กลับหน้าแรก / Main Menu

 

โยบ 30 / Job 30

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42]

ความมั่งมีของโยบกลายเป็นความยากจน
30:1 “แต่เดี๋ยวนี้ คนเหล่านั้นที่มีอายุน้อยกว่าข้ากลับหัวเราะเยาะข้า ผู้ซึ่งบิดาของพวกเขา ข้าคงจะรังเกียจที่จะให้อยู่กับพวกสุนัขที่เฝ้าฝูงแพะแกะของข้า

Job's Wealth Now Poverty
30:1 But now they that are younger than I have me in derision, whose fathers I would have disdained to have set with the dogs of my flock.

30:2 ใช่แล้ว กำลังมือของเขาทั้งหลายจะเป็นประโยชน์อะไรแก่ข้าเล่า ผู้ซึ่งถึงแก่ความตายก่อนมีอายุมาก

30:2 Yea, whereto might the strength of their hands profit me, in whom old age was perished?

30:3 เพราะเหตุความขาดแคลนและความอดอยากเขาทั้งหลายจึงอยู่อย่างโดดเดี่ยว เมื่อก่อนพวกเขาหนีไปยังถิ่นทุรกันดารซึ่งรกร้างและถูกทิ้งไว้เสียเปล่า

30:3 For want and famine they were solitary; fleeing into the wilderness in former time desolate and waste.

30:4 ผู้ซึ่งเก็บพวกผักชะครามซึ่งอยู่ข้างบรรดาพุ่มไม้ และเอารากต้นไม้จำพวกสนจูนิเปอร์มาเป็นอาหารของพวกเขา

30:4 Who cut up mallows by the bushes, and juniper roots for their meat.

30:5 เขาทั้งหลายได้ถูกขับไล่ออกไปจากท่ามกลางผู้คน (พวกเขาตะโกนไล่หลังคนเหล่านั้นไปอย่างตามขโมย)

30:5 They were driven forth from among men, (they cried after them as after a thief;)

30:6 เพื่ออาศัยอยู่ในบรรดาหน้าผาแห่งหุบเขาทั้งหลาย ในถ้ำต่าง ๆ แห่งแผ่นดินโลกและในบรรดาซอกหิน

30:6 To dwell in the clifts of the valleys, in caves of the earth, and in the rocks.

30:7 เขาทั้งหลายเคยร้องอยู่ท่ามกลางบรรดาพุ่มไม้ พวกเขาได้รวมตัวกันอยู่ภายใต้ต้นตำแยทั้งปวง

30:7 Among the bushes they brayed; under the nettles they were gathered together.

30:8 เขาทั้งหลายเป็นลูกของคนโง่เขลา ใช่แล้ว เป็นลูกของพวกคนถ่อย พวกเขาเลวทรามกว่าแผ่นดินโลก

30:8 They were children of fools, yea, children of base men: they were viler than the earth.

30:9 และบัดนี้ ข้าเป็นเพลงเยาะเย้ยของเขาทั้งหลาย ใช่แล้ว ข้าเป็นคำครหาของพวกเขา

30:9 And now am I their song, yea, I am their byword.

30:10 เขาทั้งหลายเกลียดชังข้า พวกเขาหนีไปไกลจากข้า และไม่รั้งรอที่จะถ่มน้ำลายรดหน้าของข้า

30:10 They abhor me, they flee far from me, and spare not to spit in my face.

30:11 เพราะพระองค์ทรงหย่อนเชือกของข้าเสียแล้ว และทรงทำให้ข้าเจ็บปวด เขาทั้งหลายก็หย่อนเชือกผูกต่อหน้าข้าด้วย

30:11 Because he hath loosed my cord, and afflicted me, they have also let loose the bridle before me.

30:12 บรรดาคนหนุ่มลุกขึ้นข้างขวามือของข้า เขาทั้งหลายผลักดันเท้าของข้าออกไป และพวกเขายกหนทางทำลายต่าง ๆ ของพวกเขาขึ้นต่อสู้ข้า

30:12 Upon my right hand rise the youth; they push away my feet, and they raise up against me the ways of their destruction.

30:13 เขาทั้งหลายทำให้ทางเดินของข้าเสียหาย พวกเขาเสริมภัยพิบัติให้ข้า พวกเขาไม่มีผู้ช่วยเหลือเลย

30:13 They mar my path, they set forward my calamity, they have no helper.

30:14 เขาทั้งหลายมาหาข้าอย่างกับบรรดาน้ำที่ทะลักเข้ามาอย่างเต็มที่ พวกเขากลิ้งตัวทับข้าในความรกร้างว่างเปล่านั้น

30:14 They came upon me as a wide breaking in of waters: in the desolation they rolled themselves upon me.

30:15 ความสยดสยองต่าง ๆ หันมาใส่ข้า เขาทั้งหลายไล่ตามจิตใจของข้าเหมือนอย่างลม และสวัสดิภาพของข้าสูญไปเสียเหมือนอย่างเมฆ

30:15 Terrors are turned upon me: they pursue my soul as the wind: and my welfare passeth away as a cloud.

30:16 และบัดนี้ จิตใจของข้าก็ถูกเทออกเหนือข้า วันเวลาแห่งความทุกข์ใจได้ยึดตัวข้าไว้

30:16 And now my soul is poured out upon me; the days of affliction have taken hold upon me.

30:17 กระดูกทั้งหลายของข้าทะลุตัวข้าไปในเวลากลางคืน และบรรดาเส้นเอ็นของข้าไม่หยุดพักเลย

30:17 My bones are pierced in me in the night season: and my sinews take no rest.

30:18 เครื่องแต่งกายของข้าเสียรูปไปด้วยความรุนแรงแห่งโรคของข้า มันมัดข้าไว้เหมือนอย่างปกเสื้อแห่งเสื้อนอกของข้า

30:18 By the great force of my disease is my garment changed: it bindeth me about as the collar of my coat.

30:19 พระองค์ทรงเหวี่ยงข้าลงในหล่มแล้ว และข้าก็กลายเป็นเหมือนผงคลีและขี้เถ้า

30:19 He hath cast me into the mire, and I am become like dust and ashes.

30:20 ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์ และพระองค์ไม่ทรงสดับฟังข้าพระองค์ ข้าพระองค์ยืนขึ้น และพระองค์ไม่ทรงเอาพระทัยใส่ข้าพระองค์

30:20 I cry unto thee, and thou dost not hear me: I stand up, and thou regardest me not.

30:21 พระองค์กลับทรงโหดร้ายต่อข้าพระองค์ พระองค์ทรงต่อต้านข้าพระองค์ด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระองค์

30:21 Thou art become cruel to me: with thy strong hand thou opposest thyself against me.

30:22 พระองค์ทรงชูข้าพระองค์ขึ้นเหนือลม พระองค์ทรงให้ข้าพระองค์ขี่ลม และทรงให้ตัวข้าพระองค์ละลายไป

30:22 Thou liftest me up to the wind; thou causest me to ride upon it, and dissolvest my substance.

30:23 เพราะข้าพระองค์ทราบแล้วว่า พระองค์จะทรงนำข้าพระองค์ไปสู่ความตาย และไปสู่เรือนที่กำหนดไว้สำหรับคนเป็นทั้งปวง

30:23 For I know that thou wilt bring me to death, and to the house appointed for all living.

30:24 อย่างไรก็ตาม พระองค์จะไม่ทรงยื่นพระหัตถ์ของพระองค์ไปยังแดนคนตาย ถึงแม้ว่าพวกเขาร้องขอความช่วยเหลือในการทรงทำลายของพระองค์

30:24 Howbeit he will not stretch out his hand to the grave, though they cry in his destruction.

30:25 ข้ามิได้ร้องไห้เพื่อผู้ที่ประสบความทุกข์ยากหรือ จิตใจของข้ามิได้โศกสลดเพื่อคนขัดสนหรือ

30:25 Did not I weep for him that was in trouble? was not my soul grieved for the poor?

30:26 เมื่อข้ามองหาสิ่งดี สิ่งร้ายก็มาถึงข้า และเมื่อข้าคอยความสว่าง ความมืดก็มาถึงที่นั่น

30:26 When I looked for good, then evil came unto me: and when I waited for light, there came darkness.

30:27 จิตใจของข้าร้อนรุ่มและไม่เคยสงบเลย วันเวลาแห่งความทุกข์ใจนำหน้าข้าไป

30:27 My bowels boiled, and rested not: the days of affliction prevented me.

30:28 ข้าไว้ทุกข์ไปโดยไม่เจอดวงอาทิตย์ ข้าได้ยืนขึ้น และข้าร้องไห้ในที่ชุมนุมชน

30:28 I went mourning without the sun: I stood up, and I cried in the congregation.

30:29 ข้าเป็นพี่น้องกับมังกรทั้งหลาย และเป็นเพื่อนกับบรรดานกเค้าแมว

30:29 I am a brother to dragons, and a companion to owls.

30:30 ผิวหนังของข้าดำ และบรรดากระดูกของข้าถูกเผาด้วยความร้อน

30:30 My skin is black upon me, and my bones are burned with heat.

30:31 เสียงพิณเขาคู่ของข้ากลับกลายเป็นเสียงโศกเศร้าเสียใจด้วย และเสียงขลุ่ยของข้ากลับกลายเป็นเสียงของคนเหล่านั้นที่ร้องไห้”

30:31 My harp also is turned to mourning, and my organ into the voice of them that weep.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope