กลับหน้าแรก / Main Menu

 

1 ซามูเอล 21 / 1 Samuel 21

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

ดาวิดหนีจากซาอูลไปหาอาหิเมเลค
21:1 แล้วดาวิดได้มายังเมืองโนบมาหาอาหิเมเลคผู้เป็นปุโรหิต และอาหิเมเลคก็กลัวตัวสั่นเมื่อพบกับดาวิด และพูดกับท่านว่า “ทำไมท่านจึงมาคนเดียว และไม่มีผู้ใดมากับท่าน”

David Flees to Ahimelech
21:1 Then came David to Nob to Ahimelech the priest: and Ahimelech was afraid at the meeting of David, and said unto him, Why art thou alone, and no man with thee?

21:2 และดาวิดได้พูดกับอาหิเมเลคผู้เป็นปุโรหิตว่า “กษัตริย์ทรงบัญชาข้าพเจ้าให้ทำพระราชกิจอย่างหนึ่ง และได้ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘อย่าบอกเรื่องราวเกี่ยวกับราชกิจซึ่งเราใช้เจ้าไปกระทำ และเรื่องราวซึ่งเราบัญชาเจ้านั้น ให้ผู้ใดรู้เลย’ และข้าพเจ้าได้นัดหมายไว้กับพวกผู้รับใช้ของข้าพเจ้า ณ ที่แห่งหนึ่ง

21:2 And David said unto Ahimelech the priest, The king hath commanded me a business, and hath said unto me, Let no man know any thing of the business whereabout I send thee, and what I have commanded thee: and I have appointed my servants to such and such a place.

21:3 ฉะนั้นบัดนี้ ท่านมีอะไรติดมืออยู่บ้าง ขอขนมปังใส่มือให้ข้าพเจ้าสักห้าก้อน หรือมีอะไรที่มีอยู่ที่นี่ก็ได้”

21:3 Now therefore what is under thine hand? give me five loaves of bread in mine hand, or what there is present.

21:4 และปุโรหิตคนนั้นตอบดาวิด และกล่าวว่า “ไม่มีขนมปังธรรมดาติดมือของข้าพเจ้าเลย แต่มีขนมปังบริสุทธิ์ ถ้าหากว่าพวกคนหนุ่มได้แยกตัวออกจากผู้หญิงแล้ว”

21:4 And the priest answered David, and said, There is no common bread under mine hand, but there is hallowed bread; if the young men have kept themselves at least from women.

21:5 และดาวิดก็ตอบปุโรหิต และกล่าวแก่ท่านว่า “ที่จริง ตั้งแต่ข้าพเจ้าออกไป พวกผู้หญิงก็ถูกกันไว้ให้ห่างจากข้าพเจ้าทั้งหลายประมาณสามวันแล้ว และภาชนะของพวกคนหนุ่มก็บริสุทธิ์ และขนมปังนั้นก็เป็นอย่างธรรมดาอยู่แล้ว เออ ถึงแม้ว่าในวันนี้ขนมปังนั้นถูกชำระให้บริสุทธิ์ในภาชนะแล้ว”

21:5 And David answered the priest, and said unto him, Of a truth women have been kept from us about these three days, since I came out, and the vessels of the young men are holy, and the bread is in a manner common, yea, though it were sanctified this day in the vessel.

21:6 ดังนั้น ปุโรหิตได้มอบขนมปังบริสุทธิ์ให้แก่ดาวิด เพราะที่นั่นไม่มีขนมปังอื่นนอกจากขนมปังหน้าพระพักตร์ ซึ่งเก็บมาจากหน้าพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์ เพื่อวางขนมปังที่ยังร้อนอยู่ในวันที่เก็บเอาขนมปังเก่านั้นออกไป

21:6 So the priest gave him hallowed bread: for there was no bread there but the shewbread, that was taken from before the LORD, to put hot bread in the day when it was taken away.

21:7 ในวันนั้นมีชายคนหนึ่งอยู่ที่นั่นซึ่งอยู่ในพวกผู้รับใช้ของซาอูล ซึ่งมีเหตุที่ต้องอยู่ต่อพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์ และชื่อของเขาคือโดเอก คนเอโดม เป็นหัวหน้าคนที่เลี้ยงสัตว์ของซาอูล

21:7 Now a certain man of the servants of Saul was there that day, detained before the LORD; and his name was Doeg, an Edomite, the chiefest of the herdmen that belonged to Saul.

21:8 และดาวิดกล่าวแก่อาหิเมเลคว่า “และท่านไม่มีหอกหรือดาบที่อยู่ภายใต้การดูแลของท่านสักเล่มหนึ่งหรือ ด้วยข้าพเจ้ามิได้นำดาบหรือเครื่องอาวุธของข้าพเจ้าติดมากับข้าพเจ้าเลย เพราะพระราชกิจของกษัตริย์เป็นการเร่งด่วน”

21:8 And David said unto Ahimelech, And is there not here under thine hand spear or sword? for I have neither brought my sword nor my weapons with me, because the king's business required haste.

21:9 และปุโรหิตได้กล่าวว่า “ดาบของโกลิอัทคนฟีลิสเตีย ซึ่งท่านฆ่าเสียที่หุบเขาแห่งเอลาห์นั้น ดูเถิด ดาบนั้นยังห่อผ้าอยู่ที่ข้างหลังเอโฟด ถ้าท่านต้องการดาบนั้นก็เอาไปได้เลย ด้วยว่านอกจากดาบเล่มนั้นแล้วก็ไม่มีดาบอื่นอีก” และดาวิดกล่าวว่า “ไม่มีดาบอื่นเหมือนดาบเล่มนั้นแล้ว ขอให้ข้าพเจ้าเถิด”

21:9 And the priest said, The sword of Goliath the Philistine, whom thou slewest in the valley of Elah, behold, it is here wrapped in a cloth behind the ephod: if thou wilt take that, take it: for there is no other save that here. And David said, There is none like that; give it me.

ดาวิดหนีจากซาอูลไปยังเมืองกัท
21:10 และในวันนั้นดาวิดลุกขึ้น หนีไปเพราะเหตุกลัวซาอูล และไปหาอาคีชกษัตริย์แห่งเมืองกัท

David Flees to Gath
21:10 And David arose, and fled that day for fear of Saul, and went to Achish the king of Gath.

21:11 และพวกผู้รับใช้ของอาคีชทูลพระองค์ว่า “ดาวิดคนนี้มิใช่หรือที่เป็นกษัตริย์ของแผ่นดินนั้น พวกเขามิได้เต้นรำร้องเพลงรับกันถึงตัวเขาหรือ ที่ว่า ‘ซาอูลได้ฆ่าคนเป็นพัน ๆ และดาวิดได้ฆ่าคนเป็นหมื่น ๆ’”

21:11 And the servants of Achish said unto him, Is not this David the king of the land? did they not sing one to another of him in dances, saying, Saul hath slain his thousands, and David his ten thousands?

21:12 และดาวิดก็เก็บถ้อยคำเหล่านี้ไว้ในใจของตนและกลัวอาคีชกษัตริย์แห่งเมืองกัทอย่างมาก

21:12 And David laid up these words in his heart, and was sore afraid of Achish the king of Gath.

21:13 และท่านได้เปลี่ยนอากัปกิริยาของตนต่อหน้าเขาทั้งหลาย และแสร้งทำตนเป็นคนบ้าในมือของพวกเขา และกาไว้ที่ประตูรั้ว และปล่อยให้น้ำลายของตนไหลลงเปรอะเคราของตน

21:13 And he changed his behaviour before them, and feigned himself mad in their hands, and scrabbled on the doors of the gate, and let his spittle fall down upon his beard.

21:14 แล้วอาคีชได้พูดกับพวกผู้รับใช้ของพระองค์ว่า “ดูเถิด พวกเจ้าเห็นแล้วว่าคนนั้นเป็นคนบ้า แล้วพวกเจ้าพาเขามาหาเราทำไม

21:14 Then said Achish unto his servants, Lo, ye see the man is mad: wherefore then have ye brought him to me?

21:15 เราต้องการคนบ้าหรือ พวกเจ้าจึงพาคนนี้มาพูดเพ้อเจ้อต่อหน้าเรา คนนี้จะเข้ามาในนิเวศน์ของเราหรือ”

21:15 Have I need of mad men, that ye have brought this fellow to play the mad man in my presence? shall this fellow come into my house?

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope