กลับหน้าแรก / Main Menu

 

โรม 12 / Romans 12

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16]

ร่างกายของคริสเตียนเป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิต
12:1 เหตุฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงวิงวอนพวกท่าน พี่น้องทั้งหลาย โดยบรรดาความเมตตาของพระเจ้า ให้พวกท่านถวายร่างกายของพวกท่าน เป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิต อันบริสุทธิ์ เป็นที่พอพระทัยแด่พระเจ้า ซึ่งเป็นการรับใช้ที่เหมาะสมของพวกท่าน

The Christian's Body a Living Sacrifice
12:1 I beseech you therefore, brethren, by the mercies of God, that ye present your bodies a living sacrifice, holy, acceptable unto God, which is your reasonable service.

12:2 และอย่าทำเหมือนกับชาวโลกนี้ แต่พวกท่านจงถูกเปลี่ยนแปลงโดยการฟื้นฟูใหม่แห่งจิตใจของพวกท่าน เพื่อพวกท่านจะได้พิสูจน์ว่าอะไรเป็นน้ำพระทัยนั้นของพระเจ้าที่ดีและเป็นที่ชอบพระทัย และสมบูรณ์แบบ

12:2 And be not conformed to this world: but be ye transformed by the renewing of your mind, that ye may prove what is that good, and acceptable, and perfect, will of God.

คริสเตียนทุกคนเป็นอวัยวะของร่างกายเดียวกัน
12:3 ข้าพเจ้าขอกล่าว โดยพระคุณซึ่งได้ประทานแก่ข้าพเจ้าแล้ว แก่ทุกคนที่อยู่ท่ามกลางพวกท่านว่า อย่าคิดถือตัวเกินกว่าที่ตนควรจะคิดนั้น แต่จงคิดให้ถ่อมสุขุม ตามที่พระเจ้าได้โปรดประทานแก่มนุษย์ทุกคนตามขนาดแห่งความเชื่อ

Christians Are Members of the Same Body
12:3 For I say, through the grace given unto me, to every man that is among you, not to think of himself more highly than he ought to think; but to think soberly, according as God hath dealt to every man the measure of faith.

12:4 เพราะว่าพวกเรามีอวัยวะหลายอย่างในร่างกายเดียว และอวัยวะทั้งหมดมิได้มีหน้าที่เหมือนกันฉันใด

12:4 For as we have many members in one body, and all members have not the same office:

12:5 พวกเรา ผู้เป็นหลายคน ยังเป็นกายเดียวกันในพระคริสต์ และทุกคนเป็นอวัยวะทั้งหลายแก่กันและกันฉันนั้น

12:5 So we, being many, are one body in Christ, and every one members one of another.

12:6 เมื่อมีบรรดาของประทานที่แตกต่างกันตามพระคุณที่ได้ประทานให้แก่พวกเรา ถ้าเป็นการพยากรณ์ ก็จงให้พวกเราพยากรณ์ตามสัดส่วนแห่งความเชื่อ

12:6 Having then gifts differing according to the grace that is given to us, whether prophecy, let us prophesy according to the proportion of faith;

12:7 หรือการรับใช้ ก็จงให้พวกเราทำการรับใช้ของพวกเรา หรือผู้ที่สั่งสอน ก็จงสั่งสอน

12:7 Or ministry, let us wait on our ministering: or he that teacheth, on teaching;

12:8 หรือผู้ที่เตือนสติ ก็จงเตือนสติ ผู้ที่ทำทาน ก็จงให้เขาทำสิ่งนั้นด้วยความจริงใจ ผู้ที่ครอบครอง ก็จงทำด้วยความขยันขันแข็ง ผู้ที่แสดงความเมตตา ก็จงทำด้วยความเบิกบานใจ

12:8 Or he that exhorteth, on exhortation: he that giveth, let him do it with simplicity; he that ruleth, with diligence; he that sheweth mercy, with cheerfulness.

คริสเตียนมีความรักและสามัคคีธรรมซึ่งกันและกัน
12:9 จงให้ความรักเป็นอยู่โดยปราศจากมารยา จงเกลียดชังสิ่งที่ชั่วร้าย จงยึดมั่นอยู่กับสิ่งที่ดี

Christian Love and Fellowship with Other Christians
12:9 Let love be without dissimulation. Abhor that which is evil; cleave to that which is good.

12:10 จงรักกันและกันด้วยความรักฉันพี่น้อง ในการให้เกียรติ จงแสดงความเคารพต่อกันและกัน

12:10 Be kindly affectioned one to another with brotherly love; in honour preferring one another;

12:11 อย่าเกียจคร้านในการงาน จงกระตือรือร้นในจิตวิญญาณ จงรับใช้องค์พระผู้เป็นเจ้า

12:11 Not slothful in business; fervent in spirit; serving the Lord;

12:12 จงปีติยินดีในความหวัง จงอดทนในความยากลำบาก จงขะมักเขม้นต่อไปในการอธิษฐาน

12:12 Rejoicing in hope; patient in tribulation; continuing instant in prayer;

12:13 จงแจกจ่ายให้แก่ความจำเป็นของพวกวิสุทธิชน จงมีน้ำใจอัธยาศัยไมตรี

12:13 Distributing to the necessity of saints; given to hospitality.

12:14 จงอวยพรคนเหล่านั้นซึ่งข่มเหงพวกท่าน จงอวยพรและอย่าแช่งด่าเลย

12:14 Bless them which persecute you: bless, and curse not.

12:15 จงปีติยินดีกับคนทั้งหลายที่ปีติยินดี จงร้องไห้กับคนทั้งหลายที่ร้องไห้

12:15 Rejoice with them that do rejoice, and weep with them that weep.

12:16 จงเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันต่อกันและกัน อย่าใฝ่สูง แต่จงถ่อมใจลงสู่คนที่มีฐานะต่ำต้อย อย่าถือว่าตัวฉลาดในบรรดาความคิดของพวกท่านเอง

12:16 Be of the same mind one toward another. Mind not high things, but condescend to men of low estate. Be not wise in your own conceits.

วิธีปฏิบัติต่อคนภายนอก
12:17 อย่าทำความชั่วร้ายตอบแทนความชั่วร้ายแก่ผู้หนึ่งผู้ใดเลย ‘แต่จงมุ่งกระทำสิ่งทั้งหลายที่ซื่อสัตย์ในสายตาของคนทั้งปวง’

How to Treat Outsiders
12:17 Recompense to no man evil for evil. Provide things honest in the sight of all men.

12:18 ถ้าเป็นไปได้ มากเท่ากับที่อยู่ในพวกท่าน จงอยู่อย่างสงบสุขกับทุกคน

12:18 If it be possible, as much as lieth in you, live peaceably with all men.

12:19 พวกที่รักอย่างยิ่ง อย่าแก้แค้นให้ตัวพวกท่านเอง แต่จงเปิดทางให้แก่พระพิโรธดีกว่า เพราะมีเขียนไว้แล้วว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “การแก้แค้นเป็นของเรา เราจะตอบสนอง”

12:19 Dearly beloved, avenge not yourselves, but rather give place unto wrath: for it is written, Vengeance is mine; I will repay, saith the Lord.

12:20 เหตุฉะนั้น ถ้าศัตรูของท่านหิว จงให้อาหารแก่เขา ถ้าเขากระหาย จงให้เขาดื่ม เพราะว่าโดยการทำอย่างนั้นท่านจะสุมถ่านทั้งหลายแห่งไฟไว้บนศีรษะของเขา’

12:20 Therefore if thine enemy hunger, feed him; if he thirst, give him drink: for in so doing thou shalt heap coals of fire on his head.

12:21 อย่าถูกเอาชนะด้วยความชั่วร้าย แต่จงเอาชนะความชั่วร้ายด้วยความดี

12:21 Be not overcome of evil, but overcome evil with good.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับคิงเจมส์ / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope