กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

1 พงศ์กษัตริย์ 20

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22]

ครั้งแรกที่อาหับสู้รบกับประเทศซีเรีย
20:1 และเบนฮาดัดกษัตริย์แห่งซีเรียได้รวบรวมกองทัพทั้งปวงของท่านมาพร้อมกัน และมีกษัตริย์สามสิบสององค์ขึ้นกับท่าน ทั้งบรรดาม้าและรถม้าศึก และท่านได้ขึ้นไปล้อมเมืองสะมาเรียไว้และสู้รบกับเมืองนั้น
20:2 และท่านได้ส่งพวกผู้สื่อสารเข้าไปในเมืองมายังอาหับกษัตริย์แห่งอิสราเอล และทูลต่อพระองค์ว่า “เบนฮาดัดกล่าวดังนี้ว่า
20:3 ‘เงินและทองคำของท่านเป็นของข้าพเจ้า บรรดาภรรยาและลูก ๆ แม้แต่ภรรยาและลูกที่ดีที่สุดของท่านก็เป็นของข้าพเจ้าด้วย’”
20:4 และกษัตริย์แห่งอิสราเอลทรงตอบและตรัสว่า “โอ ข้าแต่กษัตริย์ เจ้านายของข้าพเจ้า ดังที่ท่านว่ามานั่นแหละ ข้าพเจ้าเป็นของท่าน รวมทั้งสิ่งทั้งปวงที่ข้าพเจ้ามีอยู่นั้น”
20:5 และพวกผู้สื่อสารได้กลับมาอีกและกล่าวว่า “เบนฮาดัดกล่าวดังนี้ว่า ‘ถึงแม้ว่าข้าพเจ้าส่งข่าวมายังท่านแล้วว่า “ท่านจงมอบเงินและทองคำของท่าน ทั้งบรรดาภรรยาและลูก ๆ ของท่านมาให้ข้าพเจ้า”
20:6 กระนั้นข้าพเจ้าจะส่งพวกผู้รับใช้ของข้าพเจ้าไปหาท่านพรุ่งนี้ประมาณเวลานี้ และเขาทั้งหลายจะค้นวังของท่าน ทั้งบ้านเรือนของพวกผู้รับใช้ของท่าน และต่อมา สิ่งใดก็ตามซึ่งเป็นที่ชอบในสายตาของท่าน เขาทั้งหลายจะหยิบในมือของพวกเขาและเอาสิ่งนั้นไป’”
20:7 แล้วกษัตริย์แห่งอิสราเอลได้เรียกประชุมพวกผู้อาวุโสทั้งปวงของแผ่นดินและตรัสว่า “เราขอร้องท่านทั้งหลาย ขอตรองดูเถิด และดูว่าชายผู้นี้หาช่องก่อความลำบาก เพราะเขาให้คนมารับบรรดาภรรยาและลูก ๆ ของเรา ทั้งเงินและทองคำของเรา และเราไม่ได้ปฏิเสธเขาเลย”
20:8 และบรรดาผู้อาวุโสและประชากรทั้งสิ้นกราบทูลพระองค์ว่า “ขออย่าทรงสดับตรับฟังเขาหรือทรงยินยอม”
20:9 ดังนั้น พระองค์ได้ตรัสแก่พวกผู้สื่อสารของเบนฮาดัดว่า “จงไปทูลกษัตริย์ เจ้านายของข้าพเจ้าว่า ‘บรรดาสิ่งที่ท่านเอาจากผู้รับใช้ของท่านในครั้งแรกนั้น ข้าพเจ้าจะกระทำตาม แต่สิ่งนี้ข้าพเจ้าปฏิบัติตามไม่ได้’” และพวกผู้สื่อสารก็จากไปและมารายงานให้ท่านอีก
20:10 และเบนฮาดัดส่งข่าวมายังพระองค์และทูลว่า “ถ้าผงคลีดินแห่งสะมาเรียจะพอแก่บรรดาคนที่ติดตามข้าพเจ้ามาสักคนละหยิบกำมือหนึ่ง ก็ขอให้พระทั้งหลายกระทำอย่างนั้นต่อข้าพเจ้าและให้หนักยิ่งกว่าด้วย”
20:11 และกษัตริย์แห่งอิสราเอลทรงตอบและตรัสว่า “ขอบอกท่านว่า ‘อย่าให้ผู้ที่พึ่งสวมเกราะ อวดอ้างตัวเองอย่างผู้ที่ถอดเกราะแล้ว’”
20:12 และต่อมา เมื่อเบนฮาดัดได้ยินข่าวนี้ขณะที่ท่านดื่มอยู่ คือตัวท่านพร้อมกับบรรดากษัตริย์ที่อยู่ในเหล่ากระโจม ท่านพูดกับพวกผู้รับใช้ของท่านว่า “เจ้าทั้งหลายจงเข้าประจำที่” และเขาทั้งหลายได้เข้าประจำที่เพื่อต่อสู้กับเมืองนั้น

พระเจ้าทรงสัญญาว่าอิสราเอลจะชนะ
20:13 และดูเถิด ผู้พยากรณ์คนหนึ่งเข้ามาเฝ้าอาหับกษัตริย์แห่งอิสราเอลทูลว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า เจ้าเห็นเหล่ากองทัพใหญ่นี้หรือ ดูเถิด เราจะมอบกองทัพนั้นไว้ในมือของเจ้าในวันนี้ และเจ้าจะได้รู้ว่าเราคือพระเยโฮวาห์”
20:14 และอาหับตรัสว่า “ทรงใช้ใครทำ” และเขาทูลว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า คือโดยพวกคนหนุ่มของเจ้านายประจำจังหวัดทั้งหลาย” แล้วพระองค์ตรัสว่า “ใครจะนำการสู้รบ” และเขาทูลตอบว่า “พระองค์”

อาหับชนะชาวซีเรีย
20:15 จากนั้น พระองค์ทรงนับพวกคนหนุ่มของเจ้านายประจำจังหวัดเหล่านั้น และมีจำนวนสองร้อยสามสิบสองคน และภายหลังพวกเขา พระองค์ทรงนับพลทั้งหมดคือบรรดาชนชาติอิสราเอลเป็นจำนวนเจ็ดพันคน
20:16 และเขาทั้งหลายยกออกไปในเวลาเที่ยงวัน แต่เบนฮาดัดกำลังดื่มเมาอยู่ในเหล่ากระโจม ทั้งท่านและกษัตริย์ทั้งหลาย คือกษัตริย์สามสิบสององค์ที่ช่วยท่าน
20:17 และพวกคนหนุ่มของเจ้านายประจำจังหวัดทั้งหลายได้ยกออกไปก่อน และเบนฮาดัดได้ส่งออกไป และเขาทั้งหลายรายงานท่านว่า “มีบรรดาคนยกออกมาจากเมืองสะมาเรีย”
20:18 และท่านพูดว่า “ไม่ว่าเขาทั้งหลายออกมาด้วยสันติก็จงจับพวกเขามาเป็น ๆ หรือไม่ว่าเขาทั้งหลายออกมาทำศึกสงครามก็จงจับพวกเขามาเป็น ๆ”
20:19 ดังนั้น พวกคนหนุ่มของเจ้านายประจำจังหวัดทั้งหลายจึงออกไปจากเมือง พร้อมกับกองทัพซึ่งติดตามคนเหล่านั้นไป
20:20 และเขาทั้งหลายได้ฆ่าคู่รบของตนทุกคน และคนซีเรียหนีไปและคนอิสราเอลไล่ติดตามพวกเขาไป แต่เบนฮาดัดกษัตริย์แห่งซีเรียทรงม้าหนีไปกับเหล่าทหารม้า
20:21 และกษัตริย์แห่งอิสราเอลได้ออกไปและโจมตีบรรดาม้าและรถม้าศึก และประหารคนซีเรียเสียอย่างใหญ่โต

อาหับได้รับคำตักเตือนให้เตรียมสำหรับการสู้รบอีกครั้ง
20:22 และผู้พยากรณ์ผู้นั้นได้เข้ามาเฝ้ากษัตริย์แห่งอิสราเอลและทูลพระองค์ว่า “มาเถิด ขอเสริมกำลังของพระองค์ และตรึกตรองดูว่าพระองค์จะทรงกระทำประการใด เพราะสิ้นปีนี้กษัตริย์แห่งซีเรียจะยกกองทัพมาสู้กับพระองค์อีก”

ครั้งที่สองที่อาหับสู้รบกับประเทศซีเรีย
20:23 และพวกผู้รับใช้ของกษัตริย์แห่งซีเรียทูลท่านว่า “พระทั้งหลายของพวกเขาเป็นพระแห่งภูเขาต่าง ๆ ฉะนั้นเขาทั้งหลายจึงแข็งแกร่งกว่าพวกเรา แต่ขอให้เราทั้งหลายสู้รบกับพวกเขาในที่ราบ และพวกเราจะต้องแข็งแกร่งกว่าเขาทั้งหลายเป็นแน่
20:24 และขอกระทำสิ่งนี้ ขอปลดกษัตริย์เสียทุกองค์จากตำแหน่งของตน และตั้งนายทหารขึ้นแทนกษัตริย์เหล่านั้น
20:25 และขอพระองค์เกณฑ์กองทัพจำนวนเท่ากับกองทัพที่พระองค์ได้เสียไป ม้าแทนม้า รถม้าศึกแทนรถม้าศึก และเราทั้งหลายจะสู้รบกับพวกเขาในที่ราบ และพวกเราจะแข็งแกร่งกว่าเขาทั้งหลายเป็นแน่” และท่านได้ฟังเสียงของเขาทั้งหลายและกระทำตาม
20:26 และต่อมาพอสิ้นปีแล้ว เบนฮาดัดได้เกณฑ์คนซีเรีย และยกขึ้นไปถึงเมืองอาเฟกเพื่อสู้รบกับคนอิสราเอล
20:27 และชนชาติอิสราเอลก็ถูกเกณฑ์ และอยู่พร้อมกันทั้งหมด และยกออกไปต่อสู้กับพวกเขา และชนชาติอิสราเอลตั้งเต็นท์ตรงหน้าเขาทั้งหลายเหมือนอย่างแพะสองฝูงเล็ก ๆ แต่คนซีเรียเต็มท้องทุ่งไปหมด
20:28 และคนของพระเจ้าคนหนึ่งได้เข้ามาและทูลกษัตริย์แห่งอิสราเอล และกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า เพราะคนซีเรียได้กล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์เป็นพระเจ้าแห่งภูเขาต่าง ๆ แต่พระองค์ไม่ได้เป็นพระเจ้าแห่งบรรดาหุบเขา’ เพราะฉะนั้นเราจะมอบประชาชนหมู่ใหญ่นี้ทั้งสิ้นไว้ในมือของเจ้า และเจ้าทั้งหลายจะได้ทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์”
20:29 และเขาทั้งสองฝ่ายได้ตั้งเต็นท์ตรงข้ามกันอยู่เจ็ดวัน และต่อมา ในวันที่เจ็ดได้ปะทะกัน และชนชาติอิสราเอลได้ฆ่าคนซีเรียซึ่งเป็นทหารราบเสียหนึ่งแสนคนในวันเดียว
20:30 แต่คนเหลือนอกนั้นได้หนีเข้าไปยังเมืองอาเฟก และที่นั่นกำแพงเมืองล้มทับคนที่เหลือนอกนั้นเสียสองหมื่นเจ็ดพันคน และเบนฮาดัดได้หนีไปและเข้าไปในเมือง เข้าไปในห้องชั้นใน
20:31 และพวกผู้รับใช้ของท่านมาทูลท่านว่า “บัดนี้ ดูเถิด พวกเราได้ยินว่าเหล่ากษัตริย์แห่งวงศ์วานของอิสราเอลเป็นเหล่ากษัตริย์ที่ทรงเมตตา เราขอร้องพระองค์ ขอให้เราทั้งหลายเอาผ้ากระสอบคาดเอวของพวกเราไว้ และเอาเชือกพันศีรษะของพวกเรา และออกไปหากษัตริย์แห่งอิสราเอล บางทีท่านจะไว้ชีวิตของพระองค์”
20:32 ดังนั้น เขาทั้งหลายจึงเอาผ้ากระสอบคาดเอวของพวกเขาไว้ และเอาเชือกพันศีรษะของพวกเขา และไปเฝ้ากษัตริย์แห่งอิสราเอลและทูลว่า “เบนฮาดัดผู้รับใช้ของพระองค์ทูลว่า ‘ข้าพเจ้าขอร้องท่าน ขอให้ข้าพเจ้ารอดชีวิตอยู่’” และพระองค์ตรัสว่า “ท่านยังมีชีวิตอยู่หรือ ท่านเป็นน้องชายของข้าพเจ้า”
20:33 บัดนี้ คนเหล่านั้นได้คอยสังเกตคำตรัสของพระองค์ และได้จับความหมายอย่างรวดเร็ว และเขาทั้งหลายพูดว่า “พระเจ้าข้า เบนฮาดัดน้องชายของพระองค์” แล้วพระองค์ตรัสว่า “เจ้าทั้งหลายจงไปเถิดและนำท่านมา” แล้วเบนฮาดัดได้ออกมาหาพระองค์ และพระองค์ได้ให้ท่านขึ้นไปบนรถม้าศึก
20:34 และเบนฮาดัดทูลพระองค์ว่า “เมืองต่าง ๆ ซึ่งบิดาของข้าพเจ้ายึดเอาไปจากราชบิดาของพระองค์นั้น ข้าพเจ้าจะคืนให้พระองค์ และพระองค์จะสร้างถนนหนทางสำหรับพระองค์ในเมืองดามัสกัส เหมือนอย่างที่บิดาของข้าพเจ้าทำไว้ในเมืองสะมาเรีย” แล้วอาหับตรัสว่า “ข้าพเจ้าจะยอมให้ท่านไปตามพันธสัญญานี้” ดังนั้นพระองค์จึงทำพันธสัญญากับท่าน และปล่อยท่านไป

อาหับไว้ชีวิตของเบนฮาดัด
20:35 และมีชายคนหนึ่งในเหล่าศิษย์ของพวกผู้พยากรณ์พูดกับเพื่อนของตนตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ว่า “ข้าพเจ้าขอร้องท่าน ขอตีข้าพเจ้าเถิด” และชายคนนั้นก็ปฏิเสธไม่ยอมตีท่าน
20:36 แล้วท่านได้พูดกับเขาว่า “เพราะว่าท่านไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ ดูเถิด ทันทีที่ท่านออกไปจากข้าพเจ้า สิงโตตัวหนึ่งจะสังหารท่าน” และทันทีที่เขาจากท่านไป สิงโตตัวหนึ่งก็มาพบเขาและสังหารเขาเสีย
20:37 แล้วท่านไปพบชายอีกคนหนึ่ง และพูดว่า “ข้าพเจ้าขอร้องท่าน ขอตีข้าพเจ้าเถิด” และชายคนนั้นได้ตีท่าน ซึ่งโดยการตีนั้นทำให้ท่านฟกช้ำ
20:38 ดังนั้น ผู้พยากรณ์ผู้นั้นจึงจากไป และคอยพบกษัตริย์ตามทาง และปลอมตัวเสียโดยใส่ขี้เถ้าบนหน้าของท่าน
20:39 และขณะเมื่อกษัตริย์ทรงผ่านไป ท่านก็ร้องทูลต่อกษัตริย์ และท่านทูลว่า “ผู้รับใช้ของพระองค์เข้าไปในกลางศึก และดูเถิด ทหารคนหนึ่งหันมา และนำชายคนหนึ่งมาให้ข้าพระองค์ และพูดว่า ‘จงเฝ้าชายคนนี้ไว้ ถ้าเขาหลุดไปได้โดยเหตุใด ๆ แล้วชีวิตของท่านจะต้องแทนชีวิตของเขา หรือมิฉะนั้นท่านจะต้องเสียเงินตะลันต์หนึ่ง’
20:40 และขณะเมื่อผู้รับใช้ของพระองค์ติดธุระอยู่ที่นี่ที่นั่น ชายคนนั้นก็หายไปเสียแล้ว” และกษัตริย์แห่งอิสราเอลตรัสกับท่านว่า “โทษของเจ้าต้องเป็นอย่างนั้นแหละ เพราะเจ้าเองได้ตัดสินแล้ว”
20:41 และท่านก็รีบเอาขี้เถ้าออกจากหน้าของตน และกษัตริย์แห่งอิสราเอลก็จำท่านได้ว่า ท่านเป็นหนึ่งในผู้พยากรณ์เหล่านั้น
20:42 และท่านได้ทูลพระองค์ว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า เพราะเหตุเจ้าได้ปล่อยชายคนที่อยู่ในมือของเจ้า ผู้ซึ่งเราได้กำหนดให้ทำลายเสียสิ้นนั้น ดังนั้นชีวิตของเจ้าจะต้องแทนชีวิตของเขา และประชากรของเจ้าแทนประชากรของเขา”
20:43 และกษัตริย์แห่งอิสราเอลได้เสด็จเข้าไปในพระราชวังด้วยอารมณ์ขุ่นมัวและไม่พอพระทัยยิ่งนัก และเสด็จมายังเมืองสะมาเรีย

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope