กลับหน้าแรก / Main Menu

 

ปัญญาจารย์ 4 / Ecclesiastes 4

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12]

บรรดาการบีบบังคับ ความชั่วช้าและการพบอุปสรรคต่าง ๆ ก็อนิจจัง
4:1 ดังนั้น ข้าพเจ้าได้กลับมาและได้พิจารณาบรรดาการบีบบังคับที่กระทำภายใต้ดวงอาทิตย์ และดูเถิด น้ำตาทั้งหลายของคนเหล่านั้นที่ถูกบีบบังคับ และพวกเขาไม่มีผู้ปลอบประโลม และฝ่ายคนที่บีบบังคับพวกเขานั้นก็มีอำนาจ แต่พวกเขาไม่มีผู้ปลอบประโลม

Oppressions, Iniquities and Frustrations Increase Vanity
4:1 So I returned, and considered all the oppressions that are done under the sun: and behold the tears of such as were oppressed, and they had no comforter; and on the side of their oppressors there was power; but they had no comforter.

4:2 เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงได้ยกย่องคนตายซึ่งตายไปแล้ว มากกว่าคนเป็นซึ่งยังมีชีวิตอยู่

4:2 Wherefore I praised the dead which are already dead more than the living which are yet alive.

4:3 ใช่แล้ว คนนั้นยังดีกว่าคนทั้งสองพวกนี้ คือคนซึ่งยังไม่เป็นมา คนซึ่งไม่เคยเห็นบรรดาการชั่วร้ายที่กระทำภายใต้ดวงอาทิตย์

4:3 Yea, better is he than both they, which hath not yet been, who hath not seen the evil work that is done under the sun.

4:4 อีกครั้ง ข้าพเจ้าได้พิจารณาบรรดาการงานตรากตรำและทุกการงานที่ถูกต้อง เพราะเหตุนี้คน ๆ หนึ่งจึงถูกเพื่อนบ้านของตนริษยา สิ่งนี้ก็อนิจจังและเป็นความวุ่นวายใจด้วย

4:4 Again, I considered all travail, and every right work, that for this a man is envied of his neighbour. This is also vanity and vexation of spirit.

4:5 คนโง่เขลางอมือของตนด้วยกัน และกินเนื้อของตัวเอง

4:5 The fool foldeth his hands together, and eateth his own flesh.

4:6 กำมือหนึ่งพร้อมด้วยความสงบสุข ยังดีกว่ามือทั้งสองที่เต็มด้วยการงานตรากตรำและความวุ่นวายใจ

4:6 Better is an handful with quietness, than both the hands full with travail and vexation of spirit.

4:7 แล้วข้าพเจ้าได้กลับมา และข้าพเจ้าได้เห็นอนิจจังภายใต้ดวงอาทิตย์

4:7 Then I returned, and I saw vanity under the sun.

4:8 มีคนหนึ่งอยู่คนเดียว และไม่มีคนที่สอง ใช่แล้ว เขาไม่มีบุตรหรือพี่น้อง ถึงอย่างนั้นไม่มีการหยุดหย่อนแห่งบรรดางานหนักของเขา และตาของเขาไม่เคยอิ่มด้วยความมั่งคั่ง และเขาไม่พูดด้วยว่า “ข้าตรากตรำทำงานเพื่อผู้ใด ทั้งทำให้ชีวิตของข้าสูญเสียสิ่งที่ดีเล่า” สิ่งนี้ก็อนิจจังด้วย ใช่แล้ว สิ่งนี้เป็นความยากลำบากอันแสนเจ็บปวด

4:8 There is one alone, and there is not a second; yea, he hath neither child nor brother: yet is there no end of all his labour; neither is his eye satisfied with riches; neither saith he, For whom do I labour, and bereave my soul of good? This is also vanity, yea, it is a sore travail.

4:9 สองคนก็ดีกว่าคนเดียว เพราะว่าเขาทั้งสองได้รับผลตอบแทนอย่างดีสำหรับงานหนักของพวกเขา

4:9 Two are better than one; because they have a good reward for their labour.

4:10 ด้วยว่าถ้าพวกเขาล้มลง คนหนึ่งจะพยุงเพื่อนของตนให้ลุกขึ้น แต่วิบัติแก่คนนั้นที่อยู่คนเดียวเมื่อเขาล้มลง เพราะเขาไม่มีอีกคนที่จะช่วยพยุงเขาให้ลุกขึ้น

4:10 For if they fall, the one will lift up his fellow: but woe to him that is alone when he falleth; for he hath not another to help him up.

4:11 อีกครั้ง ถ้าสองคนนอนอยู่ด้วยกัน พวกเขาจึงจะอบอุ่น แต่คนเดียวจะอบอุ่นได้อย่างไร

4:11 Again, if two lie together, then they have heat: but how can one be warm alone?

4:12 และถ้าคนหนึ่งมีกำลังมากกว่าเขา สองคนจะต้านทานเขา และเชือกสามเกลียวจะขาดง่ายก็หามิได้

4:12 And if one prevail against him, two shall withstand him; and a threefold cord is not quickly broken.

4:13 เด็กยากจนและที่มีสติปัญญาก็ดีกว่ากษัตริย์ชราและโฉดเขลาผู้ไม่ยอมรับคำตักเตือนอีกแล้ว

4:13 Better is a poor and a wise child than an old and foolish king, who will no more be admonished.

4:14 เพราะท่านออกมาจากเรือนจำเพื่อที่จะครอบครอง ในขณะที่คนที่เกิดในราชอาณาจักรของท่านเองกลายเป็นคนยากจน

4:14 For out of prison he cometh to reign; whereas also he that is born in his kingdom becometh poor.

4:15 ข้าพเจ้าได้พิจารณาบรรดาคนที่มีชีวิตซึ่งเดินอยู่ภายใต้ดวงอาทิตย์ พร้อมกับเด็กคนที่สองที่จะยืนขึ้นแทนท่าน

4:15 I considered all the living which walk under the sun, with the second child that shall stand up in his stead.

4:16 ไม่มีการสิ้นสุดของบรรดาประชาชนเหล่านั้น คือบรรดาคนซึ่งอยู่ก่อนพวกเขานั้น คนทั้งหลายที่มาภายหลังก็จะไม่เปรมปรีดิ์ในท่านด้วย แน่นอนสิ่งนี้ก็อนิจจังและเป็นความวุ่นวายใจด้วย

4:16 There is no end of all the people, even of all that have been before them: they also that come after shall not rejoice in him. Surely this also is vanity and vexation of spirit.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับคิงเจมส์ / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope