กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

พระราชบัญญัติ 19

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34]

เมืองลี้ภัย
19:1 “เมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงกำจัดบรรดาประชาชาติ ผู้ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประทานแผ่นดินของพวกเขาให้แก่ท่าน และท่านได้อยู่แทนพวกเขา และอาศัยอยู่ในเมืองต่าง ๆ ของเขาทั้งหลายและในบ้านทั้งหลายของพวกเขา
19:2 ท่านจงแยกเมืองไว้สามเมืองสำหรับพวกท่านในท่ามกลางแผ่นดินของท่าน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประทานให้ท่านยึดครองนั้น
19:3 ท่านจงจัดเตรียมหนทางไว้สำหรับท่าน และจงแบ่งอาณาเขตแผ่นดินของท่าน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประทานแก่ท่านให้เป็นมรดกนั้นออกเป็นสามส่วน เพื่อบรรดาผู้ฆ่าคนจะหลบหนีไปอยู่ที่นั่นได้
19:4 และนี่เป็นเรื่องของผู้ฆ่าคนซึ่งจะหลบหนีไปอยู่ที่นั่นเพื่อเขาจะรอดชีวิต คือผู้ที่ฆ่าเพื่อนบ้านของตนโดยไม่ได้เจตนา ผู้ซึ่งเขาไม่ได้เกลียดชังมาก่อน
19:5 เช่นเมื่อชายคนหนึ่งเข้าไปในป่าพร้อมกับเพื่อนบ้านของเขาเพื่อจะตัดไม้ และมือของเขาเหวี่ยงขวานเพื่อจะโค่นต้นไม้ลง และหัวขวานหลุดจากด้าม และถูกเพื่อนบ้านของเขาทำให้คนนั้นถึงแก่ความตาย จงให้เขาหนีไปยังเมืองเหล่านี้เมืองหนึ่งเมืองใดและรอดชีวิต
19:6 เกรงว่าผู้แก้แค้นโลหิตจะไล่ตามผู้ฆ่าคนนั้น ขณะที่ใจของเขากำลังเกรี้ยวโกรธอยู่และฆ่าเขาเสีย เพราะหนทางไกลจึงไล่ตามเขาทันได้ แม้ว่าชายผู้นั้นไม่สมควรจะถูกประหารชีวิต ด้วยว่าเขาไม่ได้เกลียดชังเพื่อนบ้านมาก่อน
19:7 เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าได้บัญชาท่านว่า ท่านจงแยกเมืองไว้สามเมืองสำหรับท่าน
19:8 และถ้าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านขยายอาณาเขตของท่าน ตามที่พระองค์ได้ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่าน และทรงประทานแผ่นดินทั้งสิ้นซึ่งพระองค์ทรงสัญญาว่าจะประทานแก่บรรพบุรุษของท่านให้แก่ท่าน
19:9 ถ้าท่านจะรักษาบทบัญญัติทั้งหมดนี้ซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่านในวันนี้ให้กระทำตาม คือให้รักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และให้ดำเนินอยู่ในพระมรรคาทั้งหลายของพระองค์เสมอ ดังนั้นท่านจงเพิ่มเมืองอีกสามเมืองสำหรับท่าน นอกจากสามเมืองเหล่านั้น
19:10 เพื่อไม่ให้โลหิตที่ไร้ความผิดไหลออกในแผ่นดินของท่าน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประทานแก่ท่านให้เป็นมรดก และดังนั้นท่านจึงต้องรับผิดชอบต่อโลหิตนั้น
19:11 แต่ถ้าผู้ใดเกลียดชังเพื่อนบ้านของตน และซุ่มคอยเขาอยู่ และลุกขึ้นต่อสู้เขา และได้ตีเขาให้ถึงแก่ความตาย และหนีเข้าไปในเมืองเหล่านี้เมืองหนึ่งเมืองใด
19:12 ดังนั้น พวกผู้อาวุโสในเมืองของชายผู้นั้นจงส่งคนให้ไปรับตัวชายผู้นั้นมาจากที่นั่น และมอบตัวเขาไว้ในมือของผู้แก้แค้นโลหิต เพื่อเขาจะได้ถูกประหารชีวิต
19:13 จงอย่าให้นัยน์ตาของท่านสงสารเขาเลย แต่ท่านจงกำจัดความผิดอันเนื่องจากโลหิตที่ไร้ความผิดนั้นให้สิ้นไปจากอิสราเอล เพื่อท่านจะได้ไปดีมาดี

อย่าโยกย้ายเสาเขตเก่าแก่ของเพื่อนบ้าน
19:14 ในเรื่องมรดกซึ่งท่านจะรับในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประทานแก่ท่านให้ยึดครองนั้น ท่านจงอย่าโยกย้ายเสาเขตของเพื่อนบ้านของท่าน ซึ่งบรรดาคนในสมัยโบราณได้ปักไว้ในมรดกของท่าน

การพิพากษาพวกพยานเท็จ
19:15 จงอย่าให้พยานปากเดียวยืนยันกล่าวโทษผู้หนึ่งผู้ใด ในเรื่องความชั่วช้า หรือในเรื่องความผิดบาปใด ๆ ซึ่งเป็นความผิดบาปอันใดที่เขาได้กระทำ แต่ต้องมีพยานสองหรือสามปาก คำพยานนั้นจึงจะเป็นที่เชื่อถือได้
19:16 ถ้ามีพยานเท็จยืนยันกล่าวโทษคนหนึ่งคนใด เพื่อปรักปรำเขาเรื่องความผิด
19:17 ดังนั้น จงให้ทั้งสองคนที่ต่อสู้คดีกันนั้นยืนอยู่ต่อพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์ ต่อหน้าบรรดาปุโรหิตและผู้พิพากษาทั้งหลาย ซึ่งจะประจำการอยู่ในสมัยนั้น
19:18 และพวกผู้พิพากษาจะไต่สวนอย่างถ้วนถี่ และดูเถิด ถ้าพยานนั้นเป็นพยานเท็จ และได้กล่าวปรักปรำพี่น้องของเขาเป็นความเท็จ
19:19 ดังนั้น ท่านจงกระทำต่อคนนั้นตามที่เขาตั้งใจจะกระทำแก่พี่น้องของเขา ดังนั้นท่านจึงจะกำจัดความชั่วร้ายจากท่ามกลางท่านทั้งหลายเสีย
19:20 และคนเหล่านั้นซึ่งยังคงอยู่จะได้ยินและเกรงกลัว และจะไม่กระทำความชั่วร้ายเช่นนั้นในท่ามกลางท่านทั้งหลายอีกต่อไป
19:21 และจงอย่าให้นัยน์ตาของท่านสงสารเลย แต่จงให้ชีวิตแทนชีวิต ตาแทนตา ฟันแทนฟัน มือแทนมือ เท้าแทนเท้า”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope