กลับหน้าแรก / Main Menu

 

โยบ 10 / Job 10

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42]

โยบสิ้นหวังเพราะเหตุสภาพของตน
10:1 “จิตใจของข้าเบื่อชีวิตของข้า ข้าจะร้องทุกข์ต่อข้าคนเดียว ข้าจะพูดด้วยความขมขื่นแห่งจิตใจของข้า

Job Despairs of His Condition
10:1 My soul is weary of my life; I will leave my complaint upon myself; I will speak in the bitterness of my soul.

10:2 ข้าจะทูลพระเจ้าว่า ‘ขออย่าทรงกล่าวโทษข้าพระองค์ ขอให้ข้าพระองค์ทราบว่าไฉนพระองค์ทรงโต้แย้งกับข้าพระองค์

10:2 I will say unto God, Do not condemn me; shew me wherefore thou contendest with me.

10:3 พระองค์ทรงเห็นชอบแล้วหรือที่พระองค์จะทรงบีบบังคับ ที่พระองค์จะทรงดูหมิ่นพระราชกิจแห่งพระหัตถ์ของพระองค์ และทรงส่องแสงบนแผนการของคนชั่ว

10:3 Is it good unto thee that thou shouldest oppress, that thou shouldest despise the work of thine hands, and shine upon the counsel of the wicked?

10:4 พระองค์ทรงมีพระเนตรเป็นเนื้อหนังหรือ พระองค์ทรงเห็นเหมือนอย่างมนุษย์เห็นหรือ

10:4 Hast thou eyes of flesh? or seest thou as man seeth?

10:5 วันเวลาทั้งหลายของพระองค์เหมือนอย่างบรรดาวันเวลาของมนุษย์หรือ ปีทั้งหลายของพระองค์เหมือนอย่างวันเวลาของมนุษย์หรือ

10:5 Are thy days as the days of man? are thy years as man's days,

10:6 ที่พระองค์ทรงสืบสวนเกี่ยวกับความชั่วช้าของข้าพระองค์ และทรงค้นหาเกี่ยวกับบาปของข้าพระองค์

10:6 That thou enquirest after mine iniquity, and searchest after my sin?

10:7 พระองค์ทรงทราบว่าข้าพระองค์มิได้เป็นคนชั่ว และไม่มีใครสามารถช่วยให้พ้นออกจากพระหัตถ์ของพระองค์ได้

10:7 Thou knowest that I am not wicked; and there is none that can deliver out of thine hand.

10:8 พระหัตถ์ของพระองค์ได้ปั้นข้าพระองค์และได้สร้างข้าพระองค์อย่างถ้วนถี่ ถึงกระนั้นพระองค์ก็ทรงทำลายข้าพระองค์

10:8 Thine hands have made me and fashioned me together round about; yet thou dost destroy me.

10:9 ข้าพระองค์ขอร้องพระองค์ ขอทรงระลึกว่าพระองค์ได้ทรงสร้างข้าพระองค์ดุจดังดินเหนียว และพระองค์จะทรงนำข้าพระองค์ให้กลับเป็นผงคลีดินอีกหรือ

10:9 Remember, I beseech thee, that thou hast made me as the clay; and wilt thou bring me into dust again?

10:10 พระองค์มิได้ทรงเทข้าพระองค์ออกเหมือนอย่างน้ำนม และทำข้าพระองค์ให้แข็งเหมือนอย่างเนยแข็งหรือ

10:10 Hast thou not poured me out as milk, and curdled me like cheese?

10:11 พระองค์ได้ทรงห่มข้าพระองค์ไว้ด้วยหนังและเนื้อ และได้ทรงสานข้าพระองค์ด้วยบรรดากระดูกและเส้นเอ็น

10:11 Thou hast clothed me with skin and flesh, and hast fenced me with bones and sinews.

10:12 พระองค์ได้ประทานชีวิตและความโปรดปรานแก่ข้าพระองค์ และการเยี่ยมเยียนของพระองค์ได้สงวนจิตวิญญาณของข้าพระองค์ไว้

10:12 Thou hast granted me life and favour, and thy visitation hath preserved my spirit.

10:13 และสิ่งเหล่านี้พระองค์ได้ทรงซ่อนไว้ในพระทัยของพระองค์ ข้าพระองค์ทราบว่าสิ่งนี้อยู่กับพระองค์

10:13 And these things hast thou hid in thine heart: I know that this is with thee.

10:14 ถ้าข้าพระองค์ทำบาป พระองค์ก็ทรงหมายข้าพระองค์ไว้ และพระองค์จะไม่ทรงให้ข้าพระองค์พ้นผิดจากความชั่วช้าของข้าพระองค์

10:14 If I sin, then thou markest me, and thou wilt not acquit me from mine iniquity.

10:15 ถ้าข้าพระองค์ชั่ว วิบัติแก่ข้าพระองค์ และถ้าข้าพระองค์ชอบธรรม ถึงอย่างนั้นข้าพระองค์จะไม่เงยศีรษะของข้าพระองค์ขึ้น ข้าพระองค์เต็มไปด้วยความสับสน ฉะนั้นขอพระองค์ทรงมองดูความทุกข์ใจของข้าพระองค์

10:15 If I be wicked, woe unto me; and if I be righteous, yet will I not lift up my head. I am full of confusion; therefore see thou mine affliction;

10:16 เพราะความทุกข์ใจนั้นเพิ่มมากขึ้น พระองค์ทรงล่าข้าพระองค์เหมือนอย่างสิงโตดุร้าย และพระองค์ทรงสำแดงพระองค์เองว่ามหัศจรรย์ต่อข้าพระองค์อีก

10:16 For it increaseth. Thou huntest me as a fierce lion: and again thou shewest thyself marvellous upon me.

10:17 พระองค์ทรงฟื้นพวกพยานของพระองค์ให้ปรักปรำข้าพระองค์ใหม่ และทรงเพิ่มความเดือดดาลของพระองค์บนตัวข้าพระองค์ ความเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ และสงครามต่อสู้กับข้าพระองค์

10:17 Thou renewest thy witnesses against me, and increasest thine indignation upon me; changes and war are against me.

10:18 เหตุไฉนพระองค์จึงได้ทรงนำข้าพระองค์ออกมาจากครรภ์ โอ ข้าพระองค์น่าจะสิ้นใจเสียและไม่มีตาใด ๆ ได้เห็นข้าพระองค์

10:18 Wherefore then hast thou brought me forth out of the womb? Oh that I had given up the ghost, and no eye had seen me!

10:19 ข้าพระองค์จะได้เป็นเหมือนอย่างกับว่าข้าพระองค์มิได้เกิดมาเลย ข้าพระองค์จะได้ถูกนำจากครรภ์ไปยังหลุมฝังศพเสีย

10:19 I should have been as though I had not been; I should have been carried from the womb to the grave.

10:20 วันเวลาของข้าพระองค์ไม่น้อยหรือ ขอหยุดเถิด และปล่อยให้ข้าพระองค์อยู่ลำพัง เพื่อข้าพระองค์จะได้ชื่นใจสักหน่อย

10:20 Are not my days few? cease then, and let me alone, that I may take comfort a little,

10:21 ก่อนที่ข้าพระองค์ไปยังที่ที่ข้าพระองค์จะไม่กลับมาอีก คือถึงแผ่นดินแห่งความมืดและเงาแห่งความตาย

10:21 Before I go whence I shall not return, even to the land of darkness and the shadow of death;

10:22 แผ่นดินหนึ่งแห่งความมืด ดุจความมืดทีเดียว และแห่งเงาแห่งความตาย ไม่มีระเบียบใด ๆ เลย และที่ซึ่งความสว่างเป็นเหมือนความมืด’”

10:22 A land of darkness, as darkness itself; and of the shadow of death, without any order, and where the light is as darkness.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope