กลับหน้าแรก / Main Menu

 

โยบ 19 / Job 19

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42]

โยบมั่นคงในความเชื่อ
19:1 แล้วโยบตอบและกล่าวว่า

Job Holds onto His Faith
19:1 Then Job answered and said,

19:2 “ท่านทั้งหลายจะทรมานจิตใจของข้าและทุบข้าเป็นชิ้น ๆ ด้วยบรรดาถ้อยคำนานสักเท่าใด

19:2 How long will ye vex my soul, and break me in pieces with words?

19:3 ท่านทั้งหลายพูดสบประมาทข้าสิบหนแล้ว ท่านทั้งหลายไม่ละอายเลยที่พวกท่านทำตัวเป็นคนแปลกหน้าต่อข้า

19:3 These ten times have ye reproached me: ye are not ashamed that ye make yourselves strange to me.

19:4 และถ้าหากว่าข้าหลงทำผิดจริง ความผิดของข้าก็คงอยู่กับตัวข้าเอง

19:4 And be it indeed that I have erred, mine error remaineth with myself.

19:5 ถ้าท่านทั้งหลายจะผยองตัวเองต่อต้านข้าจริง และใช้ความต่ำต้อยของข้าปรักปรำข้า

19:5 If indeed ye will magnify yourselves against me, and plead against me my reproach:

19:6 บัดนี้ จงทราบเถิดว่าพระเจ้าทรงคว่ำข้าลงแล้ว และได้ทรงเอาตาข่ายของพระองค์ล้อมข้าไว้

19:6 Know now that God hath overthrown me, and hath compassed me with his net.

19:7 ดูเถิด ข้าร้องออกมาเพราะเหตุความทารุณ แต่ไม่มีใครฟังข้า ข้าร้องเสียงดัง แต่ไม่มีความยุติธรรมเลย

19:7 Behold, I cry out of wrong, but I am not heard: I cry aloud, but there is no judgment.

19:8 พระองค์ทรงก่อกำแพงกั้นทางข้าไว้ เพื่อข้าจะข้ามไปไม่ได้ และพระองค์ทรงตั้งความมืดไว้ในทางทั้งหลายของข้า

19:8 He hath fenced up my way that I cannot pass, and he hath set darkness in my paths.

19:9 พระองค์ทรงปลดสง่าราศีของข้าไปจากข้าเสีย และทรงถอดมงกุฎจากศีรษะของข้าแล้ว

19:9 He hath stripped me of my glory, and taken the crown from my head.

19:10 พระองค์ทรงพังข้าลงเสียทุกด้านแล้วและข้าก็สิ้นไป และพระองค์ได้ทรงทึ้งความหวังของข้าขึ้นเหมือนถอนต้นไม้

19:10 He hath destroyed me on every side, and I am gone: and mine hope hath he removed like a tree.

19:11 พระองค์ทรงให้พระพิโรธของพระองค์พลุ่งขึ้นใส่ข้าแล้วด้วย และสำหรับพระองค์เอง พระองค์ทรงนับข้าว่าเป็นปรปักษ์คนหนึ่งของพระองค์

19:11 He hath also kindled his wrath against me, and he counteth me unto him as one of his enemies.

19:12 กองทหารของพระองค์รวบรวมกัน และยกมาตามทางทั้งหลายของพวกเขาต่อสู้ข้า และตั้งค่ายล้อมเต็นท์ของข้า

19:12 His troops come together, and raise up their way against me, and encamp round about my tabernacle.

19:13 พระองค์ทรงให้พี่น้องของข้าอยู่ห่างไกลจากข้าแล้ว และผู้ที่คุ้นเคยของข้าก็ห่างเหินจากข้าเสียเป็นแน่

19:13 He hath put my brethren far from me, and mine acquaintance are verily estranged from me.

19:14 ญาติของข้าล้มเหลวไปแล้ว และบรรดาเพื่อนสนิทของข้าได้ลืมข้าเสียแล้ว

19:14 My kinsfolk have failed, and my familiar friends have forgotten me.

19:15 คนทั้งหลายที่อาศัยอยู่ในบ้านของข้าและพวกสาวใช้ของข้า นับข้าว่าเป็นคนแปลกหน้า ข้าเป็นคนต่างด้าวในสายตาของพวกเขา

19:15 They that dwell in mine house, and my maids, count me for a stranger: I am an alien in their sight.

19:16 ข้าได้เรียกคนใช้ของข้า และเขาไม่ได้ให้คำตอบแก่ข้า ข้าได้วิงวอนเขาด้วยปากของข้า

19:16 I called my servant, and he gave me no answer; I intreated him with my mouth.

19:17 ลมหายใจของข้าเป็นที่ขยะแขยงแก่ภรรยาของข้า ถึงแม้ว่าข้าได้อ้อนวอนเพื่อเห็นแก่ลูก ๆ ที่บังเกิดจากร่างกายของข้าเอง

19:17 My breath is strange to my wife, though I intreated for the children's sake of mine own body.

19:18 ใช่แล้ว พวกเด็ก ๆ ได้ดูหมิ่นข้า ข้าได้ลุกขึ้นและพวกเขาก็ว่าข้า

19:18 Yea, young children despised me; I arose, and they spake against me.

19:19 สหายสนิททั้งสิ้นของข้าได้รังเกียจข้า และคนเหล่านั้นที่ข้าเคยรัก ก็หันมาเล่นงานข้า

19:19 All my inward friends abhorred me: and they whom I loved are turned against me.

19:20 กระดูกของข้าเกาะติดหนังและติดเนื้อของข้า และข้ารอดมาได้อย่างหวุดหวิด

19:20 My bone cleaveth to my skin and to my flesh, and I am escaped with the skin of my teeth.

19:21 โอ ท่านทั้งหลาย สหายของข้า สงสารข้าเถิด สงสารข้าเถิด เพราะพระหัตถ์ของพระเจ้าได้แตะต้องข้าแล้ว

19:21 Have pity upon me, have pity upon me, O ye my friends; for the hand of God hath touched me.

19:22 ทำไมท่านทั้งหลายจึงข่มเหงข้าอย่างกับเป็นพระเจ้า และไม่พอใจกับเนื้อของข้า

19:22 Why do ye persecute me as God, and are not satisfied with my flesh?

19:23 โอ อยากให้บรรดาถ้อยคำของข้าถูกบันทึกไว้ โอ อยากให้ถ้อยคำเหล่านั้นถูกจารึกไว้ในหนังสือสักเล่ม

19:23 Oh that my words were now written! oh that they were printed in a book!

19:24 อยากให้ถ้อยคำเหล่านั้นถูกสลักไว้ในศิลาเป็นนิตย์ ด้วยปากกาเหล็กและตะกั่ว

19:24 That they were graven with an iron pen and lead in the rock for ever!

19:25 เพราะข้าทราบว่า พระผู้ไถ่ของข้าทรงพระชนม์อยู่ และในวาระข้างหน้าพระองค์จะประทับยืนบนแผ่นดินโลก

19:25 For I know that my redeemer liveth, and that he shall stand at the latter day upon the earth:

19:26 และถึงแม้ว่า หลังจากตัวหนอนแห่งผิวหนังของข้าทำลายร่างกายนี้แล้ว กระนั้นในเนื้อหนังของข้า ข้าจะเห็นพระเจ้า

19:26 And though after my skin worms destroy this body, yet in my flesh shall I see God:

19:27 ผู้ซึ่งข้าจะได้เห็นเอง และนัยน์ตาของข้าจะเพ่งมอง และไม่ใช่คนอื่น ถึงแม้ว่าอวัยวะภายในของข้าถูกผลาญไปภายในตัวข้า

19:27 Whom I shall see for myself, and mine eyes shall behold, and not another; though my reins be consumed within me.

19:28 แต่ท่านทั้งหลายควรพูดว่า ‘ทำไมพวกเราข่มเหงท่าน เมื่อเห็นว่ารากของเรื่องนั้นพบอยู่ในตัวข้า’

19:28 But ye should say, Why persecute we him, seeing the root of the matter is found in me?

19:29 ท่านทั้งหลายจงกลัวดาบ เพราะพระพิโรธนำโทษทั้งหลายของดาบมา เพื่อพวกท่านจะทราบว่ามีการพิพากษา”

19:29 Be ye afraid of the sword: for wrath bringeth the punishments of the sword, that ye may know there is a judgment.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope