กลับหน้าแรก / Main Menu

 

โยบ 39 / Job 39

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42]

พระเจ้าทรงสำแดงให้โยบเห็นสติปัญญาของพระองค์ในการเนรมิตสร้าง
39:1 “เจ้าทราบไหมว่าแพะป่าทั้งหลายตกลูกเมื่อไร หรือเจ้าสามารถกำหนดเวลาเมื่อบรรดากวางตัวเมียตกลูกได้หรือ

God Shows Job His Wisdom in Creation
39:1 Knowest thou the time when the wild goats of the rock bring forth? or canst thou mark when the hinds do calve?

39:2 เจ้าสามารถนับจำนวนเดือนที่พวกมันท้องครบได้หรือ หรือเจ้าทราบเวลาเมื่อพวกมันตกลูกไหม

39:2 Canst thou number the months that they fulfil? or knowest thou the time when they bring forth?

39:3 พวกมันฟุบตัวลง พวกมันตกลูกของพวกมัน พวกมันทิ้งความโศกเศร้าของพวกมันออกไป

39:3 They bow themselves, they bring forth their young ones, they cast out their sorrows.

39:4 ลูกอ่อนของมันอ้วนพี พวกมันเติบโตขึ้นด้วยมีต้นข้าวกิน พวกมันออกไป และไม่กลับมาหาแม่อีก

39:4 Their young ones are in good liking, they grow up with corn; they go forth, and return not unto them.

39:5 ผู้ใดปล่อยลาป่าไปเป็นอิสระ หรือผู้ใดแก้บรรดาเชือกผูกลาป่า

39:5 Who hath sent out the wild ass free? or who hath loosed the bands of the wild ass?

39:6 ซึ่งเราได้ให้ถิ่นทุรกันดารเป็นบ้านของมัน และให้ดินแห้งแล้งเป็นที่อยู่อาศัยของมัน

39:6 Whose house I have made the wilderness, and the barren land his dwellings.

39:7 มันดูหมิ่นมวลชนแห่งนคร และไม่เอาใจใส่เสียงร้องของผู้ขับขี่

39:7 He scorneth the multitude of the city, neither regardeth he the crying of the driver.

39:8 เทือกเขาเป็นลานหญ้าของมัน และมันแสวงหาหญ้าเขียวทุกอย่าง

39:8 The range of the mountains is his pasture, and he searcheth after every green thing.

39:9 ม้ายูนิคอนจะยอมรับใช้เจ้าหรือ หรือนอนค้างคืนอยู่ที่รางหญ้าของเจ้าหรือ

39:9 Will the unicorn be willing to serve thee, or abide by thy crib?

39:10 เจ้าสามารถเอาเชือกผูกม้ายูนิคอนให้ลากไถได้หรือ หรือมันจะยอมคราดที่ลุ่มตามเจ้าไปหรือ

39:10 Canst thou bind the unicorn with his band in the furrow? or will he harrow the valleys after thee?

39:11 เจ้าจะพึ่งมัน เพราะพละกำลังของมันมหาศาลได้หรือ หรือเจ้าจะฝากแรงงานของเจ้าไว้กับมันหรือ

39:11 Wilt thou trust him, because his strength is great? or wilt thou leave thy labour to him?

39:12 เจ้าจะไว้ใจมันว่า มันจะนำข้าวของเจ้ามาถึงบ้าน และเก็บข้าวนั้นไว้ในยุ้งฉางของเจ้าหรือ

39:12 Wilt thou believe him, that he will bring home thy seed, and gather it into thy barn?

39:13 เจ้าได้ให้ปีกอันสวยงามแก่นกยูงหรือ หรือให้ปีกและขนแก่นกกระจอกเทศหรือ

39:13 Gavest thou the goodly wings unto the peacocks? or wings and feathers unto the ostrich?

39:14 ซึ่งละบรรดาไข่ของมันไว้ในดิน และให้พวกมันอบอุ่นอยู่ในผงคลีดิน

39:14 Which leaveth her eggs in the earth, and warmeth them in dust,

39:15 และลืมไปว่าเท้าอาจจะเหยียบพวกมันให้แหลก หรือสัตว์ป่าทุ่งอาจทำพวกมันแตกเสีย

39:15 And forgetteth that the foot may crush them, or that the wild beast may break them.

39:16 มันใจแข็งต่อลูกอ่อนทั้งหลายของมัน เหมือนกับว่าลูกอ่อนเหล่านั้นไม่ใช่ของมัน แรงงานของมันไร้ประโยชน์ โดยปราศจากความกลัว

39:16 She is hardened against her young ones, as though they were not hers: her labour is in vain without fear;

39:17 เพราะพระเจ้าทรงกระทำให้มันขาดสติปัญญา ทั้งพระองค์ไม่ได้ทรงถ่ายทอดความเข้าใจแก่มัน

39:17 Because God hath deprived her of wisdom, neither hath he imparted to her understanding.

39:18 เวลาใดที่มันยกตัวขึ้นสูง มันก็ดูหมิ่นม้าและคนขี่ม้า

39:18 What time she lifteth up herself on high, she scorneth the horse and his rider.

39:19 เจ้าให้พละกำลังแก่ม้าหรือ เจ้าห่มคอของมันด้วยฟ้าร้องหรือ

39:19 Hast thou given the horse strength? hast thou clothed his neck with thunder?

39:20 เจ้าทำให้มันกลัวเหมือนอย่างตั๊กแตนได้หรือ ศักดิ์ศรีแห่งรูจมูกของมันน่าสะพรึงกลัวนัก

39:20 Canst thou make him afraid as a grasshopper? the glory of his nostrils is terrible.

39:21 มันตะกุยไปในหุบเขา และเต้นโลดด้วยกำลังของมัน มันออกไปปะทะบรรดาคนที่ถืออาวุธ

39:21 He paweth in the valley, and rejoiceth in his strength: he goeth on to meet the armed men.

39:22 มันเยาะเย้ยความกลัว และไม่ตกใจ ทั้งมันไม่หันหนีไปเสียจากดาบ

39:22 He mocketh at fear, and is not affrighted; neither turneth he back from the sword.

39:23 แล่งธนูกวัดแกว่งกระทบมัน หอกใหญ่ที่วาววับและโล่

39:23 The quiver rattleth against him, the glittering spear and the shield.

39:24 มันโกยดินด้วยความดุร้ายและเดือดดาล ทั้งมันยืนนิ่งอยู่ต่อไปไม่ได้เมื่อได้ยินเสียงแตร

39:24 He swalloweth the ground with fierceness and rage: neither believeth he that it is the sound of the trumpet.

39:25 มันร้องท่ามกลางเสียงแตรทั้งหลายว่า ‘ฮ่า ฮ่า’ และมันได้กลิ่นการสู้รบแต่ไกล เสียงตะโกนของเหล่าผู้บังคับบัญชาและเสียงโห่ร้อง

39:25 He saith among the trumpets, Ha, ha; and he smelleth the battle afar off, the thunder of the captains, and the shouting.

39:26 นกเหยี่ยวบินไปมาด้วยสติปัญญาของเจ้า และกางปีกของมันตรงไปทางทิศใต้หรือ

39:26 Doth the hawk fly by thy wisdom, and stretch her wings toward the south?

39:27 นกอินทรีบินขึ้นตามคำบัญชาของเจ้า และทำรังของมันบนที่สูงหรือ

39:27 Doth the eagle mount up at thy command, and make her nest on high?

39:28 มันอาศัยอยู่และทำรังที่หน้าผา บนชะโงกผาและที่เข้มแข็ง

39:28 She dwelleth and abideth on the rock, upon the crag of the rock, and the strong place.

39:29 มันค้นหาเหยื่อจากที่นั่น และตาของมันเห็นไปไกล

39:29 From thence she seeketh the prey, and her eyes behold afar off.

39:30 บรรดาลูกอ่อนของมันดูดเลือดด้วย และมีอะไรถูกฆ่าตายที่ไหน มันก็อยู่ที่นั่นแหละ”

39:30 Her young ones also suck up blood: and where the slain are, there is she.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope