กลับหน้าแรก / Main Menu

 

สุภาษิต 25 / Proverbs 25

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

คำตักเตือนและคำสั่งสอนต่าง ๆ
25:1 ข้อความเหล่านี้เป็นบรรดาสุภาษิตของซาโลมอนด้วย ซึ่งบรรดาคนของเฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ได้คัดลอกไว้

Warnings and Instruction
25:1 These are also proverbs of Solomon, which the men of Hezekiah king of Judah copied out.

25:2 สง่าราศีของพระเจ้าคือการปกปิดสิ่งหนึ่งสิ่งใดไว้ แต่เกียรติยศของกษัตริย์คือการค้นหาเรื่องหนึ่งเรื่องใด

25:2 It is the glory of God to conceal a thing: but the honour of kings is to search out a matter.

25:3 ฟ้าสวรรค์สูงฉันใด และแผ่นดินโลกลึกฉันใด และพระทัยของกษัตริย์ทั้งหลายก็เหลือจะหยั่งรู้ฉันนั้น

25:3 The heaven for height, and the earth for depth, and the heart of kings is unsearchable.

25:4 จงชำระขี้ออกจากเงินเสีย แล้วจะมีภาชนะออกมาสำหรับช่างหลอม

25:4 Take away the dross from the silver, and there shall come forth a vessel for the finer.

25:5 จงไล่คนชั่วออกไปเสียจากพระพักตร์กษัตริย์ และพระที่นั่งของพระองค์จะถูกสถาปนาไว้ในความชอบธรรม

25:5 Take away the wicked from before the king, and his throne shall be established in righteousness.

25:6 อย่าเอาตัวเจ้าขึ้นมาข้างหน้าต่อพระพักตร์กษัตริย์ และอย่ายืนอยู่ในที่ของคนใหญ่คนโต

25:6 Put not forth thyself in the presence of the king, and stand not in the place of great men:

25:7 เพราะที่จะพูดกับเจ้าว่า “เชิญขึ้นมาที่นี่” ก็ดีกว่าที่เจ้าจะถูกไล่ลงไปที่ต่ำต่อหน้าประมุขผู้ซึ่งตาของเจ้าได้เห็นแล้ว

25:7 For better it is that it be said unto thee, Come up hither; than that thou shouldest be put lower in the presence of the prince whom thine eyes have seen.

25:8 อย่ารีบเร่งเข้ามายังโรงศาล เกรงว่าเจ้าไม่ทราบว่าจะทำอย่างไรดีในที่สุด เมื่อเพื่อนบ้านของเจ้าทำให้เจ้าได้อับอายแล้ว

25:8 Go not forth hastily to strive, lest thou know not what to do in the end thereof, when thy neighbour hath put thee to shame.

25:9 จงถกเรื่องของเจ้ากับเพื่อนบ้านของเจ้า และอย่าเปิดเผยความลับแก่คนอื่น

25:9 Debate thy cause with thy neighbour himself; and discover not a secret to another:

25:10 เกรงว่าคนที่ได้ยินความลับนั้นจะทำให้เจ้าอับอาย และชื่อเสียของเจ้าจะไม่หันไปเสีย

25:10 Lest he that heareth it put thee to shame, and thine infamy turn not away.

25:11 ถ้อยคำที่พูดเหมาะ ๆ ก็เป็นเหมือนผลแอปเปิ้ลทองคำในภาชนะเงิน

25:11 A word fitly spoken is like apples of gold in pictures of silver.

25:12 ตุ้มหูทองคำและเครื่องประดับทองคำเนื้อดีเป็นอย่างไร คนตักเตือนที่มีสติปัญญากับหูที่เชื่อฟังก็เป็นอย่างนั้น

25:12 As an earring of gold, and an ornament of fine gold, so is a wise reprover upon an obedient ear.

25:13 ความเย็นของหิมะในฤดูเกี่ยวเป็นอย่างไร ผู้สื่อสารที่สัตย์ซื่อก็เป็นอย่างนั้นต่อคนเหล่านั้นที่ส่งเขาไป เพราะเขาทำให้จิตใจของเหล่านายของเขาชุ่มชื่น

25:13 As the cold of snow in the time of harvest, so is a faithful messenger to them that send him: for he refresheth the soul of his masters.

25:14 ผู้ใดก็ตามที่อวดตัวว่าจะให้ของกำนัลแต่มิได้ให้ ก็เป็นเหมือนเมฆและลมที่ไม่มีฝน

25:14 Whoso boasteth himself of a false gift is like clouds and wind without rain.

25:15 ความอดกลั้นชักนำประมุขได้ และลิ้นที่อ่อนหวานก็ทำให้กระดูกหัก

25:15 By long forbearing is a prince persuaded, and a soft tongue breaketh the bone.

25:16 เจ้าได้พบน้ำผึ้งแล้วหรือ จงกินแต่พอดีสำหรับเจ้า เกรงว่าเจ้าจะอิ่มด้วยน้ำผึ้งนั้นและอาเจียนมันออกมา

25:16 Hast thou found honey? eat so much as is sufficient for thee, lest thou be filled therewith, and vomit it.

25:17 จงถอนเท้าของเจ้าเสียจากบ้านเพื่อนบ้านของเจ้า เกรงว่าเขาจะเหน็ดเหนื่อยเพราะเจ้า และจะเกลียดชังเจ้า

25:17 Withdraw thy foot from thy neighbour's house; lest he be weary of thee, and so hate thee.

25:18 คนใดที่เป็นพยานเท็จกล่าวโทษเพื่อนบ้านของตน ก็เป็นกระบองศึก และดาบ และลูกธนูที่คม

25:18 A man that beareth false witness against his neighbour is a maul, and a sword, and a sharp arrow.

25:19 ความไว้เนื้อเชื่อใจในคนที่ไม่สัตย์ซื่อในยามแห่งความยากลำบาก ก็เป็นเหมือนฟันที่หักเสียและเท้าที่หลุดจากข้อต่อ

25:19 Confidence in an unfaithful man in time of trouble is like a broken tooth, and a foot out of joint.

25:20 คนที่เอาเครื่องแต่งกายออกไปเสียในช่วงอากาศหนาวเป็นอย่างไร และน้ำส้มบนดินประสิวเป็นอย่างไร คนที่ร้องเพลงให้คนหนักใจฟังก็เป็นอย่างนั้น

25:20 As he that taketh away a garment in cold weather, and as vinegar upon nitre, so is he that singeth songs to an heavy heart.

25:21 ถ้าศัตรูของเจ้าหิว จงให้อาหารเขารับประทาน และถ้าเขากระหาย จงให้น้ำเขาดื่ม

25:21 If thine enemy be hungry, give him bread to eat; and if he be thirsty, give him water to drink:

25:22 เพราะเจ้าจะกองถ่านที่ลุกโพลงไว้บนศีรษะของเขา และพระเยโฮวาห์จะประทานบำเหน็จแก่เจ้า

25:22 For thou shalt heap coals of fire upon his head, and the LORD shall reward thee.

25:23 ลมเหนือไล่ฝนไปเสียฉันใด สีหน้าที่โมโหก็ไล่ลิ้นที่นินทาลับหลังไปเสียฉันนั้น

25:23 The north wind driveth away rain: so doth an angry countenance a backbiting tongue.

25:24 ที่จะอาศัยอยู่ที่มุมแห่งหนึ่งบนหลังคาบ้าน ก็ดีกว่าอยู่ร่วมกับหญิงขี้ทะเลาะและในบ้านกว้างขวาง

25:24 It is better to dwell in the corner of the housetop, than with a brawling woman and in a wide house.

25:25 น้ำเย็นที่ให้แก่คนกระหายเป็นอย่างไร ข่าวดีจากเมืองไกลก็เป็นอย่างนั้น

25:25 As cold waters to a thirsty soul, so is good news from a far country.

25:26 คนชอบธรรมที่ล้มลงต่อหน้าคนชั่ว ก็เป็นเหมือนน้ำพุที่ขุ่นและบ่อน้ำพุที่เสื่อมลง

25:26 A righteous man falling down before the wicked is as a troubled fountain, and a corrupt spring.

25:27 ที่จะกินน้ำผึ้งมากก็ไม่ดี ฉะนั้นที่คนทั้งหลายจะเสาะหาเกียรติของพวกเขาเองก็ไม่ใช่เกียรติ

25:27 It is not good to eat much honey: so for men to search their own glory is not glory.

25:28 คนที่ไม่ปกครองจิตใจของตนเอง ก็เป็นเหมือนนครแห่งหนึ่งที่ปรักหักพังและไม่มีกำแพง

25:28 He that hath no rule over his own spirit is like a city that is broken down, and without walls.

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับคิงเจมส์ / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope