กลับหน้าแรก / Main Menu

 

สุภาษิต 12 / Proverbs 12

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

ความชอบธรรมเปรียบกับความชั่ว
12:1 ผู้ใดก็ตามที่รักคำสั่งสอนก็รักความรู้ แต่คนที่เกลียดชังการตักเตือนก็เป็นคนโฉด

Righteousness and Wickedness Contrasted
12:1 Whoso loveth instruction loveth knowledge: but he that hateth reproof is brutish.

12:2 คนดีได้รับความโปรดปรานของพระเยโฮวาห์ แต่คนที่วางแผนการชั่วพระองค์จะทรงปรับโทษ

12:2 A good man obtaineth favour of the LORD: but a man of wicked devices will he condemn.

12:3 คนจะไม่ถูกตั้งมั่นคงอยู่โดยความชั่ว แต่รากของคนชอบธรรมจะไม่ถูกเคลื่อนย้าย

12:3 A man shall not be established by wickedness: but the root of the righteous shall not be moved.

12:4 ภรรยาผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรมก็เป็นมงกุฎแก่สามีของตน แต่นางที่ทำให้อับอายก็เหมือนอย่างความเปื่อยเน่าในกระดูกทั้งหลายของเขา

12:4 A virtuous woman is a crown to her husband: but she that maketh ashamed is as rottenness in his bones.

12:5 บรรดาความคิดของคนชอบธรรมนั้นถูกต้อง แต่คำปรึกษาทั้งหลายของคนชั่วเป็นความหลอกลวง

12:5 The thoughts of the righteous are right: but the counsels of the wicked are deceit.

12:6 บรรดาถ้อยคำของคนชั่วหมอบคอยเอาโลหิต แต่ปากของเหล่าคนเที่ยงธรรมจะช่วยพวกเขาให้รอดพ้น

12:6 The words of the wicked are to lie in wait for blood: but the mouth of the upright shall deliver them.

12:7 คนชั่วถูกคว่ำและไม่เป็นอยู่อีก แต่บ้านเรือนของคนชอบธรรมจะดำรงอยู่

12:7 The wicked are overthrown, and are not: but the house of the righteous shall stand.

12:8 คนจะได้คำชมเชยตามสติปัญญาของเขา แต่คนที่มีใจตลบตะแลงจะเป็นที่เหยียดหยาม

12:8 A man shall be commended according to his wisdom: but he that is of a perverse heart shall be despised.

12:9 คนที่ถูกเหยียดหยามและมีคนรับใช้ ก็ดีกว่าคนที่ยกย่องตนเองและขาดอาหาร

12:9 He that is despised, and hath a servant, is better than he that honoureth himself, and lacketh bread.

12:10 คนชอบธรรมเห็นแก่ชีวิตสัตว์ของตน แต่บรรดาความเมตตาอันอ่อนโยนของคนชั่วก็โหดร้าย

12:10 A righteous man regardeth the life of his beast: but the tender mercies of the wicked are cruel.

12:11 คนที่ไถนาของตนจะอิ่มท้องด้วยอาหาร แต่คนที่ติดตามคนไร้สาระก็ขาดความเข้าใจ

12:11 He that tilleth his land shall be satisfied with bread: but he that followeth vain persons is void of understanding.

12:12 คนชั่วปรารถนาตาข่ายของคนชั่วร้าย แต่รากของคนชอบธรรมก็ออกผล

12:12 The wicked desireth the net of evil men: but the root of the righteous yieldeth fruit.

12:13 คนชั่วติดกับดักโดยการละเมิดแห่งริมฝีปากของตน แต่คนชอบธรรมจะออกมาจากความยากลำบาก

12:13 The wicked is snared by the transgression of his lips: but the just shall come out of trouble.

12:14 คนจะอิ่มใจด้วยความดีโดยผลแห่งปากของตน และค่าตอบแทนแห่งมือของคนจะถูกส่งคืนแก่เขา

12:14 A man shall be satisfied with good by the fruit of his mouth: and the recompence of a man's hands shall be rendered unto him.

12:15 ทางของคนโง่นั้นถูกต้องในสายตาของเขาเอง แต่คนที่ตั้งใจฟังคำปรึกษาก็มีสติปัญญา

12:15 The way of a fool is right in his own eyes: but he that hearkeneth unto counsel is wise.

12:16 ความโกรธของคนโง่ก็เป็นที่รู้จักได้ทันที แต่คนเฉลียวฉลาดปิดบังความอับอาย

12:16 A fool's wrath is presently known: but a prudent man covereth shame.

12:17 คนที่พูดความจริงก็แสดงให้เห็นความชอบธรรม แต่พยานเท็จแสดงให้เห็นการหลอกลวง

12:17 He that speaketh truth sheweth forth righteousness: but a false witness deceit.

12:18 มีบางคนที่พูดเหมือนอย่างการแทงของดาบ แต่ลิ้นของคนที่มีสติปัญญาก็เป็นสุขภาพ

12:18 There is that speaketh like the piercings of a sword: but the tongue of the wise is health.

12:19 ริมฝีปากแห่งความจริงจะถูกสถาปนาไว้เป็นนิตย์ แต่ลิ้นที่พูดมุสาจะอยู่ได้เพียงประเดี๋ยวเดียว

12:19 The lip of truth shall be established for ever: but a lying tongue is but for a moment.

12:20 ความหลอกลวงอยู่ในใจของคนทั้งหลายที่คิดแผนการชั่วร้าย แต่ความชื่นบานมีแก่บรรดาที่ปรึกษาแห่งสันติภาพ

12:20 Deceit is in the heart of them that imagine evil: but to the counsellors of peace is joy.

12:21 สิ่งเลวร้ายจะไม่เกิดกับคนชอบธรรม แต่คนชั่วจะเต็มไปด้วยการประทุษร้าย

12:21 There shall no evil happen to the just: but the wicked shall be filled with mischief.

12:22 ริมฝีปากที่พูดมุสาเป็นที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ แต่คนทั้งหลายที่ประพฤติอย่างสัตย์จริงเป็นที่พอพระทัยของพระองค์

12:22 Lying lips are abomination to the LORD: but they that deal truly are his delight.

12:23 คนเฉลียวฉลาดย่อมปกปิดความรู้ไว้ แต่ใจของบรรดาคนโง่ป่าวร้องความโง่เขลา

12:23 A prudent man concealeth knowledge: but the heart of fools proclaimeth foolishness.

12:24 มือของคนที่ขยันขันแข็งจะครอบครอง แต่คนเกียจคร้านจะถูกบังคับให้ทำงานโยธา

12:24 The hand of the diligent shall bear rule: but the slothful shall be under tribute.

12:25 ความโศกเศร้าในใจของมนุษย์ถ่วงใจของเขาลง แต่ถ้อยคำที่ดีกระทำให้ใจของเขายินดี

12:25 Heaviness in the heart of man maketh it stoop: but a good word maketh it glad.

12:26 คนชอบธรรมประเสริฐกว่าเพื่อนบ้านของตน แต่ทางของคนชั่วชักจูงพวกเขาให้หลง

12:26 The righteous is more excellent than his neighbour: but the way of the wicked seduceth them.

12:27 คนเกียจคร้านไม่ปิ้งเหยื่อที่เขาล่ามาได้ แต่ทรัพย์สมบัติของคนขยันขันแข็งก็ล้ำค่า

12:27 The slothful man roasteth not that which he took in hunting: but the substance of a diligent man is precious.

12:28 ในทางแห่งความชอบธรรมนั้นมีชีวิต และในวิถีของมันไม่มีความมรณา

12:28 In the way of righteousness is life; and in the pathway thereof there is no death.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับคิงเจมส์ / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope