กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

2 ซามูเอล 2

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24]

คนยูดาห์เจิมตั้งดาวิดเป็นกษัตริย์ที่เฮโบรน
2:1 และต่อมาหลังจากเรื่องนี้ผ่านพ้นไปแล้ว ดาวิดได้ทูลถามพระเยโฮวาห์ว่า “ข้าพระองค์ควรจะขึ้นไปยังเมืองหนึ่งเมืองใดในยูดาห์หรือไม่” และพระเยโฮวาห์ตรัสกับท่านว่า “จงขึ้นไปเถิด” และดาวิดทูลว่า “ข้าพระองค์ควรจะขึ้นไปที่ใด” และพระองค์ตรัสว่า “ไปยังเมืองเฮโบรน”
2:2 ดังนั้น ดาวิดได้ขึ้นไปที่นั้นพร้อมกับภรรยาทั้งสองของท่านด้วยคือ อาหิโนอัมชาวยิสเรเอลและอาบีกายิลชาวคารเมลภรรยาของนาบาล
2:3 และดาวิดก็นำพวกทหารที่อยู่กับท่านขึ้นไป ทุกคนไปพร้อมกับครอบครัวของตน และเขาทั้งหลายอาศัยอยู่ในเมืองทั้งหลายของเฮโบรน
2:4 และคนยูดาห์ก็พากันมา และที่นั่น เขาทั้งหลายได้เจิมตั้งดาวิดไว้ให้เป็นกษัตริย์เหนือวงศ์วานของยูดาห์ และพวกเขาทูลดาวิดว่า “ชาวเมืองยาเบชกิเลอาดเป็นผู้ที่ฝังพระศพของซาอูลไว้”

ดาวิดยกย่องคนที่ฝังพระศพกษัตริย์ซาอูล
2:5 และดาวิดได้ส่งพวกผู้สื่อสารไปหาชาวเมืองยาเบชกิเลอาด และพูดกับพวกเขาว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงอวยพรแก่ท่านทั้งหลาย ในการที่ท่านทั้งหลายได้สำแดงความเมตตาอย่างนี้ต่อซาอูลเจ้านายของพวกท่าน และได้ฝังพระศพของพระองค์ไว้
2:6 และบัดนี้ขอพระเยโฮวาห์ทรงสำแดงความเมตตาและความจริงแก่ท่านทั้งหลาย และข้าพเจ้าจะตอบแทนความเมตตานี้ต่อท่านทั้งหลายด้วย เพราะพวกท่านได้กระทำการนี้
2:7 เพราะฉะนั้น บัดนี้ขอให้มือของท่านทั้งหลายเข้มแข็งขึ้น และขอให้ท่านทั้งหลายกล้าหาญเถิด เพราะว่าซาอูลเจ้านายของพวกท่านสิ้นพระชนม์แล้ว และวงศ์วานของยูดาห์ได้เจิมตั้งข้าพเจ้าไว้ให้เป็นกษัตริย์เหนือเขาทั้งหลายด้วย”

อับเนอร์สถาปนาราชโอรสของซาอูลครอบครองฝ่ายเหนือ
2:8 แต่อับเนอร์บุตรชายของเนอร์ ผู้เป็นแม่ทัพแห่งกองทัพของซาอูล ได้พาอิชโบเชทราชโอรสของซาอูล และนำท่านข้ามไปที่เมืองมาหะนาอิม
2:9 และได้สถาปนาท่านไว้ให้เป็นกษัตริย์เหนือเมืองกิเลอาด และเหนือคนอาเชอร์ และเหนือคนยิสเรเอล และเหนือคนเอฟราอิม และเหนือคนเบนยามิน และเหนือคนอิสราเอลทั้งสิ้น
2:10 เมื่ออิชโบเชทราชโอรสของซาอูลเริ่มครอบครองเหนืออิสราเอลนั้น ท่านมีพระชนมายุสี่สิบพรรษา และครอบครองอยู่สองปี แต่วงศ์วานของยูดาห์ได้ติดตามดาวิด
2:11 และเวลาที่ดาวิดทรงเป็นกษัตริย์เหนือวงศ์วานของยูดาห์ในเฮโบรนนั้นเป็นเวลาเจ็ดปีกับหกเดือน

สงครามระหว่างคนของอิชโบเชทกับคนของดาวิด
2:12 และอับเนอร์บุตรชายของเนอร์และพวกข้าราชการทหารของอิชโบเชทราชโอรสของซาอูลได้ออกไปจากมาหะนาอิมไปยังเมืองกิเบโอน
2:13 และโยอาบบุตรชายของเศรุยาห์กับพวกข้าราชการทหารของดาวิดก็ออกไป และพบกันที่สระแห่งเมืองกิเบโอน และเขาทั้งหลายก็นั่งลง พวกหนึ่งอยู่ที่ฝั่งสระข้างนี้ และอีกพวกหนึ่งอยู่ที่ฝั่งสระข้างโน้น
2:14 และอับเนอร์ได้พูดกับโยอาบว่า “บัดนี้ขอให้พวกคนหนุ่มลุกขึ้น และประลองฝีมือเล่นกันต่อหน้าพวกเรา” และโยอาบพูดว่า “ให้พวกเขาลุกขึ้นเถิด”
2:15 แล้วพวกเขาก็ลุกขึ้นไปตามที่นับไว้คนเบนยามินซึ่งเป็นคนของอิชโบเชทราชโอรสของซาอูลมีสิบสองคน และข้าราชการทหารของดาวิดก็มีสิบสองคน
2:16 และพวกเขาทุกคนได้จับศีรษะคู่ต่อสู้ และจ้วงแทงดาบเข้าที่สีข้างของคู่ต่อสู้ ดังนั้นพวกเขาก็ล้มตายด้วยกัน แล้วได้เรียกสถานที่นั้นว่า เฮลขัทฮัสซูริม ซึ่งอยู่ในกิเบโอน
2:17 และในวันนั้นการสู้รบกันดุเดือดยิ่งนัก และอับเนอร์กับพวกคนอิสราเอลก็พ่ายแพ้ต่อหน้าข้าราชการทหารของดาวิด
2:18 และบุตรชายสามคนของเศรุยาห์ได้อยู่ที่นั่น คือ โยอาบ อาบีชัย และอาสาเฮล และอาสาเฮลนั้นฝีเท้าเร็วอย่างกับละมั่ง
2:19 และอาสาเฮลได้ไล่ตามอับเนอร์ไป และเมื่อตามไปนั้นก็มิได้เลี้ยวทางขวาหรือทางซ้ายมือจากการไล่ตามอับเนอร์

อับเนอร์ฆ่าอาสาเฮล
2:20 แล้วอับเนอร์เหลียวดูข้างหลังและพูดว่า “เจ้าคืออาสาเฮลหรือ” และเขาตอบว่า “ใช่แล้ว”
2:21 และอับเนอร์ได้พูดกับเขาว่า “เจ้าจงเลี้ยวไปทางขวาหรือทางซ้ายมือ และเจ้าจงจับเอาคนหนุ่มคนใดคนหนึ่ง และริบเอาอาวุธของเขาไป” แต่อาสาเฮลไม่เลี้ยวจากการไล่ตามอับเนอร์
2:22 และอับเนอร์ได้พูดกับอาสาเฮลอีกครั้งหนึ่งว่า “เจ้าจงหันกลับจากการติดตามข้าเสียเถิด จะให้ข้าฟันเจ้าให้ล้มลงถึงดินทำไมเล่า แล้วข้าจะมองหน้าโยอาบพี่ชายของเจ้าได้อย่างไร”
2:23 แต่อย่างไรก็ตามเขาปฏิเสธไม่ยอมหันกลับ เพราะฉะนั้นอับเนอร์จึงเอาปลายหอกแทงอาสาเฮลใต้กระดูกซี่โครงที่ห้า หอกก็ทะลุออกข้างหลังเขา และเขาได้ล้มลงตายอยู่ที่นั่น ต่อมาทุกคนซึ่งมาถึงสถานที่ที่อาสาเฮลล้มลงตายนั้นก็ยืนนิ่งอยู่
2:24 โยอาบกับอาบีชัยได้ไล่ตามอับเนอร์ไปด้วย และเมื่อพวกเขามาถึงเนินเขาแห่งอัมมาห์ ซึ่งอยู่ตรงหน้ากียาห์ตามทางที่จะไปถิ่นทุรกันดารแห่งเมืองกิเบโอน ดวงอาทิตย์ก็ตก
2:25 และคนเบนยามินได้รวบรวมกันตามอับเนอร์ไป และเป็นกองทหารเดียวกัน และยืนอยู่บนยอดเนินเขา
2:26 แล้วอับเนอร์ร้องเรียกโยอาบและพูดว่า “ดาบจะกินอยู่เป็นนิตย์หรือ ท่านไม่ทราบหรือว่าเบื้องปลายนั้นก็ขม อีกนานเท่าใดท่านจึงจะสั่งพวกทหารของท่านให้หยุดไล่ตามพี่น้องของพวกเขา”
2:27 และโยอาบกล่าวว่า “พระเจ้าทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ถ้าท่านไม่เอ่ยปากพูด พรุ่งนี้เช้าพวกทหารจึงจะเลิกไล่ตามพวกพี่น้องของเขาเป็นแน่”
2:28 ดังนั้น โยอาบได้เป่าแตรขึ้น และพวกทหารก็หยุดนิ่งอยู่ และไม่ได้ไล่ตามคนอิสราเอลอีก ทั้งไม่สู้รบกันอีกต่อไป
2:29 และอับเนอร์กับพวกทหารของท่านได้เดินทางตลอดคืนนั้นในที่ราบ และข้ามแม่น้ำจอร์แดน และเดินไปตลอดทั่วหุบเขาบิทโรน และเขาทั้งหลายได้มาถึงมาหะนาอิม
2:30 และโยอาบได้กลับจากการไล่ตามอับเนอร์ และเมื่อท่านรวบรวมกองทหารทั้งสิ้นเข้าด้วยกันแล้ว ข้าราชการทหารของดาวิดก็ขาดไปสิบเก้าคนและอาสาเฮลด้วย
2:31 แต่ข้าราชการทหารของดาวิดได้ฆ่าคนเบนยามินและกองทหารของอับเนอร์ตายไปสามร้อยหกสิบคน
2:32 และเขาทั้งหลายได้นำศพของอาสาเฮลไป และฝังเขาไว้ในอุโมงค์บิดาของเขาซึ่งอยู่ที่เมืองเบธเลเฮม โยอาบและกองทหารของท่านก็เดินทางตลอดคืน และพวกเขามาถึงเมืองเฮโบรนตอนฟ้าสาง

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope