กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

1 พงศาวดาร 17

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29]

ดาวิดปรารถนาสร้างพระนิเวศน์ของพระเจ้า (2 ซมอ 7:1-7)
17:1 บัดนี้ต่อมา ขณะเมื่อดาวิดประทับในพระราชวังของพระองค์ ดาวิดตรัสกับนาธันผู้พยากรณ์ว่า “ดูเถิด เราอาศัยอยู่ในบ้านทำด้วยไม้สนซีดาร์ แต่หีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ยังอยู่ภายใต้ม่าน”
17:2 แล้วนาธันทูลดาวิดว่า “ขอทรงกระทำทุกสิ่งตามพระประสงค์ของพระองค์เถิด เพราะพระเจ้าทรงสถิตอยู่กับพระองค์”
17:3 และต่อมาในคืนวันนั้นเอง พระวจนะของพระเจ้ามาถึงนาธันว่า
17:4 “จงไปบอกดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า เจ้าอย่าสร้างนิเวศน์ให้เราอาศัยอยู่
17:5 เพราะว่าเราไม่เคยอาศัยอยู่ในนิเวศน์ใด ๆ ตั้งแต่วันที่เราได้พาอิสราเอลขึ้นมาจนกระทั่งวันนี้ แต่ได้ไปจากเต็นท์หนึ่งถึงอีกเต็นท์หนึ่ง และจากพลับพลาหนึ่งถึงอีกพลับพลาหนึ่ง
17:6 ไม่ว่าที่ไหนก็ตามที่เราได้ดำเนินไปมากับอิสราเอลทั้งสิ้น เราเคยพูดสักคำกับผู้วินิจฉัยของอิสราเอลคนใด ผู้ที่เราได้บัญชาให้เขาเลี้ยงดูประชากรของเราหรือว่า “ทำไมเจ้าทั้งหลายไม่ได้สร้างนิเวศน์ด้วยไม้สนซีดาร์ให้แก่เรา”’

พันธสัญญาระหว่างพระเจ้ากับดาวิด (2 ซมอ 7:8-17)
17:7 เพราะฉะนั้น บัดนี้เจ้าจงกล่าวแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสดังนี้ว่า เราได้เอาเจ้ามาจากทุ่งหญ้า จากการตามฝูงแกะ เพื่อให้เจ้าเป็นผู้ปกครองเหนืออิสราเอลประชากรของเรา
17:8 และเราได้อยู่กับเจ้าไม่ว่าเจ้าดำเนินไปที่ไหน และได้ขจัดบรรดาศัตรูของเจ้าให้พ้นหน้าเจ้า และได้กระทำให้เจ้ามีชื่อเสียงเหมือนอย่างกับชื่อเสียงของบรรดาคนใหญ่คนโตในแผ่นดินโลก
17:9 และเราจะกำหนดสถานที่แห่งหนึ่งให้อิสราเอลประชากรของเรา และจะปลูกพวกเขาไว้ และเขาทั้งหลายจะอาศัยอยู่ในสถานที่ของพวกเขา และจะไม่ถูกเคลื่อนย้ายไปอีก ทั้งคนชั่วร้ายจะไม่มาตีปล้นเขาทั้งหลายอีกเหมือนแต่ก่อนมา
17:10 และตั้งแต่สมัยเมื่อเราได้บัญชาให้มีพวกผู้วินิจฉัยเหนืออิสราเอลประชากรของเรา ยิ่งกว่านั้นเราจะปราบปรามศัตรูทั้งสิ้นของเจ้า นอกจากนี้เรากล่าวแก่เจ้าว่า พระเยโฮวาห์จะทรงให้เจ้ามีราชวงศ์
17:11 และต่อมา เมื่อวันเวลาของเจ้าครบถ้วนแล้ว เพื่อเจ้าจะต้องไปอยู่กับบรรพบุรุษของเจ้า เราจะยกชูเชื้อสายของเจ้าต่อจากเจ้า ผู้ซึ่งจะเป็นบุตรชายคนหนึ่งของตัวเจ้าเอง และเราจะสถาปนาอาณาจักรของเขาไว้
17:12 เขาจะสร้างนิเวศน์ให้เรา และเราจะสถาปนาบัลลังก์ของเขาให้อยู่เป็นนิตย์
17:13 เราจะเป็นบิดาของเขา และเขาจะเป็นบุตรชายของเรา และเราจะไม่เอาความเมตตาของเราไปจากเขาเสีย เหมือนอย่างที่เราได้เอาความเมตตานั้นไปจากคนที่อยู่ก่อนเจ้า
17:14 แต่เราจะให้เขาดำรงอยู่ในนิเวศน์ของเรา และในอาณาจักรของเราเป็นนิตย์ และบัลลังก์ของเขาจะได้รับการสถาปนาไว้เป็นนิตย์’”
17:15 ดังนั้น นาธันจึงกราบทูลดาวิดตามถ้อยคำเหล่านี้ทั้งสิ้น และตามนิมิตนี้ทั้งหมด

คำอธิษฐานและคำสรรเสริญของดาวิด (2 ซมอ 7:18-29)
17:16 และกษัตริย์ดาวิดก็เสด็จเข้าไป และประทับนั่งต่อพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์ และกราบทูลว่า “โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้า ข้าพระองค์เป็นผู้ใดเล่า และราชวงศ์ของข้าพระองค์เป็นผู้ใด พระองค์จึงทรงนำข้าพระองค์มาถึงเพียงนี้
17:17 โอ ข้าแต่พระเจ้า และนี่เป็นเพียงสิ่งเล็กน้อยในสายพระเนตรของพระองค์ เพราะพระองค์ยังตรัสถึงราชวงศ์ของผู้รับใช้ของพระองค์ในอนาคตอันไกลที่จะมาถึงนั้น และทรงมองข้าพระองค์ตามชนชั้นของมนุษย์ที่มีฐานะอันสูงส่ง โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้า
17:18 ดาวิดจะกราบทูลประการใดต่อพระองค์ได้อีกในเรื่องเกียรติอันทรงประทานแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงรู้จักผู้รับใช้ของพระองค์
17:19 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพื่อทรงเห็นแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ และตามชอบพระทัยของพระองค์เอง พระองค์ได้ทรงกระทำการยิ่งใหญ่นี้ทั้งสิ้น เพื่อจะทรงกระทำให้สิ่งใหญ่โตเหล่านี้เป็นที่รู้กันทั่วไป
17:20 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ไม่มีผู้ใดเหมือนพระองค์ ทั้งไม่มีพระเจ้าองค์ใดนอกเหนือพระองค์ ตามสิ่งสารพัดที่หูของข้าพระองค์ทั้งหลายได้ยินมา
17:21 และมีชนชาติใดชนชาติหนึ่งในโลกนี้ที่เป็นเหมือนอิสราเอลประชากรของพระองค์ ผู้ซึ่งพระเจ้าได้เสด็จไปทรงไถ่มาเป็นประชากรของพระองค์เอง เพื่อทรงกระทำให้พระนามของพระองค์ยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัว โดยทรงขับไล่ประชาชาติทั้งหลายไปให้พ้นหน้าประชากรของพระองค์ ผู้ซึ่งพระองค์ได้ทรงไถ่ออกจากอียิปต์
17:22 ด้วยว่าพระองค์ได้ทรงกระทำให้อิสราเอลประชากรของพระองค์เป็นประชากรของพระองค์เป็นนิตย์ และพระองค์คือ พระเยโฮวาห์ได้ทรงกลายเป็นพระเจ้าของเขาทั้งหลายแล้ว
17:23 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ฉะนั้นบัดนี้ขอให้สิ่งซึ่งพระองค์ได้ตรัสเกี่ยวกับผู้รับใช้ของพระองค์ และเกี่ยวกับราชวงศ์ของเขานั้นถูกสถาปนาไว้เป็นนิตย์ และขอทรงกระทำตามที่พระองค์ได้ตรัสไว้แล้วเถิด
17:24 และขอให้สิ่งที่พระองค์ได้ตรัสนั้นถูกสถาปนาไว้ เพื่อพระนามของพระองค์จะเป็นที่ยกย่องเป็นนิตย์ ว่า ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงเป็นพระเจ้าแห่งอิสราเอล คือเป็นพระเจ้าต่ออิสราเอล’ และขอให้ราชวงศ์ของดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ได้รับการสถาปนาไว้ต่อพระพักตร์ของพระองค์
17:25 โอ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ เพราะว่าพระองค์ได้ทรงบอกผู้รับใช้ของพระองค์แล้วว่า พระองค์จะทรงสร้างราชวงศ์ให้เขา เพราะฉะนั้นผู้รับใช้ของพระองค์จึงมีใจพร้อมที่จะอธิษฐานต่อพระพักตร์ของพระองค์
17:26 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ และบัดนี้พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า และได้ทรงสัญญาความประเสริฐนี้แก่ผู้รับใช้ของพระองค์
17:27 เพราะฉะนั้น บัดนี้ขอโปรดให้เป็นที่พอพระทัยของพระองค์ที่จะอวยพรแก่ราชวงศ์ของผู้รับใช้ของพระองค์ เพื่อที่ราชวงศ์นั้นจะดำรงอยู่ต่อพระพักตร์ของพระองค์เป็นนิตย์ โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพราะว่าพระองค์ทรงอวยพร และราชวงศ์นั้นจะได้รับการอวยพรเป็นนิตย์”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope