กลับหน้าแรก / Main Menu

 

1 โครินธ์ 13 / 1 Corinthians 13

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16]

คุณความดีแห่งความรักของคริสเตียน
13:1 ถึงแม้ว่าข้าพเจ้าพูดด้วยภาษาทั้งหลายของมนุษย์และของพวกทูตสวรรค์ และไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็กลายเป็นเหมือนฆ้องที่ส่งเสียงหรือฉาบที่ดังแฉ่งแฉ่ง

The Virtues of Christian Love
13:1 Though I speak with the tongues of men and of angels, and have not charity, I am become as sounding brass, or a tinkling cymbal.

13:2 และถึงแม้ว่าข้าพเจ้ามีของประทานแห่งการพยากรณ์ และเข้าใจบรรดาความลึกลับ และมีความรู้ทั้งสิ้น และถึงแม้ว่าข้าพเจ้ามีความเชื่อทั้งหมด จนข้าพเจ้าสามารถเคลื่อนย้ายบรรดาภูเขาไปได้ และไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็ไม่มีค่าอะไรเลย

13:2 And though I have the gift of prophecy, and understand all mysteries, and all knowledge; and though I have all faith, so that I could remove mountains, and have not charity, I am nothing.

13:3 และถึงแม้ว่าข้าพเจ้าให้สิ่งของสารพัดของข้าพเจ้าเพื่อเลี้ยงคนยากจน และถึงแม้ว่าข้าพเจ้ายอมให้ร่างกายของข้าพเจ้าถูกไฟเผาเสีย และไม่มีความรัก มันก็ไม่เป็นประโยชน์อันใดแก่ข้าพเจ้าเลย

13:3 And though I bestow all my goods to feed the poor, and though I give my body to be burned, and have not charity, it profiteth me nothing.

13:4 ความรักนั้นก็อดทนนานและมีความกรุณา ความรักไม่อิจฉา ความรักไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง

13:4 Charity suffereth long, and is kind; charity envieth not; charity vaunteth not itself, is not puffed up,

13:5 ไม่ประพฤติตัวอย่างไม่เหมาะสม ไม่แสวงหาประโยชน์ของตนเอง ไม่ถูกยั่วยุอย่างง่ายดาย ไม่คิดความชั่วร้าย

13:5 Doth not behave itself unseemly, seeketh not her own, is not easily provoked, thinketh no evil;

13:6 ไม่ปีติยินดีในความชั่วช้า แต่ปีติยินดีในความจริง

13:6 Rejoiceth not in iniquity, but rejoiceth in the truth;

13:7 ไม่แคะไค้คุ้ยเขี่ยความผิดของเขา เชื่อในส่วนดีของเขาอยู่เสมอ มีความหวังอยู่เสมอ อดทนสิ่งสารพัด

13:7 Beareth all things, believeth all things, hopeth all things, endureth all things.

13:8 ความรักจะไม่มีวันล้มเหลว แต่แม้มีคำพยากรณ์ทั้งหลาย คำพยากรณ์เหล่านั้นก็จะล้มเหลวไป แม้มีการพูดภาษาต่าง ๆ การพูดภาษาต่าง ๆ นั้นก็จะเลิกไป แม้มีความรู้ ความรู้นั้นก็จะเลือนหายไป

13:8 Charity never faileth: but whether there be prophecies, they shall fail; whether there be tongues, they shall cease; whether there be knowledge, it shall vanish away.

13:9 ด้วยว่าพวกเรารู้เพียงส่วนหนึ่ง และพวกเราก็พยากรณ์เพียงส่วนหนึ่ง

13:9 For we know in part, and we prophesy in part.

13:10 แต่เมื่อสิ่งซึ่งสมบูรณ์แบบมาแล้ว เวลานั้นสิ่งซึ่งเป็นเพียงส่วนหนึ่งก็จะสูญไป

13:10 But when that which is perfect is come, then that which is in part shall be done away.

13:11 ตอนที่ข้าพเจ้ายังเป็นเด็ก ข้าพเจ้าเคยพูดเหมือนอย่างเด็ก ข้าพเจ้าเคยเข้าใจเหมือนอย่างเด็ก ข้าพเจ้าเคยคิดเหมือนอย่างเด็ก แต่เมื่อข้าพเจ้ากลายเป็นผู้ใหญ่แล้ว ข้าพเจ้าก็เอาสิ่งทั้งหลายที่เป็นอย่างเด็กออกไปเสีย

13:11 When I was a child, I spake as a child, I understood as a child, I thought as a child: but when I became a man, I put away childish things.

13:12 เพราะว่าบัดนี้พวกเราเห็นผ่านทางกระจกเงาอย่างมืดมัว แต่เวลานั้นหน้าต่อหน้า บัดนี้ข้าพเจ้ารู้เพียงส่วนหนึ่ง แต่เวลานั้นข้าพเจ้าจะรู้แจ้งเหมือนอย่างที่ทรงรู้จักข้าพเจ้าด้วย

13:12 For now we see through a glass, darkly; but then face to face: now I know in part; but then shall I know even as also I am known.

13:13 และบัดนี้ ความเชื่อ ความหวัง ความรักดำรงอยู่ ทั้งสามสิ่งนี้ แต่ใหญ่ที่สุดของสิ่งเหล่านี้ก็คือความรัก

13:13 And now abideth faith, hope, charity, these three; but the greatest of these is charity.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับคิงเจมส์ / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope