กลับหน้าแรก / Main Menu

 

โยบ 13 / Job 13

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42]

โยบปกป้องความซื่อสัตย์ของตน
13:1 “ดูเถิด ตาของข้าได้เห็นเรื่องนี้ทั้งหมดแล้ว หูของข้าได้ยินและเข้าใจเรื่องนี้แล้ว

Job Defends His Integrity
13:1 Lo, mine eye hath seen all this, mine ear hath heard and understood it.

13:2 ท่านทั้งหลายทราบอะไร ข้าก็ทราบเรื่องเดียวกันนั้นด้วย ข้าไม่ด้อยกว่าพวกท่าน

13:2 What ye know, the same do I know also: I am not inferior unto you.

13:3 แน่นอน ข้าอยากจะทูลต่อองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ และข้าปรารถนาจะให้เหตุผลกับพระเจ้า

13:3 Surely I would speak to the Almighty, and I desire to reason with God.

13:4 แต่ท่านทั้งหลายเป็นผู้ปลอมคำมุสาต่าง ๆ ท่านทุกคนเป็นแพทย์ที่ไร้ค่า

13:4 But ye are forgers of lies, ye are all physicians of no value.

13:5 โอ ท่านทั้งหลายน่าจะนิ่งเสียให้หมด และความนิ่งนั้นจะเป็นสติปัญญาของพวกท่าน

13:5 O that ye would altogether hold your peace! and it should be your wisdom.

13:6 บัดนี้ขอฟังการหาเหตุผลของข้า และขอตั้งใจฟังคำวิงวอนแห่งริมฝีปากของข้า

13:6 Hear now my reasoning, and hearken to the pleadings of my lips.

13:7 ท่านทั้งหลายจะพูดชั่วเพื่อพระเจ้าหรือ และพูดอย่างหลอกลวงเพื่อพระองค์หรือ

13:7 Will ye speak wickedly for God? and talk deceitfully for him?

13:8 ท่านทั้งหลายจะแสดงความลำเอียงเข้าข้างพระองค์หรือ พวกท่านจะว่าความฝ่ายพระเจ้าหรือ

13:8 Will ye accept his person? will ye contend for God?

13:9 เป็นสิ่งที่ดีหรือที่พระองค์จะทรงค้นหาเรื่องพวกท่าน หรือเหมือนอย่างผู้หนึ่งผู้ใดเยาะเย้ยอีกคนหนึ่ง พวกท่านจะเยาะเย้ยพระองค์อย่างนั้นหรือ

13:9 Is it good that he should search you out? or as one man mocketh another, do ye so mock him?

13:10 พระองค์จะทรงตำหนิท่านทั้งหลายเป็นแน่ ถ้าพวกท่านแสดงความลำเอียงเข้าข้างบางคนอย่างลับ ๆ

13:10 He will surely reprove you, if ye do secretly accept persons.

13:11 ความรุ่งโรจน์ของพระองค์จะไม่กระทำให้ท่านทั้งหลายคร้ามกลัวหรือ และความครั่นคร้ามต่อพระองค์จะไม่ตกอยู่เหนือพวกท่านหรือ

13:11 Shall not his excellency make you afraid? and his dread fall upon you?

13:12 บรรดาความระลึกถึงของท่านทั้งหลายเป็นเหมือนอย่างขี้เถ้า ร่างกายของพวกท่านเป็นแต่กายดินเหนียว

13:12 Your remembrances are like unto ashes, your bodies to bodies of clay.

13:13 ขอท่านทั้งหลายนิ่งเสียเถิด และปล่อยข้าไว้ลำพัง เพื่อข้าจะสามารถพูดได้ และอะไรจะเกิดแก่ข้า ก็ขอให้เกิดเถิด

13:13 Hold your peace, let me alone, that I may speak, and let come on me what will.

13:14 เหตุไฉนข้าจะจับเนื้อของข้าไว้ด้วยฟันของข้า และฝากชีวิตของข้าไว้ในมือของข้า

13:14 Wherefore do I take my flesh in my teeth, and put my life in mine hand?

13:15 ถึงแม้ว่าพระองค์ทรงประหารข้าเสีย ข้าก็จะยังวางใจในพระองค์ แต่ข้าจะยังยืนยันทางทั้งหลายของข้าต่อพระพักตร์ของพระองค์

13:15 Though he slay me, yet will I trust in him: but I will maintain mine own ways before him.

13:16 พระองค์จะทรงเป็นความรอดของข้าด้วย เพราะคนหน้าซื่อใจคดจะเข้ามาต่อพระพักตร์ของพระองค์ไม่ได้

13:16 He also shall be my salvation: for an hypocrite shall not come before him.

13:17 ขอฟังถ้อยคำของข้าอย่างระมัดระวัง และฟังคำกล่าวของข้าด้วยหูของพวกท่าน

13:17 Hear diligently my speech, and my declaration with your ears.

13:18 ดูเถิดบัดนี้ ข้าเตรียมคดีของข้าไว้แล้ว ข้ารู้ว่าข้าจะเป็นฝ่ายถูก

13:18 Behold now, I have ordered my cause; I know that I shall be justified.

13:19 ใครเป็นผู้ที่จะสู้คดีกับข้า เพราะบัดนี้ ถ้าข้านิ่งเสีย ข้าก็จะสิ้นลม

13:19 Who is he that will plead with me? for now, if I hold my tongue, I shall give up the ghost.

13:20 ‘ขออย่าทรงกระทำสองสิ่งแก่ข้าพระองค์เท่านั้น แล้วข้าพระองค์จะไม่ซ่อนตัวข้าพระองค์จากพระพักตร์ของพระองค์

13:20 Only do not two things unto me: then will I not hide myself from thee.

13:21 ขอทรงหดพระหัตถ์ของพระองค์ให้ไกลจากข้าพระองค์ และขออย่าให้ความครั่นคร้ามต่อพระองค์ทำให้ข้าพระองค์คร้ามกลัว

13:21 Withdraw thine hand far from me: and let not thy dread make me afraid.

13:22 แล้วขอพระองค์ทรงเรียกเถิด และข้าพระองค์จะทูลตอบ หรือขอให้ข้าพระองค์ทูล และขอพระองค์ทรงตอบข้าพระองค์

13:22 Then call thou, and I will answer: or let me speak, and answer thou me.

13:23 บรรดาความชั่วช้าและความผิดบาปของข้าพระองค์มีจำนวนเท่าไร ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์ทราบถึงการละเมิดและความผิดบาปของข้าพระองค์

13:23 How many are mine iniquities and sins? make me to know my transgression and my sin.

13:24 เหตุไฉนพระองค์ทรงเมินพระพักตร์ของพระองค์เสีย และทรงถือว่าข้าพระองค์เป็นศัตรูของพระองค์

13:24 Wherefore hidest thou thy face, and holdest me for thine enemy?

13:25 พระองค์จะทรงกระทำให้ใบไม้ใบหนึ่งที่ถูกลมพัดไปมาหักเสียหรือ และพระองค์จะทรงไล่ติดตามฟางแห้งนี้หรือ

13:25 Wilt thou break a leaf driven to and fro? and wilt thou pursue the dry stubble?

13:26 เพราะพระองค์ทรงจารึกสิ่งขมขื่นต่อสู้ข้าพระองค์ และทรงกระทำให้ข้าพระองค์รับโทษบรรดาความชั่วช้าแห่งวัยหนุ่มของข้าพระองค์

13:26 For thou writest bitter things against me, and makest me to possess the iniquities of my youth.

13:27 พระองค์ทรงเอาเท้าของข้าพระองค์ใส่ขื่อไว้ด้วย และทรงเฝ้าดูทางทั้งสิ้นของข้าพระองค์ พระองค์ทรงจารึกเครื่องหมายไว้บนส้นเท้าของข้าพระองค์

13:27 Thou puttest my feet also in the stocks, and lookest narrowly unto all my paths; thou settest a print upon the heels of my feet.

13:28 และมนุษย์ ดุจของเน่าอันหนึ่ง ก็ทรุดโทรมไป เหมือนอย่างเครื่องแต่งกายที่ตัวมอดกินแล้ว’”

13:28 And he, as a rotten thing, consumeth, as a garment that is moth eaten.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope