กลับหน้าแรก / Main Menu

 

โยบ 16 / Job 16

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42]

โยบบ่นเรื่องพระราชกิจของพระเจ้า
16:1 แล้วโยบตอบและกล่าวว่า

Job Complains of God's Dealings
16:1 Then Job answered and said,

16:2 “ข้าเคยได้ยินเรื่องอย่างนี้มามากแล้ว ท่านทุกคนเป็นผู้เล้าโลมที่น่าเวทนา

16:2 I have heard many such things: miserable comforters are ye all.

16:3 บรรดาถ้อยคำไร้สาระจะมีเวลาจบสิ้นหรือ อะไรทำให้ท่านมีใจกล้า ท่านจึงตอบอย่างนี้

16:3 Shall vain words have an end? or what emboldeneth thee that thou answerest?

16:4 ข้าสามารถพูดอย่างพวกท่านได้เหมือนกัน ถ้าจิตใจของพวกท่านอยู่แทนที่จิตใจของข้า ข้าก็สามารถสรรหาถ้อยคำมากมายมาต่อสู้พวกท่านได้ และสั่นศีรษะของข้าใส่พวกท่าน

16:4 I also could speak as ye do: if your soul were in my soul's stead, I could heap up words against you, and shake mine head at you.

16:5 แต่ข้าจะเสริมกำลังพวกท่านด้วยปากของข้า และการขยับของริมฝีปากของข้าควรระงับความทุกข์ใจของพวกท่าน

16:5 But I would strengthen you with my mouth, and the moving of my lips should asswage your grief.

16:6 ถึงแม้ว่าข้าพูด ความทุกข์ใจของข้าก็ไม่ระงับ และถึงแม้ว่าข้าอดกลั้นไว้ ข้าได้รับการบรรเทาอะไร

16:6 Though I speak, my grief is not asswaged: and though I forbear, what am I eased?

16:7 แต่บัดนี้ พระองค์ทรงให้ข้าเหนื่อยอ่อนแล้ว พระองค์ทรงกระทำให้พรรคพวกทั้งสิ้นของข้าร้างไป

16:7 But now he hath made me weary: thou hast made desolate all my company.

16:8 และพระองค์ได้ให้ข้าเต็มไปด้วยรอยย่นซึ่งเป็นพยานปรักปรำข้า และความผ่ายผอมของข้าซึ่งลุกขึ้นในตัวข้า เป็นพยานใส่หน้าของข้า

16:8 And thou hast filled me with wrinkles, which is a witness against me: and my leanness rising up in me beareth witness to my face.

16:9 พระองค์ทรงฉีกข้าด้วยพระพิโรธของพระองค์ ผู้ทรงเกลียดชังข้า พระองค์ทรงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันของพระองค์ใส่ข้า ศัตรูของข้าถลึงตาของเขาใส่ข้า

16:9 He teareth me in his wrath, who hateth me: he gnasheth upon me with his teeth; mine enemy sharpeneth his eyes upon me.

16:10 เขาทั้งหลายได้อ้าปากของตนใส่ข้า พวกเขาได้ตบแก้มข้าอย่างติเตียน เขาทั้งหลายได้สุมหัวกันต่อสู้ข้า

16:10 They have gaped upon me with their mouth; they have smitten me upon the cheek reproachfully; they have gathered themselves together against me.

16:11 พระเจ้าได้ทรงมอบข้าให้แก่คนอธรรม และทรงส่งตัวข้าไว้ในมือของคนชั่ว

16:11 God hath delivered me to the ungodly, and turned me over into the hands of the wicked.

16:12 ข้าเคยอยู่สบาย แต่พระองค์ได้ทรงหักข้าสะบั้น พระองค์ได้ทรงฉวยคอของข้าด้วย และเขย่าข้าจนแหลกเป็นชิ้น ๆ และทรงตั้งข้าให้เป็นเป้าของพระองค์

16:12 I was at ease, but he hath broken me asunder: he hath also taken me by my neck, and shaken me to pieces, and set me up for his mark.

16:13 พวกนักธนูของพระองค์ล้อมข้าไว้รอบ พระองค์ทรงผ่าอวัยวะภายในของข้าออกจากกันและไม่ทรงเพลาพระหัตถ์เลย พระองค์ทรงเทน้ำดีของข้าออกลงบนดิน

16:13 His archers compass me round about, he cleaveth my reins asunder, and doth not spare; he poureth out my gall upon the ground.

16:14 พระองค์ทรงพังข้าเป็นช่อง ๆ พระองค์ทรงวิ่งเข้าใส่ข้าเหมือนอย่างมนุษย์ยักษ์

16:14 He breaketh me with breach upon breach, he runneth upon me like a giant.

16:15 ข้าได้เย็บผ้ากระสอบติดหนังของข้า และทำให้เขาสัตว์ของข้าเป็นมลทินในผงคลีดิน

16:15 I have sewed sackcloth upon my skin, and defiled my horn in the dust.

16:16 หน้าของข้าเปรอะเปื้อนด้วยการร่ำไห้ และเงาแห่งความตายอยู่ที่หนังตาของข้า

16:16 My face is foul with weeping, and on my eyelids is the shadow of death;

16:17 ไม่ใช่เพราะเหตุความอยุติธรรมใด ๆ ในมือของข้าเลย และคำอธิษฐานของข้าก็บริสุทธิ์ด้วย

16:17 Not for any injustice in mine hands: also my prayer is pure.

16:18 โอ แผ่นดินโลกเอ๋ย เจ้าอย่าปิดบังโลหิตของข้า และอย่าให้เสียงร้องของข้ามีที่หยุดพัก

16:18 O earth, cover not thou my blood, and let my cry have no place.

16:19 ดูเถิดบัดนี้ พยานของข้าก็ประทับอยู่บนสวรรค์ด้วย และผู้รับรองของข้าประทับอยู่ในที่สูง

16:19 Also now, behold, my witness is in heaven, and my record is on high.

16:20 เพื่อน ๆ ของข้าเยาะเย้ยข้า แต่ตาของข้าเทน้ำตาออกถวายพระเจ้า

16:20 My friends scorn me: but mine eye poureth out tears unto God.

16:21 โอ อยากให้สักคนหนึ่งอ้อนวอนเพื่อมนุษย์ต่อพระเจ้า เหมือนอย่างที่มนุษย์อ้อนวอนเพื่อเพื่อนบ้านของเขา

16:21 O that one might plead for a man with God, as a man pleadeth for his neighbour!

16:22 เมื่ออีกไม่กี่ปีมาถึง แล้วข้าก็จะไปตามทางซึ่งข้าจะไม่กลับมา”

16:22 When a few years are come, then I shall go the way whence I shall not return.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope