กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

2 ซามูเอล 17

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24]

อาหิโธเฟลกับหุชัยให้คำปรึกษาแตกต่างกัน
17:1 ยิ่งกว่านั้น อาหิโธเฟลกราบทูลอับซาโลมว่า “ขอโปรดอนุญาตให้ข้าพระองค์เลือกทหารหนึ่งหมื่นสองพันคน และข้าพระองค์จะยกออกไปไล่ตามดาวิดในคืนวันนี้
17:2 และข้าพระองค์จะไปทันดาวิดขณะเมื่อพระองค์ยังเหนื่อยล้าอยู่และอ่อนกำลัง และจะกระทำให้พระองค์กลัวจนตัวสั่น และพวกทหารทั้งปวงที่อยู่กับพระองค์ก็จะหนีไป และข้าพระองค์จะฆ่าฟันแต่กษัตริย์เท่านั้น
17:3 และข้าพระองค์จะนำประชาชนทั้งสิ้นให้กลับมาอยู่ฝ่ายพระองค์ เมื่อได้คนที่พระองค์แสวงหานั้นแล้วก็เหมือนได้ประชาชนกลับมาทั้งหมด แล้วประชาชนทั้งปวงก็จะอยู่อย่างสงบสุข”
17:4 และคำทูลนี้เป็นที่พอพระทัยอับซาโลมอย่างมาก รวมทั้งบรรดาผู้อาวุโสแห่งอิสราเอลด้วย
17:5 ดังนั้น อับซาโลมตรัสว่า “จงเรียกหุชัยคนอารคีเข้ามาด้วย และจงให้พวกเราฟังคำปรึกษาของเขาเช่นกัน”
17:6 และเมื่อหุชัยมาเข้าเฝ้าอับซาโลมแล้ว อับซาโลมได้ตรัสกับท่านว่า “อาหิโธเฟลได้พูดอย่างนี้แล้ว เราทั้งหลายควรจะทำตามคำปรึกษาของเขาหรือไม่ ถ้าไม่ ท่านจงพูดมาเถิด”
17:7 และหุชัยได้กราบทูลอับซาโลมว่า “คำปรึกษาซึ่งอาหิโธเฟลกราบทูลนั้น ก็ไม่ดีสำหรับเวลานี้”
17:8 หุชัยกราบทูลว่า “ด้วยพระองค์ทรงทราบอยู่แล้วว่า พระราชบิดาของพระองค์และพวกทหารของดาวิด พวกเขาเป็นผู้มีกำลังมาก และเขาทั้งหลายกำลังเดือดดาลใจ เหมือนอย่างหมีในทุ่งนาที่ลูกของมันถูกขโมยไป และพระราชบิดาของพระองค์เป็นนักรบ และดาวิดจะไม่พักอยู่กับพวกทหาร
17:9 ดูเถิด บัดนี้พระองค์ได้แอบซุ่มอยู่ในบ่อแห่งหนึ่งแห่งใด หรือในสถานที่อื่นใด และต่อมาเมื่อมีบางคนถูกโค่นทำลายลงในครั้งแรก ผู้ใดก็ตามที่ได้ยินเรื่องนั้นจะพูดว่า ‘มีการฆ่าฟันอย่างทารุณในท่ามกลางพวกทหารที่ติดตามอับซาโลม’
17:10 และนอกจากนี้คนที่กล้าหาญ ผู้ที่จิตใจเหมือนอย่างสิงโตก็จะละลายไปหมดสิ้น เพราะบรรดาคนอิสราเอลทราบว่า พระราชบิดาของพระองค์เป็นนักรบ และเขาเหล่านั้นที่อยู่กับดาวิดเป็นคนกล้าหาญ
17:11 ฉะนั้น ข้าพระองค์ขอถวายคำปรึกษาว่า ขอรวบรวมคนอิสราเอลทั้งสิ้นมายังพระองค์ ตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบา ให้มากมายเหมือนอย่างเม็ดทรายที่ทะเล และขอให้พระองค์เสด็จไปสู้รบด้วยพระองค์เอง
17:12 ดังนั้น เราทั้งหลายจะไปพบกับดาวิด ณ ที่หนึ่งที่ใดที่จะพบพระองค์ได้ และพวกเราจะเข้าโจมตีพระองค์เหมือนอย่างน้ำค้างตกใส่พื้นดิน และดาวิดกับพวกทหารทั้งสิ้นที่อยู่กับพระองค์ก็จะไม่มีเหลือสักคนเดียว
17:13 ยิ่งกว่านั้น ถ้าพระองค์จะถอยร่นเข้าไปในเมือง เมื่อนั้นคนอิสราเอลทั้งสิ้นก็จะเอาเชือกมาผูกมัดเมืองนั้น และเราทั้งหลายจะลากเมืองนั้นลงไปในแม่น้ำ จนกระทั่งจะไม่พบก้อนกรวดสักก้อนหนึ่งที่นั่นเลย”
17:14 และอับซาโลมกับคนอิสราเอลทั้งปวงพูดว่า “คำปรึกษาของหุชัยคนอารคีดีกว่าคำปรึกษาของอาหิโธเฟล” เพราะพระเยโฮวาห์ทรงตั้งพระทัยที่จะให้คำปรึกษาอันดีของอาหิโธเฟลพ่ายแพ้ เพื่อพระเยโฮวาห์จะทรงนำเหตุร้ายมายังอับซาโลม
17:15 แล้วหุชัยได้พูดกับศาโดกและอาบียาธาร์ผู้เป็นปุโรหิตว่า “อาหิโธเฟลได้ให้คำปรึกษาอย่างนั้นอย่างนี้แก่อับซาโลมและพวกผู้อาวุโสของอิสราเอล และข้าพเจ้าได้ให้คำปรึกษาอย่างนี้
17:16 ฉะนั้น บัดนี้จงรีบส่งคนไปกราบทูลดาวิดว่า ‘คืนวันนี้อย่าพักอยู่ ณ ที่ราบในถิ่นทุรกันดาร แต่จงรีบเสด็จข้ามไปเสีย เกรงว่ากษัตริย์และพวกทหารทั้งหมดที่อยู่กับพระองค์จะถูกกลืนไปหมดสิ้น’”
17:17 เวลานั้น โยนาธานและอาหิมาอัสกำลังคอยอยู่ที่เอนโรเกล ด้วยว่าเขาทั้งสองไม่กล้าเข้าไปในกรุงให้ใครเห็น และมีสาวใช้คนหนึ่งไปแจ้งข่าวแก่พวกเขา และเขาทั้งสองได้ไปกราบทูลกษัตริย์ดาวิด
17:18 อย่างไรก็ตาม มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งเห็นเขาทั้งสอง จึงไปกราบทูลอับซาโลม แต่เขาทั้งสองก็รีบไปโดยเร็ว และมายังบ้านชายคนหนึ่งที่บาฮูริม ซึ่งมีบ่อน้ำอยู่ที่ลานบ้านของเขา เขาทั้งสองจึงลงไปอยู่ในบ่อนั้น
17:19 และหญิงแม่บ้านได้ปิดปากบ่อน้ำไว้ และได้เกลี่ยข้าวเปลือกไว้บนนั้น และสิ่งนั้นไม่เป็นที่รู้ได้เลย
17:20 และเมื่อข้าราชการทหารของอับซาโลมมาถึงบ้านของหญิงคนนี้ เขาทั้งหลายพูดว่า “อาหิมาอัสกับโยนาธานอยู่ที่ไหน” และหญิงคนนั้นได้พูดกับพวกเขาว่า “เขาทั้งสองข้ามลำธารน้ำไปแล้ว” และเมื่อเขาเหล่านั้นเที่ยวหาและไม่พบเขาทั้งสอง พวกเขาได้กลับไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
17:21 และต่อมา หลังจากคนเหล่านั้นไปแล้ว ชายทั้งสองก็ขึ้นมาจากบ่อน้ำ และไปกราบทูลกษัตริย์ดาวิด และทูลดาวิดว่า “ขอทรงลุกขึ้น และรีบข้ามแม่น้ำไป เพราะอาหิโธเฟลได้ให้คำปรึกษาต่อสู้พระองค์ว่าอย่างนั้นอย่างนี้”
17:22 ดังนั้น ดาวิดทรงลุกขึ้นพร้อมกับพวกทหารทั้งสิ้นที่อยู่กับพระองค์ และเขาทั้งหลายข้ามแม่น้ำจอร์แดน พอรุ่งเช้าก็ไม่มีเหลือสักคนเดียวในพวกเขาที่ยังไม่ได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดน
17:23 และเมื่ออาหิโธเฟลเห็นว่า ไม่ได้กระทำตามคำปรึกษาของตน ท่านได้ผูกอานลาของท่าน ลุกขึ้น และท่านกลับไปยังเมืองของตน ไปยังบ้านของตน และสั่งเสียครอบครัวของท่าน แล้วผูกคอตาย และถูกฝังไว้ที่อุโมงค์บิดาของท่าน
17:24 แล้วดาวิดได้เสด็จมายังเมืองมาหะนาอิม และอับซาโลมได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดน ทั้งพระองค์และคนอิสราเอลทั้งปวงที่อยู่กับพระองค์
17:25 และอับซาโลมทรงตั้งอามาสาเป็นแม่ทัพแทนโยอาบ อามาสาเป็นบุตรชายของคนหนึ่งชื่ออิธราคนอิสราเอล ซึ่งได้เข้าไปหาอาบีกายิลบุตรสาวของนาหาช น้องสาวของเศรุยาห์มารดาของโยอาบ
17:26 ดังนั้น คนอิสราเอลและอับซาโลมได้ตั้งเต็นท์อยู่ในแผ่นดินแห่งกิเลอาด
17:27 และต่อมา เมื่อดาวิดเสด็จมาถึงมาหะนาอิม โชบีบุตรชายของนาหาชชาวเมืองรับบาห์แห่งคนอัมโมน และมาคีร์บุตรชายของอัมมีเอลชาวโลเดบาร์ และบารซิลลัยชาวกิเลอาดจากเมืองโรเกลิม
17:28 ได้นำที่นอน อ่างน้ำและภาชนะดินเผา ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ และแป้ง ข้าวคั่ว ถั่วต่าง ๆ เมล็ดถั่ว และถั่วคั่ว
17:29 น้ำผึ้ง เนยข้น แกะ และเนยแข็งที่ได้มาจากฝูงสัตว์ ถวายแด่ดาวิด และให้พวกทหารที่อยู่กับพระองค์รับประทาน เพราะเขาทั้งหลายกล่าวว่า “พวกทหารหิว กระหายและเหนื่อยล้า ในถิ่นทุรกันดาร”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope