, to lay hand on such as sought their hurt: and no man could withstand them; for the fear of them fell upon all people.

9:3 และบรรดาหัวหน้าของมณฑล สมุหเทศาภิบาล ผู้ว่าราชการ และเจ้าหน้าที่ของกษัตริย์ก็ช่วยเหลือพวกยิว เพราะความกลัวต่อโมรเดคัยครอบงำเขาทั้งหลาย

9:3 And all the rulers of the provinces, and the lieutenants, and the deputies, and officers of the king, helped the Jews; because the fear of Mordecai fell upon them.

9:4 เพราะว่าโมรเดคัยเป็นใหญ่อยู่ในราชสำนักของกษัตริย์ และชื่อเสียงของท่านเลื่องลือไปทั่วทุกมณฑล เพราะชายคนนี้ คือโมรเดคัย มีอำนาจมากยิ่งขึ้นทุกที

9:4 For Mordecai was great in the king's house, and his fame went out throughout all the provinces: for this man Mordecai waxed greater and greater.

9:5 ดังนั้น พวกยิวจึงโจมตีศัตรูทั้งหมดของตนด้วยฟันดาบ สังหารและทำลายเสีย และทำแก่ผู้ที่เกลียดชังเขาทั้งหลายตามใจชอบ

9:5 Thus the Jews smote all their enemies with the stroke of the sword, and slaughter, and destruction, and did what they would unto those that hated them.

9:6 และในสุสาปราสาทพวกยิวได้สังหารและทำลายล้างเสียจำนวนห้าร้อยคน

9:6 And in Shushan the palace the Jews slew and destroyed five hundred men.

9:7 ทั้งปารชันดาธา ดาลโฟน อัสปาธา

9:7 And Parshandatha, and Dalphon, and Aspatha,

9:8 โปราธา อาดัลยา อารีดาธา

9:8 And Poratha, and Adalia, and Aridatha,

9:9 ปารมัชทา อารีสัย อารีดัย และไวซาธา

9:9 And Parmashta, and Arisai, and Aridai, and Vajezatha,

9:10 เขาทั้งหลายสังหารบุตรชายทั้งสิบคนของฮามาน บุตรชายของฮัมเมดาธา ผู้เป็นศัตรูของพวกยิว แต่พวกเขาไม่ได้แตะต้องของริบเลย

9:10 The ten sons of Haman the son of Hammedatha, the enemy of the Jews, slew they; but on the spoil laid they not their hand.

9:11 ในวันนั้นจำนวนคนที่ถูกฆ่าในสุสาปราสาทก็ถูกนำมารายงานต่อพระพักตร์ของกษัตริย์

9:11 On that day the number of those that were slain in Shushan the palace was brought before the king.

9:12 และกษัตริย์ตรัสกับพระราชินีเอสเธอร์ว่า “พวกยิวได้สังหารและทำลายล้างเสียจำนวนห้าร้อยคนในสุสาปราสาท และบุตรชายทั้งสิบคนของฮามาน เขาทั้งหลายได้ทำอะไรกันบ้างในมณฑลที่เหลืออยู่ของกษัตริย์นั้น บัดนี้คำร้องขอของพระนางคืออะไร และจะให้สิ่งนั้นแก่พระนาง และคำทูลขอของพระนางมีอะไรอีกต่อไปอีกบ้าง และจะกระทำตามนั้น”

9:12 And the king said unto Esther the queen, The Jews have slain and destroyed five hundred men in Shushan the palace, and the ten sons of Haman; what have they done in the rest of the king's provinces? now what is thy petition? and it shall be granted thee: or what is thy request further? and it shall be done.

9:13 แล้วพระนางเอสเธอร์ทูลว่า “ถ้าเป็นที่พอพระทัยกษัตริย์ ขอให้พวกยิวที่อยู่ในสุสาได้กระทำตามกฤษฎีกาของวันนี้ในวันพรุ่งนี้ด้วย และขอให้แขวนบุตรชายทั้งสิบคนของฮามานบนตะแลงแกง”

9:13 Then said Esther, If it please the king, let it be granted to the Jews which are in Shushan to do to morrow also according unto this day's decree, and let Haman's ten sons be hanged upon the gallows.

9:14 และกษัตริย์ได้ทรงบัญชาให้กระทำเช่นนั้น และมีกฤษฎีกาออกในสุสา และพวกเขาแขวนบุตรชายทั้งสิบคนของฮามานเสีย

9:14 And the king commanded it so to be done: and the decree was given at Shushan; and they hanged Haman's ten sons.

9:15 เพราะพวกยิวที่อยู่ในสุสาก็ชุมนุมกันในวันที่สิบสี่ของเดือนอาดาร์ด้วย และได้สังหารจำนวนสามร้อยคนที่สุสา แต่พวกเขาไม่ได้แตะต้องของริบเลย

9:15 For the Jews that were in Shushan gathered themselves together on the fourteenth day also of the month Adar, and slew three hundred men at Shushan; but on the prey they laid not their hand.

9:16 แต่พวกยิวคนอื่น ๆ ซึ่งอยู่ในมณฑลทั้งหลายของกษัตริย์ก็ชุมนุมกันและป้องกันชีวิตของตน และพักสงบพ้นจากศัตรูของพวกเขา และสังหารบรรดาศัตรูของพวกเขาเสียจำนวนเจ็ดหมื่นห้าพันคน แต่พวกเขาไม่ได้แตะต้องของริบเลย

9:16 But the other Jews that were in the king's provinces gathered themselves together, and stood for their lives, and had rest from their enemies, and slew of their foes seventy and five thousand, but they laid not their hands on the prey,

9:17 ในวันที่สิบสามของเดือนอาดาร์ และในวันที่สิบสี่ของเดือนเดียวกันเขาทั้งหลายหยุดพัก และกระทำวันนั้นให้เป็นวันกินเลี้ยงและยินดี

9:17 On the thirteenth day of the month Adar; and on the fourteenth day of the same rested they, and made it a day of feasting and gladness.

9:18 แต่พวกยิวที่อยู่ในสุสาชุมนุมกันในวันที่สิบสามของเดือนนั้นและในวันที่สิบสี่ของเดือนนั้น และในวันที่สิบห้าของเดือนนั้นเขาทั้งหลายหยุดพัก และกระทำวันนั้นให้เป็นวันกินเลี้ยงและยินดี

9:18 But the Jews that were at Shushan assembled together on the thirteenth day thereof, and on the fourteenth thereof; and on the fifteenth day of the same they rested, and made it a day of feasting and gladness.

9:19 เพราะฉะนั้นพวกยิวในหมู่บ้านต่าง ๆ ที่อาศัยอยู่ตามบรรดานครที่ไม่มีกำแพง จึงถือวันที่สิบสี่ของเดือนอาดาร์ให้เป็นวันแห่งความยินดีและกินเลี้ยง และถือเป็นวันรื่นเริง และวันที่ส่งของขวัญไปให้กันและกัน

9:19 Therefore the Jews of the villages, that dwelt in the unwalled towns, made the fourteenth day of the month Adar a day of gladness and feasting, and a good day, and of sending portions one to another.

เทศกาลปูร์ริมเริ่มต้น
9:20 และโมรเดคัยเขียนถึงเรื่องเหล่านี้และส่งบรรดาจดหมายไปยังพวกยิวทั้งสิ้นที่อยู่ในมณฑลทั้งปวงของกษัตริย์อาหสุเอรัส ทั้งใกล้และไกล

The Feast of Purim Begun
9:20 And Mordecai wrote these things, and sent letters unto all the Jews that were in all the provinces of the king Ahasuerus, both nigh and far,

9:21 เพื่อสถาปนาเทศกาลนี้ท่ามกลางเขาทั้งหลาย ให้พวกเขาถือวันที่สิบสี่ของเดือนอาดาร์ และวันที่สิบห้าของเดือนเดียวกันทุก ๆ ปี

9:21 To stablish this among them, that they should keep the fourteenth day of the month Adar, and the fifteenth day of the same, yearly,

9:22 ให้เป็นวันที่พวกยิวพักสงบพ้นจากเหล่าศัตรูของพวกเขา และสำหรับพวกเขาเป็นเดือนที่เปลี่ยนจากความโศกเศร้าให้เป็นความยินดี และจากการคร่ำครวญให้เป็นวันรื่นเริง เพื่อให้เขาทั้งหลายถือเป็นวันกินเลี้ยงและยินดี และวันที่ส่งของขวัญแก่กันและกัน และให้ของขวัญแก่คนยากจน

9:22 As the days wherein the Jews rested from their enemies, and the month which was turned unto them from sorrow to joy, and from mourning into a good day: that they should make them days of feasting and joy, and of sending portions one to another, and gifts to the poor.

9:23 และพวกยิวตั้งใจกระทำตามที่พวกเขาได้ตั้งต้นแล้ว และตามที่โมรเดคัยได้เขียนไว้ถึงพวกเขา

9:23 And the Jews undertook to do as they had begun, and as Mordecai had written unto them;

9:24 เพราะฮามานบุตรชายของฮัมเมดาธา คนอากัก ผู้เป็นศัตรูของพวกยิวทั้งปวง ได้ปองร้ายต่อพวกยิวเพื่อทำลายเขาทั้งหลาย ได้ทอดปูร์ คือสลาก เพื่อล้างผลาญและทำลายพวกเขา

9:24 Because Haman the son of Hammedatha, the Agagite, the enemy of all the Jews, had devised against the Jews to destroy them, and had cast Pur, that is, the lot, to consume them, and to destroy them;

9:25 แต่เมื่อพระนางเอสเธอร์เข้าเฝ้ากษัตริย์ พระองค์ทรงบัญชาเป็นลายลักษณ์อักษรให้แผนการมุ่งร้ายของท่าน ซึ่งท่านได้คิดต่อพวกยิวนั้น ควรกลับตกลงบนศีรษะของท่านเอง และให้ตัวท่านกับบุตรชายทั้งหลายของท่านถูกแขวนบนตะแลงแกง

9:25 But when Esther came before the king, he commanded by letters that his wicked device, which he devised against the Jews, should return upon his own head, and that he and his sons should be hanged on the gallows.

9:26 เหตุฉะนั้น เขาทั้งหลายจึงเรียกวันเหล่านี้ว่า ปูร์ริม ตามคำปูร์ ดังนั้น เพราะบรรดาถ้อยคำที่เขียนไว้ในจดหมายนี้ และเพราะสิ่งที่พวกยิวได้เห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ และสิ่งที่ได้อุบัติแก่พวกเขา

9:26 Wherefore they called these days Purim after the name of Pur. Therefore for all the words of this letter, and of that which they had seen concerning this matter, and which had come unto them,

9:27 พวกยิวจึงกำหนดและรับหน้าที่สำหรับตัวเขาเอง และสำหรับเชื้อสายของพวกเขา และสำหรับบรรดาคนที่เข้าจารีตกับพวกยิว เพื่อเทศกาลนี้จะไม่เลิกถือ ว่าเขาทั้งหลายจะถือสองวันนี้ตามที่มีเขียนไว้ และตามเวลาที่กำหนดไว้ทุก ๆ ปี

9:27 The Jews ordained, and took upon them, and upon their seed, and upon all such as joined themselves unto them, so as it should not fail, that they would keep these two days according to their writing, and according to their appointed time every year;

9:28 และว่าจะจดจำวันเหล่านี้ และถือตลอดทุกชั่วอายุ ทุกครอบครัว มณฑลและนคร และว่าวันเหล่านี้แห่งเทศกาลปูร์ริมจะไม่เลิกถือในท่ามกลางพวกยิว หรือการระลึกถึงวันเหล่านี้จะไม่สิ้นไปจากเชื้อสายของพวกเขาเลย

9:28 And that these days should be remembered and kept throughout every generation, every family, every province, and every city; and that these days of Purim should not fail from among the Jews, nor the memorial of them perish from their seed.

9:29 แล้วพระราชินีเอสเธอร์ ธิดาของอาบีฮาอิล กับโมรเดคัยคนยิว เขียนเป็นลายลักษณ์อักษรด้วยสิทธิอำนาจทั้งสิ้น เพื่อรับรองจดหมายฉบับที่สองนี้เรื่องเทศกาลปูร์ริม

9:29 Then Esther the queen, the daughter of Abihail, and Mordecai the Jew, wrote with all authority, to confirm this second letter of Purim.

9:30 และท่านได้ส่งจดหมายเหล่านี้ไปถึงพวกยิวทั้งปวงในหนึ่งร้อยยี่สิบเจ็ดมณฑลแห่งราชอาณาจักรของอาหสุเอรัส ด้วยถ้อยคำแห่งสันติสุขและความจริง

9:30 And he sent the letters unto all the Jews, to the hundred twenty and seven provinces of the kingdom of Ahasuerus, with words of peace and truth,

9:31 เพื่อตั้งระเบียบของวันเหล่านี้แห่งเทศกาลปูร์ริมตามกำหนดฤดูกาล ตามที่โมรเดคัยคนยิวและพระราชินีเอสเธอร์ได้ตรัสสั่งพวกเขา และตามที่เขาทั้งหลายได้ตั้งใจไว้สำหรับตนเองและสำหรับเชื้อสายของพวกเขา เกี่ยวกับเรื่องการอดอาหารและการร้องทุกข์ของพวกเขา

9:31 To confirm these days of Purim in their times appointed, according as Mordecai the Jew and Esther the queen had enjoined them, and as they had decreed for themselves and for their seed, the matters of the fastings and their cry.

9:32 และพระบัญชาของพระนางเอสเธอร์ตั้งระเบียบของเทศกาลปูร์ริมไว้และเรื่องนี้มีเขียนไว้ในหนังสือนี้

9:32 And the decree of Esther confirmed these matters of Purim; and it was written in the book.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope