กลับหน้าแรก / Main Menu

 

ปัญญาจารย์ 6 / Ecclesiastes 6

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12]

ความอนิจจังแห่งทรัพย์สมบัติ
6:1 มีสิ่งเลวร้ายอย่างหนึ่งที่ข้าพเจ้าได้เห็นภายใต้ดวงอาทิตย์ และสิ่งนั้นก็เป็นเรื่องธรรมดาในท่ามกลางมนุษย์

Vanity of Riches
6:1 There is an evil which I have seen under the sun, and it is common among men:

6:2 มนุษย์คนใดที่พระเจ้าได้ประทานทรัพย์สมบัติ ความมั่งคั่งและเกียรติยศให้ จนเขาไม่ขาดสิ่งใดเลย สำหรับจิตใจของเขาจากสิ่งสารพัดที่เขาปรารถนา กระนั้นพระเจ้าก็มิได้โปรดให้เขามีอำนาจที่จะรับประทานสิ่งนั้น แต่คนแปลกหน้ารับประทานสิ่งนั้น สิ่งนี้ก็อนิจจัง และเป็นความทุกข์ใจอย่างร้ายแรง

6:2 A man to whom God hath given riches, wealth, and honour, so that he wanteth nothing for his soul of all that he desireth, yet God giveth him not power to eat thereof, but a stranger eateth it: this is vanity, and it is an evil disease.

6:3 ถ้ามนุษย์คนใดมีบุตรสักหนึ่งร้อยคน และมีอายุอยู่หลายปี จนวันเวลาแห่งปีทั้งหลายของเขาก็มากมาย และจิตใจของเขาหาได้อิ่มด้วยของดีไม่ และเขาไม่มีงานฝังศพด้วย ข้าพเจ้ากล่าวว่า บุตรที่เกิดมาแท้งเสียยังดีกว่าคน ๆ นั้น

6:3 If a man beget an hundred children, and live many years, so that the days of his years be many, and his soul be not filled with good, and also that he have no burial; I say, that an untimely birth is better than he.

6:4 เพราะเขาเข้ามาด้วยความอนิจจังและออกไปในความมืด และชื่อของเขาจะถูกปิดบังไว้ด้วยความมืด

6:4 For he cometh in with vanity, and departeth in darkness, and his name shall be covered with darkness.

6:5 ยิ่งกว่านั้น เด็กคนนี้ไม่ได้เห็นดวงอาทิตย์และไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย เด็กคนนี้มีการพักสงบยิ่งกว่าอีกคนนั้น

6:5 Moreover he hath not seen the sun, nor known any thing: this hath more rest than the other.

6:6 ใช่แล้ว ถึงแม้ว่าเขามีชีวิตอยู่หนึ่งพันปีทวีอีกเท่าตัว กระนั้นเขาก็ไม่ได้เห็นของดีอะไร ทุกคนมิได้ไปยังที่เดียวกันหมดดอกหรือ

6:6 Yea, though he live a thousand years twice told, yet hath he seen no good: do not all go to one place?

6:7 บรรดางานหนักของมนุษย์ก็เพื่อปากของเขา แต่ถึงกระนั้นความอยากก็ไม่รู้จักอิ่ม

6:7 All the labour of man is for his mouth, and yet the appetite is not filled.

6:8 ด้วยว่าคนที่มีสติปัญญาได้เปรียบอะไรกว่าคนโง่เขลาเล่า คนยากจนได้เปรียบอะไรกว่าคนที่รู้จักดำเนินอยู่ต่อหน้าคนที่มีชีวิต

6:8 For what hath the wise more than the fool? what hath the poor, that knoweth to walk before the living?

6:9 การเห็นกับนัยน์ตาก็ดีกว่าการตระเวนไปของความปรารถนา สิ่งนี้ก็อนิจจังและเป็นความวุ่นวายใจด้วย

6:9 Better is the sight of the eyes than the wandering of the desire: this is also vanity and vexation of spirit.

6:10 สิ่งใดซึ่งเคยเป็นอยู่ ก็ได้ชื่อมาแล้ว และเป็นที่ทราบกันแล้วว่านั่นคือมนุษย์ และเขาไม่อาจโต้เถียงกับพระองค์ผู้ทรงอานุภาพมากกว่าตนได้

6:10 That which hath been is named already, and it is known that it is man: neither may he contend with him that is mightier than he.

6:11 เพราะเหตุว่ามีหลายสิ่งที่ทำให้ความอนิจจังเพิ่มขึ้น แล้วมนุษย์มีอะไรที่ดีกว่าเล่า

6:11 Seeing there be many things that increase vanity, what is man the better?

6:12 ด้วยว่าใครเล่าทราบว่าสิ่งใดเป็นสิ่งที่ดีสำหรับมนุษย์ในชีวิตนี้ ตลอดวันเวลาแห่งชีวิตที่อนิจจังของตน ที่เขาเสียไปดุจเงา เพราะว่าผู้ใดเล่าจะบอกกับมนุษย์ได้ว่า สิ่งใดจะเกิดขึ้นภายหลังตนภายใต้ดวงอาทิตย์

6:12 For who knoweth what is good for man in this life, all the days of his vain life which he spendeth as a shadow? for who can tell a man what shall be after him under the sun?

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับคิงเจมส์ / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope